zaterdag 18 november 2017

Zo boeiend is nu (het) panorama

Panorama - Brancion
Weliswaar is ons departement Saône-et-Loire niet echt beroemd om zijn fraaie vergezichten, maar als je een rondrit maakt door de alomtegenwoordige wijngaarden of langs kastelen, kerken, enz. kom je toch langs een aantal hooggelegen punten die de moeite van het bezoeken waard zijn.
Om dicht in de buurt te beginnen: Brancion is gebouwd op een heuvel die, als de Tour de France de regio aandoet, in het bergklassement zit.

Roche de Vergisson (links) en Solutré (rechts)
Het dorp is recent helemaal gerestaureerd, de middeleeuwse kasteelruïne van Brancion is te bezichtigen, en de romaanse kerk is ook zeer de moeite waard. Het open stuk land voor de kerk biedt een spectaculair uitzicht over de vallei van de Grosne.
Aan de andere kant van de vallei ligt Mont-Saint-Vincent, een van de hoogste punten in de regio. Ook hier een fraai gelegen romaanse kerk, een klein museum met resten van een Merovingische sarcofaag en fraaie uitzichten over de omgeving.

Roche de Solutré
De Roche de Solutré is een ander bekend punt in de Mâconnais (tegen de Beaujolais aan). De rots torent hoog boven de omgeving uit, werd jaarlijks bezocht door François Mitterand met zijn familie toen Mitterand nog in leven was, heeft een archeologisch museum en kijkt uit op de Roche de Vergisson (een andere rots in de omgeving) en over de wijngaarden van de Mâconnais. De rots is eenvoudig te beklimmen via een pad.

Panorama met "Le guetteur" (links) - Suin
De Butte de Suin ligt niet ver van Cluny af. Op de heuvel is een madonna gebouwd, die boven het omringende landschap torent, het plateau is uitermate geschikt voor een picknick en de romaanse kerk die ook op het plateau ligt is de moeite van een bezoek waard. Vanaf het plateau is een heel aardig kunstwerk zichtbaar, "Le guetteur" (de wachtpost) van Laure Frankinet die de Butte "bewaakt".

Tegen het invallen van de schemering - Beaubery
En tenslotte is er dan in de richting van de Brionnais, bij Beaubery een heuvel met een monument voor de gevallenen uit de directe omgeving tijdens het verzet tegen de Duitsers. Het monument bestaat uit een hoog Lotharings kruis (het geliefde symbool van Generaal de Gaulle) geflankeerd door twee kanonnen. Ook deze heuvel biedt schitterende vergezichten.

Voor onze eigen website klik hier.

zaterdag 4 november 2017

Met stoom naar de Elzas

Chagny
Een heel enkele keer, ongeveer zo'n 6 x per jaar, is het onmiskenbare geluid van een stoomlocomotief ergens in de buurt van ons huis te horen. En dan hebben we het niet over een smalspoorlocomotiefje, of een kleine rangeerlocomotief, maar over één van de laatste grote sneltreinlocomotieven uit de 241P serie die tot eind 60-er jaren Frankrijk doorkruisten. De trein heeft een vermogen van 4000 pk, en kan 120 km per uur rijden, hoewel de Franse spoorwegen de maximum snelheid tot 100 km/h beperkt hebben.

Tussen Chagny en Beane
De loc heeft als thuisbasis Le Creusot (waar ze ook gebouwd werd bij de firma Schneider) en maakt jaarlijks trips naar o.a. Nevers, Aix-les-Bains, Villars-les-Dombes, Lyon en Dijon, de Loire vallei... Dit jaar stond er een speciale reis op het programma; met de trein van Le Creusot naar Mulhouse, een diner bij kaarslicht in de Cité du Train (één van de grootste musea zo niet hét grootste spoorwegmuseum van Europa), een nacht in en hotel bij het station, en de volgende dag een normaal bezoek aan het museum en de terugreis.

Publiek in Vesoul
We hadden de trein al en paar maal opgewacht staande op een viaduct bij Rully, maar we hadden er nog nooit in gezeten. Tot in september.
Omdat er iets te vieren was hadden we flink in de beurs getast en gingen we met een paar vrienden op pad.

Een jonge toeschouwer
De geur van olie, kolen en stoom, het geluid van de cilinders van de trein en het geluid van de stoomfluit, gecombineerd met fraai nazomerweer wat het uit de ramen hangen om foto's te maken tot een plezier maakte, de stops op diverse stations onderweg om water in te nemen met behulp van de plaatselijke brandweer, het publiek langs de spoorweg en met name op de stations van Chagny en Vesoul, dat alles maakte dit tot een onvergetelijk weekend.

Diner Cité du Train
En niet alleen de rit was perfect georganiseerd (de stoomtrein moest ingepast worden in de normale SNCF dienstregeling). De lunchpakketten die we besteld hadden waren uitstekend van kwaliteit, het diner in het museum was erg goed met plaatselijke specialiteiten, het hotel was perfect geregeld, het museum dat we overigens al kenden is een tweede en derde bezoek méér dan waard, kortom, dit is hopelijk niet de laatste keer dat we een rit met de 241P17 gemaakt hebben.

Een zusje van onze locomotief
Voor onze eigen website klik hier.

zaterdag 21 oktober 2017

Grand rassemblement de véhicules agricoles et automobiles d'antan" in Lux

Stoom in beweging
Op stoomgebied gebeurt er in onze omgeving niet erg veel, met uitzondering van de ritten van stoomlocomtief 241P17. In 2007 and 2013 was er in en rond Digoin een Festi'Vapeur, maar dat lijkt een tweejaarlijks festijn te zijn, in de oneven jaren gedurende het laatste weekend van juni, waarvan we de edities 2015 en 2017 gemist hebben.

Stoom in beweging
Onlangs kwamen we er achter dat er in Lux (vlakbij Chalon-sur-Saône) een tweede "Grand rassemblement de véhicules agricoles et automobiles d'antan" werd gehouden. In de krant lazen we dat er naast oude landbouwwerktuigen ook een aantal oldtimers te zien was alsmede een aantal oude militaire voertuigen en… enkele werkende stoommachines.

Stoom stationair
Zoals ik al zei, veel gebeurt er niet hier op dat gebied, dus togen we op een mooie zondag naar Lux. Het zwaartepunt lag wel heel duidelijk op landbouwwerktuigen, maar er reden ook enkele stoom aangedreven voertuigen rond het meer, en er was een aardige collectie (voornamelijk Franse, zoals Simca, Citroën Tracrtion Avant, enz.) oldtimers aanwezig; ook reden er wat oude Jeeps rond, en er was zelfs een militair gepantserd en bewapend amfibievoertuig te zien.

Amfiebievoertuig
Kortom, ook deze dag staat weer genoteerd voor volgend jaar!
Voor onze eigen website klik hier.

zaterdag 7 oktober 2017

Forum des Associations Cluny

Waaiervorm
Als je in dit deel van Frankrijk iets wilt ondernemen op het gebied van vrijetijdsbesteding wordt je eens per jaar op je wenken bediend. In bijna elke wat grotere gemeente wordt eens per jaar een bijeenkomst georganiseerd waar elke club of organisatie een stand op kan zetten waar geïnteresseerden inlichtingen kunnen inwinnen over de door hen gezochte activiteit.

Yang 24
In Cluny heet dat jaarlijkse evenement Forum des associations; wil je iets doen op het gebied van pottenbakken, schilderen, schrijven, parachutespringen, aikido, judo, paddenstoelen zoeken, vogels bespieden, line dancing, bloed geven of wandelen? Het moet wel gek gaan als je hier niets van je gading vindt. Wij zijn op die manier in aanraking gekomen met La Spirale d'Or, een club die lessen in diverse vormen van tai chi organiseert.

Waaiervorm
En aangezien ons dat erg goed bevallen is, zijn we inmiddels fanatieke leden van die club, en nemen we ook deel in de demonstraties die potentiele leden over de streep moet trekken. We doen, althans onze association doet, aan o.a. qi gong, en tai chi (yang- en chenvorm, met blote handen, stok, zwaard of sabel). Eén van de leukste vormen die over het voetlicht komen is de waaiervorm.

Chen 24
De vorm die wij doen is o.a. gebruikt tijdens de openingsceremonie van de Olympische Spelen in Peking van 2008, waarin de bewegingen in de diverse onderdelen van deze spectaculaire vertoning geïnspireerd zijn op de diverse Chinese vechtsporten (Shaolin, Chen, Yang, Kung fu). En ik durf zonder met mijn ogen te knipperen te zeggen, dat de demonstraties van La Spirale d'Or een hoogtepunt zijn van het jaarlijkse Forum in Cluny.

Qigong
Een volledige uitvoering van de waaiervorm (ca. 4 minuten) is te vinden op deze Youtube link.

Voor onze eigen website klik hier.

zaterdag 23 september 2017

Café du Centre in Cluny revisited

Zoals ik al eerder schreef in een blog van 3 juni, veranderde ons 's zaterdagse stamrestaurant Café du Centre rond die tijd van eigenaar.

Her-opening
De grote vraag was toen wanneer en op welke manier het Café weer open zou gaan. Inmiddels zijn we alweer een paar maanden verder en weten we meer.
Het café-restaurant is in de tussentijd heropend, met nieuw personeel, en hoewel het in het begin leek alsof het aantal klanten was afgenomen t.o.v. het café onder de vorige eigenaar zijn die aanloopproblemen nu blijkbaar verleden tijd. Het is weer nodig op zaterdag voor de lunch te reserveren, en hoewel het menu nog steeds hetzelfde is als vlak na de opening (onder de vorige eigenaar veranderde het menu per week) is het er weer goed toeven voor een eenvoudige maaltijd.

Als van ouds
De bediening is niet zo snel en goed als die ooit was, maar de kwaliteit van de steak frites, die beduidend beter én goedkoper is dan hetzelfde gerecht een paar maanden geleden, maakt veel goed. Een goed teken is ook dat langzaam maar zeker een deel van de oorspronkelijke klandizie weer terug is gekomen. En hoewel we het oude personeel en de vorige eigenaar nog steeds missen, zien we niet echt een reden om onze loyaliteit te verplaatsen naar een andere gelegenheid.

Voor onze eigen website klik hier.

zaterdag 9 september 2017

Klank-en-lichtspel

De gevel bij daglicht
Bourg-en-Bresse (Ain, 01) had dit jaar voor het eerst op een aantal zomeravonden een klank en lichtspel georganiseerd. Het aardigste leek ons de vertoning die geprojecteerd zou worden op de façade van het Monastère Royal de Brou, een fraai gotisch gebouw met een spierwitte, hoewel fraai gebeeldhouwde gevel.
Verder zou er nog iets dergelijks plaats vinden in het centrum van Bourg, op de gevels van het Hôtel de Ville en die van de schouwburg. omdat de laatste twee nogal ver van de eerste locatie af lagen besloten we alleen de voorstelling bij Brou te bekijken.

Klank-en-lichtspel
Daar kwam nog bij dat Bourg een kleine anderhalf uur van ons af ligt, en ondanks dat we gewacht hadden tot in begin september de voorstelling niet pas om 22h00 begon maar al om 21h00, werd het geheel toch nog een avondvullende zaak.

Klank-en-lichtspel
We vertrokken om 18h45, en waren dus ruim op tijd in Bourg. En aangezien er een café-restaurant vlak voor het klooster ligt, werd het een comfortabel schouwspel, achter een glaasje wijn.

Klank-en-lichtspel
Het enige vervelende bij dat soort dingen is dat er altijd wel een paar personen zijn die pontificaal op een muurtje gaan zitten vlak voor je tafeltje.
Buiten de vrij geijkte projecties (bloemen in allerlei kleuren, onderdelen van de gevel verlicht in diverse kleuren) werd er ook aandacht besteed aan de opdrachtgevers tot de bouw van het klooster, de middeleeuwse geschiedenis en aan de manier waarop in de middeleeuwen zo'n gebouw werd opgetrokken.

Klank-en-lichtspel
De voorstelling duurde een goed kwartier, en vooral de projectie van de bouw van het klooster vond ik erg interessant. En hoewel we pas rond 22h45 weer thuis waren, was ik toch wel tevreden dat we die "lange" tocht gemaakt hadden alleen voor deze voorstelling.

Klank-en-lichtspel
Voor onze eigen website klik hier.

zaterdag 26 augustus 2017

Een facelift

Église de la Réconciliation
Taizé heeft twee kerken: de grote Église de la Réconciliation en de kleine Église romane Sainte-Marie-Madeleine. Beiden zijn in gebruik bij de internationale christelijke oecumenische kloostergemeenschap van Taizé. De kleine kerk wordt nauwelijks meer voor kerkdiensten gebruikt; alleen rond oud en nieuw, als er bijna geen mensen in Taizé zijn houden de monniken er een paar diensten.

Église romane Sainte-Marie-Madeleine
Vanwege mij interesse in romaanse architectuur was ik al een aantal malen in de Sainte-Marie-Madeleine geweest. Het probleem van die kerk was tweeledig. Hoewel de kerk niet echt in gebruik is, wordt hij bijna altijd bevolkt door een aantal Taizégangers, die juist die kerk gebruiken om te mediteren. Om die reden is het zeker 's zomers bijna onmogelijk wat foto's van het interieur te maken zonder dat er ook mensen in beeld zijn.

Kerk voor de renovatie (met flits)
Daarnaast had de kerk meer weg van een grafkamer dan van een kerk. De muren waren in een stemmig donkergrijs, tegen zwart aan gepleisterd, en de ramen waren klein en niet bepaald lichtdoorlatend, zodat je er a) zonder flits bijna niet kon fotograferen en b) je er nauwelijks kon rondlopen zonder in het donker je nek te breken over de al dan niet bemande of bevrouwde gebedsbankjes die de Taizégangers rond hadden laten slingeren. Al met al voelde ik me nooit prettig in die kerk.

Kerk na de renovatie (zonder flits)
Toen ik laatst toch nog weer eens de kerk binnen dook was de verrassing dan ook groot; er was stevig gerenoveerd, er stond nieuw meubilair en de muren hadden nu een kleurtje gekregen. In één woord: de kerk was van grafkamer weer getransformeerd tot kerk.
En hoe stond dat ook alweer in de bijbel? “En God zeide: Er zij licht; en er was licht. En God zag, dat het licht goed was, en God maakte scheiding tussen het licht en de duisternis”. Nou, dat heldere idee hadden ze in Taizé ook wel eens wat eerder kunnen krijgen!

Kerk na de renovatie (zonder flits)
Voor onze eigen website klik hier.

zaterdag 12 augustus 2017

Les Grandes Heures de Cluny

Ik had een jaar geleden ook al eens een blog over Les Grandes Heures de Cluny geschreven.
Dit jaar was de programmering anders in vergelijking met vorige jaren.

Quatuor Morphing - Farinier
Waren er toen zes (vorig jaar zelfs zeven) concerten binnen de serie, dit jaar bestond het festival 50 jaar en had men besloten om naast het "normale" festival een tweede "off" festival te laten draaien, met vier gratis concerten. Wordt het eerste festival gefinancierd door subsidies voor Les Grandes Heures, recettes en sponsorgiften, het "off" festival (Les Grandes Minutes de Cluny) komt volledig voor rekening van de gemeente Cluny.

Sergei Nakariakov & Maria Meerovitch - Farinier
Aangezien ik geen muziekrecensent ben zal ik me beperken tot de hoofdlijnen van het gebodene.
Het echte festival wordt altijd geopend in juni met een presentatie van wat er aan zit te komen. Dat is gratis en werd dit jaar muzikaal verlucht door het (saxofoon) Quatuor Morphing.

Tsjaikovsky avond - Cloître
Eind juli volgde het eerste concert met een Tsjaikovsky avond (viool concerto en vierde symfonie) door het Symfonieorkest van Briansk met Elsa Grether – viool.
In augustus werden er vijf concerten gegeven.
Olivier Charlier - viool, Aurélien Pascal - cello en Olivier Gardon – piano speelden Schubert, Popper en het "Aartshertog" trio van Beethoven.
Nicholas Angelich – piano speelde de "Waldstein" sonate van Beethoven en twee series variaties van Brahms en Haydn.

Aartshertog trio - Farinier
Vervolgens was er een zeer gevarieerd concert gegeven door de Russische trompettist Sergei Nakariakov en pianiste Maria Meerovitch, met werk van o.a. Tsjaikovsky, Schubert, Mozart, Schumann en Skrjabin.
Nog te gaan zijn het Stabat Mater van Pergolesi en een moderne versie daarvan van Lacroux, uitgevoerd door het vrouwenkoor Calliope.

Waldstein sonate - Farinier
Tijdens het slotconcert door de Salzburg Chamber Soloists worden de "De vier seizoenen" van Vivaldi en van Piazzola ten gehore gebracht.
In de "Off" serie was er een koorprogramma dat we hebben gemist, een pianorecital van de 16-jarige Ilian Zaitmann, een jazz concert van het trio Paul Lay met zangeres Isabelle Sörling en tenslotte, maar dat moet nog komen, een barok concert door het Odo ensemble.

Zaitmann - Farinier
Wat mij betreft waren de concerten opnieuw van bijzonder hoog niveau en zeer gevarieerd, en datzelfde gold voor de "Off" concerten die we hebben gezien.
Er zit wat mij betreft slechts een nadeel aan de programmering. De afgelopen week telde drie concerten op drie opeenvolgende avonden. Op twee van die dagen was overdag ook nog eens een "Off" concert. En vijf concerten op drie opeenvolgende dagen is eigenlijk toch wat veel van het goede, hoewel ik geen van de concerten had willen missen.

The Man I Love - Trio Paul Lay - Farinier
Voor onze eigen website klik hier.

zaterdag 29 juli 2017

En de staart is er ook af

Guitares en Cormatinois 2017
De laatste drie concerten van Guitares en Cormatinois 2017 zitten er ook weer op. Waren de eerste twee minder druk bezocht dan we hadden gehoopt; de laatste drie maakten dat echter goed.

Rossfelder Guitar Quartet
Het aantal bezoekers bij het concert van het Rossfelder Guitar Quartet was dusdanig hoog dat de meeste vrijwilligers toch weer buiten moesten zitten. Gelukkig was het volume van de vier uitstekende gitaristen (Ekaterina Khoreva, Emmaneul Rossfelder, Philippe Mariotti en Pascal Polidori) dusdanig hoog, dat het ook buiten nog goed te horen was. Ze speelden veel populair klassiek werk, gearrangeerd voor 4 gitaren; o.a. de Carmen suite van Bizet, Ravel's bolero en Recuerdos de la Alhambra van Tarrega/Sagreras stonden op het programma. Klik hier voor de fotoreportage op internet van onze plaatselijke krant.

Serafimova / Dinkova
Het vierde concert werd gegeven door marimbaspeelster Vassilena Serafimova en gitariste Stela Dinkova. Serafimova speelde veel eigentijdse Bulgaarse composities, Dinkova speelde o.a. Bach en Villa-Lobos, en in plaats van de marimba vóór de pauze en de gitaar na de pauze (zoals in het programma stond) kozen ze er uiteindelijk voor om min of meer om de beurt een stuk te spelen, en een enkel stuk gezamenlijk. Deze keuze maakte het concert een stuk levendiger. Serafimova maakte haar reputatie meer dan waar, en speelde de sterren van de hemel. Klik hier voor de fotoreportage op internet van onze plaatselijke krant.

Trio Tzigani
Het laatste concert door Trio Tzigani stond in het kader van Oost-Europese zigeunermuziek. Ze speelden veel Hongaarse stukken, hoewel er ook wat bekend Frans (La bohème – Aznavour) werk en Russische klassiekers (Kalinka, Ochi Chyornye) op het programma stonden. Deze drie heren kregen de zaal volledig plat met hun bewerking van Bécaud's Nathalie. Ook dit concert zorgde voor een volle kerk, hoewel er gelukkig wel plaats was voor de vrijwillligers. Klik hier voor de fotoreportage op internet van onze plaatselijke krant.
Wij zijn inmiddels al weer begonnen met de voorbereidingen voor het festival van 2018.

Voor onze eigen website klik hier.

woensdag 19 juli 2017

Dienstmededeling

Voor degenen die deze blog volgen, en denken hier ooit nog eens te komen kamperen heb ik een vervelende mededeling:
Sinds 1 mei 2017, aan het begin van het seizoen, hebben we besloten de camping te sluiten.
Het is één ding om familie en goede vrienden in je achtertuin te hebben staan met een tent, maar op den duur werden gasten waar we geen echte band mee hadden toch net iets te veel van het goede in diezelfde achtertuin.

Voltooid verleden tijd
De camping is als het goed is verdwenen van onze website en andere sites waar we adverteerden; we zijn zelfs op Google Maps niet meer aanwezig als Camping à la Ferme La Tuilerie.

Onze gîtes
Het goede nieuws is echter dat we wél open zijn voor gasten in onze 2 gîtes, waar we met alle liefde en plezier max. 2 gasten per gîte voor een periode van één of meerdere weken, bij voorkeur van zaterdag tot zaterdag, onder brengen!

Voor onze eigen website klik hier.

zaterdag 15 juli 2017

De kop is eraf!

Afgelopen weekend waren de eerste twee concerten in de serie "Guitares en Cormatinois", gehouden in de kleine romaanse kerk van Chazelle.
Het programma van het eerste concert had als titel "Brazil Brazil…." en werd uitgevoerd door zangeres Aurélie en gitariste Verioca.

Aurélia & Verioca
Zoals de naam van het programma al suggereerde bestond het repertoire uit Braziliaanse of op Braziliië geënte muziek: veel samba's en bossa nova's dus. En hoewel ik niet echt dol ben op dit soort dansmuziek zorgden beide Franse dames voor een plezierige avond. En dit is wat onze nep-krant over dit concert te melden had!

Duo Iberia
Het thema van het tweede concert was "Viva España" en werd gebracht door het Duo Iberia, bestaande uit de Franse gitarist Romuald Ballet-Baz en de Georgische zangeres Mariam Gueguetchkori. Het gekozen repertoire bevatte muziek van o.a. Purcell, Schubert, Albeniz, Granados en de Falla. Het was een uitstekend concert; de gitaar en de stem waren mooi op elkaar afgestemd, de paar solostukken voor gitaar werden ook uitstekend gespeeld, in één woord deze avond kon niet meer stuk.

De "echte" ster van de avond
Wie ieders hart stal was het drie en een half jarig zoontje van de artisten, die voorbeeldig stil op de voorste rij zat, aandachtig luisterend naar zijn ouders en even hard mee applaudisserend als de rest van de toehoorders. Toen hij tenslotte op het toneel werd gehaald door zijn moeder en één van de stukken ook nog mee bleek te kunnen zingen kreeg ook hij een warm applaus. Als toegift zong en speelde het duo de bekende aria "L'amour est un oiseau rebelle" uit Carmen van Bizet, waarna ook dit concert niet meer stuk kon. En dit is wat onze nep-krant over dit concert te melden had!

"Trio" Iberia
Morgen speelt Emmanuel Rossfelder met zijn kwartet, en ik ben dan ook zeer benieuwd of de vrijwilligers dat buiten de kerk zittend op het kerkhof moeten beluisteren, of dat er (bijvoorbeeld achter het altaar) nog een plaatsje voor ons wordt gevonden…

Voor onze eigen website klik hier.

zaterdag 1 juli 2017

Guitares en Cormatinois 2017

Ook in 2017 komt het festival "Guitares en Cormatinois" met een nieuwe editie. Met weinig oude bekenden weliswaar, maar wel met een aantal musici die hun sporen verdiend hebben, en niet alleen op nationaal niveau.
Een kort overzicht, met waar mogelijk een indicatie van wat er te verwachten valt.
Alle concerten worden gegeven in de kerk van Chazelle; de entree bedraagt € 20 per persoon per concert. Reserveren kan telefonisch, 03 85 50 19 06 of 06 88 40 91 73; dat kan overigens ook via ons: 03 85 50 19 55 of per e-mail cormatin71@gmail.com.

De kerk van Chazelle
Zaterdag 8 juli, 20h00
Aurélie & Verioca (zang, gitaar) met een programma van voornamelijk Braziliaanse muziek.

Zondag 9 juli, 17h30
Due Iberia (zang, gitaar) met een programma van voornamelijk Spaanse klassieke muziek, hoewel hun repertoire een ruime periode bestrijkt met ook niet-Spaanse componisten, zoals Purcell en Piazzola.

Rossfelder Guitar Quartet
zondag 16 juli, 17h30
Rossfelder Guitar Quartet (4 klassieke gitaristen). Rossfelder is een oude bekende van ons festival, en een grote publiekstrekker. Ze spelen een gevarieerd programma met composities voor klassieke gitaar. Wie zeker wil zijn van een kaartje doet er wijs aan te reserveren.

Zaterdag 22 juli, 20h00
Vassilena Serafimova & Stela Dinkova (marimba, gitaar). Wij hadden vorig jaar het voorrecht Serafimova in Cluny te zien spelen met een pianist, en als ze in Chazelle net zo speelt als in Cluny belooft dit een erg interessant concert te worden.

Serafimova in Cluny 2016
Zondag 23 juli, 17h30
Trio Tzigani (3 musici, viool, contrabas, gitaar en cimbalon) met zoals de naam van de groep al suggereert muziek met een zigeunerachtergrond. Ze spelen geen Hot Club de France muziek; hun muziek is meer geënt op de Balkan, hoewel met veel Hongaarse muziek.

De concertserie 2017
Voor onze eigen website klik hier.