3a : Uit eten in Cluny (1 van 4)

Cluny is zonder enige twijfel het grootste stadje in de buurt (13 km), en biedt een groot scala aan eetgelegenheden. We hebben (bijna) alle hier besproken restaurants ooit geprobeerd. Er zijn een paar restaurants waar we om bepaalde redenen liever niet eten, en dat wordt met redenen omkleed vermeld. Allereerst eetgelegenheden voor de kleine beurs (of de kleine honger).

Snackbars

Le Bosphore

Le Bosphore in de Rue Prud’hon (centrum) is een uitstekend kebab (zoiets als een shoarmatent) restaurant, waar je voor onder de € 6 een broodje shoarma kunt halen. Daarnaast zijn er ook diverse assiettes verkrijgbaar voor rond de € 9, met frites en salade en diverse sausen. De harissa is een hete saus, vergelijkbaar met sambal oelek. De bediening hier is uitstekend, en het personeel is er erg vriendelijk.
In de hoofdstraat die een aantal malen van naam verandert, en die ik daarom maar de hoofdstraat blijf noemen, is ook een soort snackbar gevestigd, Quebec Burger. Hier is patat te koop, een aantal Franse variaties op de hamburger en ook steak haché (lijkt op een hamburger) met frites, tegen lage prijzen. Quebec Burger is populair bij de studenten van de ENSAM, waarschijnlijk vanwege de grote porties. Het restaurant is nogal lawaaiig qua muziek, reden waarom wij er niet graag meer komen. De bediening is overigens vriendelijk en goed.

Pizzeria’s

Le Loup Garou

In de hoofdstraat zitten twee pizzeria’s, Le Loup Garou (aan het begin gezien vanaf het postkantoor) en La Petite Auberge (iets verderop).
Als pizzeria verkies ik Le Loup Garou, omdat de pizza’s flinterdun en goed gevuld zijn en een verwaarloosbare onbelegde rand hebben. Voor onder de € 10 heb je er een pizza die zijn gewicht in goud waard is. De pizza saumon is zo lekker, dat ik, sinds ik die ontdekt heb, daar nooit meer een andere pizza heb besteld. Ze verkopen overigens ook pasta gerechten.
La Petite Auberge is ook een pizzeria, met ruwweg hetzelfde assortiment. Omdat ik nogal een kieskauwer ben als het aankomt op pizza’s weiger ik na een eerste poging hier een pizza te bestellen. Mijn betere helft, die gek is op krokante korstjes aan de pizza, denkt daar anders over, en is altijd zeer tevreden met haar pizza daar als ik hun onovertroffen plat du jour nuttig (zie onder goedkope restaurants in deel 2).

Le Forum

Net even buiten het centrum van Cluny, net aan de andere kant van de Grosne ligt Le Forum, een ander Italiaans restaurant / pizzeria. We hebben daar een keer tot tevredenheid gegeten, maar we prefereren toch Le Loup Garou qua kwaliteit, ambiance en ligging.

2 : Uit eten in Saint-Gengoux-le-National

Saint-Gengoux ligt ca. 10 km ten noorden van Cormatin aan de Voie Verte, reden waarom fietsers daar vaak terecht komen en zoeken naar een plek om wat te eten. Buiten de bakkers die altijd goed zijn voor een gebakje, een quiche of een (Franse) sandwich, telt Saint-Gengoux ook een aantal restaurants.

Niet echt in Saint-Gengoux, maar halverwege Cormatin en Saint-Gengoux ligt het gehucht La Place met het gelijknamige restaurant aan de D981. Het eten is hier uitstekend en redelijk geprijsd. Dit restaurant krijgt overigens vaak busladingen toeristen binnen omdat de keuken zonder moeite grote groepen mensen aan kan.

Hôtel-restaurant de la Gare

Aan de rand van Saint-Gengoux ligt hôtel-restaurant de la Gare, zoals de naam al zegt vlakbij het voormalige station aan de Voie Verte.
Begin 2012 werden we door vrienden uitgenodigd voor een lunch. Hoewel we gereserveerd hadden voor 6 personen, bleek er geen tafel voor ons gedekt te zijn; één van de gedekte tafels met linnen servetten en echte wijnglazen werd opnieuw gedekt met papieren servetten en de typische glazen die normaal gereserveerd zijn voor bij het menu du jour. Het restaurant heeft een bar en een eetzaal. In de bar kan alléén maar een menu du jour (ca. € 12.50) of plat du jour besteld worden, en in de eetzaal alléén à la carte. Hoe het werkt als in een gezelschap de één een menu du jour en de ander gerechten à la carte wil, is mij een raadsel. De ontvangst was nogal rommelig, en de prijzen mijns inziens aan de gepeperde kant. De beschikbare menu’s kosten rond de € 20.00 (eenvoudig menu, voorgerecht, hoofdgerecht, kaas), ca. € 28.50 (voorgerecht, vlees óf visschotel, kaas) en omstreeks € 34.00 (voorgerecht, vlees én visschotel, kaas). Eén van de opties voor het voorgerecht was een buffet à volonté met diverse voorgerechten, en dat was uitstekend. De overige gerechten waren goed verzorgd en prima van kwaliteit.

La Jouvence

Mijn conclusie: als ik ergens wat duurder wil gaan eten zijn er in de omgeving betere restaurants te vinden voor dezelfde prijs, en als ik gezellig ergens een eenvoudige lunch wil nuttigen, zijn er óók in Saint-Gengoux alternatieven met betere ambiance en vergelijkbare prijzen. Hôtel de la Gare komt voorlopig nog niet bij “Mijn favorieten” te staan.

In het centrum, aan de Avenue de la Promenade, ligt restaurant, La Jouvence is een “normaal” Frans restaurant. 's Zomers is het goed toeven op het terras onder de platanen. Het restaurant verzorgt uitstekende maaltijden, tegen zeer redelijke prijzen. Een formule of plat du jour kost (orde van grootte) € 13.

Pili-Pili

Voor wie een eenvoudige doch voedzame maaltijd prefereert kan terecht in pizzeria Pili-Pili, aan de Grande Rue. Dit is een zijstraat van de Avenue de la Promenade, en waaraan dit straatje deze wijdse naam verdiend heeft is ons een raadsel. Het is wat ons betreft geen restaurant voor een gezellig avondje uit, maar de pizzas’s zijn van goede kwaliteit en de bediening erg vriendelijk en adequaat. Het restaurant is tevens een afhaal pizzeria.

Verder is er nog Café de la Marché vlakbij het château en het lavoir, dat (naar horen zeggen) sandwiches serveert.

1b. Uit eten in Cormatin (2 van 2)

La Terrasse in Cormatin werd, toe wij hier kwamen wonen, bevrouwd door Mme Monique R., een nogal bruuske vrouw met een gebruiksaanwijzing.

La Terasse een paar jaar terug - Cormatin

Wij konden goed met haar opschieten (maar dat gold zeker niet voor al haar clientèle) en waren zeer onder de indruk van haar kookkunst (zoals bij moeder thuis). Het was voor ons dus een dubbel onaangename schok toen we hoorden dat Monique om gezondheidsredenen met La Terrasse moest stoppen. De zaak bleef echter niet lang leeg staan, en vond al snel een nieuwe eigenaar die het inderdaad wat oubollige interieur op de schop nam, het menu moderniseerde, het terras zelf volledig vernieuwde en het pand naast La Terrasse opkocht en bij de zaak trok. Inmiddels is de rook opgetrokken, en heeft La Terrasse nieuwe stijl zich definitief gevestigd.

La Terrasse tegenwoordig, op een drukke dag - Cormatin

Mijn eerste ervaring mat het nieuwe La Terrasse kwam na een kranslegging op 28 juni 2014. De horeca gelegenheden in Cormatin verzorgen bij toerbeurt de vin d'amitié na afloop, en "nieuwe" restaurants kunnen zich op die manier mooi profileren. La Terrasse kwam op de proppen met een grote hoeveelheid uitstekend verzorgde uitgelezen amuse-bouches, die in een goed restaurant niet zouden hebben misstaan. We besloten de keuken van het restaurant nog eens op een andere dag uit te proberen. Op 8 mei 2015 (bevrijdingsdag) was het zover. Na de kranslegging kondigde de burgemeester aan de het verre d'amitié bij La Terrasse was, en omdat we, als de kranslegging rond 11h00 is, vaak in Cormatin blijven plakken om ergens te lunchen, namen we onze kans waar.

De langste optocht sinds 2005 - Cormatin

Ook dit keer waren er weer amuse-bouches, en ook dit keer zagen die er uitstekend verzorgd uit. We moesten wat langer wachten dan gebruikelijk, maar dat was eenvoudig te verklaren uit het feit dat gebruikelijke aantal kransleggers dit keer ver uitsteeg boven de normale max. 25 man; Er zegen opeens meer dan 50 man op het terras van La Terrasse neer. Nadat we ons tegoed hadden gedaan aan de traditionele kir en ons de amuses goed hadden laten smaken, werd de vergadering opgebroken waarna wij naar binnen verdwenen in het nieuwe bij het restaurant getrokken deel.

Kranslegging - Cormatin

Omdat wij tussen de middag nooit erg zwaar eten, hielden we het bij een hoofdgerecht met een glas lokale wijn en koffie toe. Ik bestelde een magret de canard, en voor het eerst in mijn leven werd me gevraagd naar de cuisson. Dat is zeer gebruikelijk bij rundvlees, maar ik had die vraag bij eend nog nooit gehad. De eigenaar suggereerde rosé, en rosé werd het. Thuis vond ik uit dat de normale cuissons voor magret de canard bleu (rood, bijna rauw), rosé (rose) en bien cuit (doorgebakken) zijn. Ik zou normaal gesproken voor bleu hebben gekozen, maar de rosé waar ik om gevraagd had was uitstekend, en bijzonder smakelijk.

Vin d'Amitié - La Terrasse Cormatin

De eend werd geserveerd met een gepofte aardappel en sla. Het geheel was uitstekend verzorgd, heel redelijk qua prijs, en ook de (goedkope ) wijn die we bij de maaltijd dronken was van een voor die prijs uitstekende kwaliteit. Deze eenvoudige doch voedzame maaltijd kwam neer op ca. € 15 pp, en de prijs/kwaliteitverhouding was erg goed.
Gebaseerd op deze ervaring kozen we, toen we onlangs uitgenodigd werden voor een feestelijk etentje naar onze keuze, voor La Terrasse. Helaas pakte het deze keer wat minder goed uit. Mijn voorgerecht (escargots) was aan de taaie kant.

La Terrasse - Cormatin

Mijn stuk rundvlees, overigens geen Charollais maar wel Frans, had nogal wat zeen en was ook al aan de taaie kant. De anderen waren wel zeer te spreken over de salades, maar de magret de canard die door twee aanwezigen werd gekozen had een pepersaus die veel te heet was, zelfs naar mijn smaak. Alleen degene die poulet à la crême als hoofdgerecht besteld had was redelijk tevreden. Met de nagerechten was een ieder zeer content. Het verschil met de vorige keer kan misschien verklaard worden uit het feit dat toen de eigenaar in de keuken stond, en deze keer niet.

Poulet à la crême

Maar als de kwaliteit van het eten af moet hangen van de al dan niet aanwezige chef krijgt het geheel toch wel een vrij hoog Fawlty Towers gehalte. De ervaringen met een tussenpoos van 1 maand lopen te sterk uiteen om dit restaurant te bestempelen als erg goed.

We hadden gehoopt dat La Terrasse de leemte op zou gaan vullen die het inmiddels ter ziele zijnde La Grange Finot in Bray of diens ook opgeheven opvolger La Régalade in Cluny achterlieten. Helaas is dat niet het geval, en blijven we dus nog op zoek…..

Klik hier voor de website van La Tuilerie de Chazelle.

1a : Uit eten in Cormatin (1 van 2)

Dit was de eerste blog in een reeks over restaurants in de directe omgeving van La Tuilerie de Chazelle. Het was het begin van een inmiddels voltooid project: een bezoek aan een aantal horecagelegenheden, met een (vaak heel persoonlijk) waardeoordeel over het betreffende etablissement. Omdat restaurants nog wel eens van eigenaar veranderen of verdwijnen, wordt deze serie regelmatig bijgewerkt. Als eerste: Cormatin.

Cormatin kan niet echt bogen op restaurants die culinaire hoogstandjes te bieden hebben, maar een goede huis-, tuin- en keukenmaaltijd is op meerdere plaatsen te krijgen. We lopen even de drie horeca gelegenheden af, op volgorde van binnenkomst vanuit Chazelle.

Pizz'a Marco

Pizz’a Marco – Grande Rue
Marco heeft een ruim assortiment pizza’s, die ter plaatse klaar worden gemaakt. Wil je een bepaald ingrediënt niet in de pizza, dan wijkt Marco moeiteloos van zijn eigen recepten af. Zijn pizza’s hebben een mooie, dunne bodem en zijn rijk gevuld, en dat is wat mij betreft een must voor een goede pizza. Marco heeft een klein terrasje buiten, en gelegenheid tot eten binnen, maar zijn zaak drijft toch voornamelijk op afhaal pizza’s. De prijzen liggen rond de € 8 à € 10. Hij verkoopt ook flessen en flesjes wijn.

La Terrasse

La Terrasse – Grande Rue
La terrasse is na een korte periode gesloten geweest te zijn op 1 juli 2013 weer heropend, onder nieuwe eigenaars. De inrichting is flink op de schop gegaan, de tafels en stoelen zijn vernieuwd, het menu is flink aangepast, kortom, La Terrasse is weliswaar niet meer wat het was, maar daar zal niet iedereen rouwig om zijn. We zijn er inmiddels twee maal geweest om te lunchen. De bediening is vriendelijk, het eten (in plaats van de geijkte plat du jour biedt dit restaurant "Suggestion du chef" aan, iets duurder dan we van de oude La Terrasse gewend waren) was uitstekend. La Terrasse heeft zich inmiddels wat duidelijker geprofileerd (althans zo leek het), reden waarom ik een aparte blog aan La Terasse heb gewijd.

Les Blés d'Or

Les Blés d’Or – Grande Rue
Dit hôtel-restaurant, dat vlak naast La Terrasse ligt, heeft een menu dat lijkt op dat van La Terrasse. ’s Zomers zijn er ook pizza’s verkrijgbaar. De bediening is er uitstekend, het eten goed, en ook dit restaurant heeft een terras waar je rustig een biertje kunt nuttigen. Ook de prijzen zijn in de orde van grootte van die van La Terrasse.


Café de la Poste, ook sinds voorjaar 2013 onder een nieuwe eigenaar deelt inmiddels (midden 2015) het pand met de Tabac en lijkt zich te hebben ontwikkeld van een niet erg efficiënte snackbar tot een restaurant waarover we tot nu toe niets dan goeds hebben gehoord. Iets voor een aparte blog wellicht.

Snackbar Le Hameau des Champs

Hoewel Cormatin geen kebabtent heeft, is er voor de kleine honger of de niet zó kleine honger nog een alternatief. De camping "Le Hameau des Champs" heeft een snackbar die ook open is voor mensen die daar niet verblijven. Daarnaast heeft de bakker Roy (Boulangerie du Château) ook een soort lunchroom annex tearoom naast de bakkerij geopend, waar de bakker zijn eigen produkten aan de man/vrouw brengt.

Verkiezingen

De enige echte Tegenpartij

De verkiezingen staan voor de deur. En net als in Nederland, gaat het hier om de gemeenteraadsverkiezingen. Alleen is de hele zaak hier iets anders georganiseerd dan “thuis”. Hier geen tientallen lijsten, van de SP tot de PVV, met als uitschieters partijen als “ Geen Windmolens Rijnwoude”. Hier geen lang vouwblad, waar elke partij een aantal mensen kandideert, en waarvan je er maar één mag aankruisen op straffe van de ongeldigverklaring van je stem. Hoe het hier dan wel werkt? Nou, daar zijn wij ook reuze benieuwd naar!
Alles begint hier met inschrijving in het kiesregister. Zodra je daarin staat, mag je, als buitenlander, kiezen voor de gemeenteraden. We zijn er inmiddels achter gekomen, dat er verschillende regels gelden afhankelijk van de grootte van de gemeente. Onze gemeente telt 503 inwoners, en we vallen dan ook in de categorie minder dan 1000 inwoners.
De zittende burgemeester heeft inmiddels een lijst opgesteld met 15 namen, waarbij hij fungeert als lijsttrekker. Die lijst is volledig apolitiek, voor zover mogelijk in elk geval. In Cormatin geen strijd tussen ultralinks en ultrarechts dus. Er zijn veel gemeenten met maar één lijst, en die is vaak nog niet eens compleet ook. Je vraagt je dan ook in gemoede af wat er dan nog te kiezen valt. Maar dat valt mee. Weliswaar staan er 15 mensen op de lijst, maar als je je niet kunt vinden in een kandidaat, mag je die wegstrepen, en, als je wilt, vervangen door een andere kandidaat.

De (deels) zittende kliek

Die moet dan wel gekozen worden uit een aantal mensen die te kennen hebben gegeven eventueel wel beschikbaar te zijn, maar die niet op een lijst willen figureren. Hun namen zijn te vinden op een stuk papier dat in het stemhokje hangt. Het is, heb ik me laten uitleggen zonder er overigens ook maar één snars van te begrijpen, mogelijk dat de volledige lijst geen meerderheid van 50% + 1 stem haalt, in welk geval er een tweede stemronde volgt. Met twee lijsten kan ik me daar al iets meer bij voorstellen. En gelukkig hebben we in Cormatin inmiddels al een tweede lijst ook, weliswaar met maar slechts 11 kandidaten, en zonder lijsttrekker, maar toch…

De lijst zonder trekker

Na voor de zoveelste keer op het stadhuis navraag te hebben gedaan of we echt wel geregistreerd staan, waarbij we dit keer inzage in de kiezerslijst kregen, is nu het wachten op de propaganda van de twee concurrerende lijsten. De “Tegenpartij” heeft in elk geval transparantie en inspraak hoog in het vaandel staan. Van de “Regeringspartij” kennen we bijna alle kandidaten persoonlijk, en ondanks een onbekend programma zal de keuze voor ons vrij eenvoudig zijn. Maar wie weet: een week vóór de verkiezingen gaan de sluizen open en wordt de agitprop verzonden. Er kan dus nog van alles gebeuren!

In sommige dorpen zijn windmolens een hot item.

Of er echt iets is veranderd in Cormatin, kunt u aan den lijve ondervinden tijdens een verblijf op La Tuilerie de Chazelle.

Een kaartje met korting, alstublieft

Zoals ik al eerder schreef geeft een oud toegangskaartje van een bepaald kasteel recht op een korting bij een ander kasteel. En aangezien dat ons bij ons vertrek uit Germolles (zie een vorige blog) duidelijk was gemaakt, en we al een hele tijd niet meer in het kasteel van Brancion waren geweest, besloten we daar onze korting te scoren. We hadden moeilijk voor meer verwarring kunnen zorgen in Brancion.

Brancion

De mensen achter de kassa wisten weliswaar dat Brancion meedeed aan een kortingsactie van een aantal kastelen, maar hoe dat dan in zijn werk ging, dat wist niemand. Wij hadden op de borden buiten de kassa al gezien dat de normale prijs € 5 pp was, en dat bepaalde groepen (scholieren, werklozen) voor € 3 pp naar binnen mochten. Na lang delibereren vroegen de twee mensen die de kassa beheerden, of we misschien genoegen wilden nemen met 50 % korting. Nou, daar hadden wij geen probleem mee, en een kwartier na aankomst wandelden we het kasteel binnen.

De logis

Nou klinkt het woord kasteel nogal robuust, en daarbij denk je onwillekeurig aan de grote Engelse kastelen. Niet dat dit kasteel nou zóveel kleiner was, maar er was relatief weinig van over. De donjon staat er nog grotendeels, er zijn nog wat resten van ronde torens, en de beide logis, dat van Beaujeu en van l'An Mil geven een goed idee van hoe groot en massief dit stulpje ooit was. De heren van Brancion lagen nogal eens overhoop met de abt van Cluny, en de ligging van het kasteel is dusdanig dat het uitstekend verdedigbaar was.

Visgraatpatroon

De onderzijden van de muren van het Logis de l'An Mil wijzen erop, dat de opgaande wanden behoorden bij een ouder kasteel. Deze muren hebben op een aantal plaatsen een visgraat patroon, en wijzen derhalve op funderingen van vóór de 11de eeuw. De eerst bekende heer van Brancion was Warulfe I (ca. 875-927), die wordt genoemd in een handvest van de abdij van Cluny uit 926. Dat zou het kasteel, althans de oudste delen ervan tot een preromaans gebouw maken.
Ook als Brancion geen kasteel had gehad dat zeer de moeite waard bleek te zijn (klik hier voor een fotoalbum van het kasteel), is Brancion een heel aardig plaatsje, mooi gelegen boven en uitkijkend over de Grosne vallei. Het heeft een bijzondere romaanse kerk, een middeleeuwse markthal, en de huizen en straatjes zijn een paar jaar terug op de schop genomen door ervaren mensen geassisteerd door een aantal gedetineerden uit een gevangenis hier niet ver vandaan, die tijdens de restauratie een vak leerden en zich konden voorbereiden op een terugkeer in de "vrije" maatschappij.

Het uitzicht vanaf de donjon

De kerk wordt af en toe gebruikt voor concerten, en op het "kerkplein" (een open grasveld met uitzicht over de vallei) worden ook af en toe evenementen georganiseerd.

Ook voor dit kasteel geldt dat de toegangskaartjes korting geven bij een volgend bezoek aan de volgende kastelen : Berzé-le-Châtel, Brancion, Brandon, Couches, Demigny, Drée, Germolles, La Ferté, Pierreclos, Pierre-de-Bresse en Sully. Ik plak de kaartjes altijd in het foldertje "La Route des Châteaux en Bourgogne du Sud", omdat ik uit ervaring weet dat ik anders de kaartjes van een vorig bezoek nooit meer tevoorschijn kan toveren!

Logis en donjon

Hoewel Brancion maar 12 km van La Tuilerie de Chazelle afligt, is het in verband met de soms steile hellingen niet aan te raden om de fiets te nemen. Enkele jaren terug telde de tussensprint naar de "col" bij Brancion mee voor het bergklassement in de Tour de France.

Een oude bekende

Toen we (eindelijk) het kasteel in Germolles bezochten kwamen we een oude bekende tegen. Niet in den lijve weliswaar, en niet in persona, maar toch....

Château - Germolles

Germolles was al een bestaand kasteel toen Filips de Stoute, hertog van Bourgondië, er in 1380 beslag op legde. Hij renoveerde het oorspronkelijke kasteel tot een soort lustslot voor zijn vrouw Margaretha van Vlaanderen. Het is een van de weinige bewaard gebleven residenties van de hertogen van Bourgondië.
Het kasteel heeft toch nog wel iets van zijn middeleeuwse glorie bewaard; de cellier is interessant, de torenresten zijn 13de eeuws en de resten van de twee-verdiepingskapel tonen een mengeling van romaanse en gothische architectuur. Voor meer foto's van het kasteel, klik hier.

Torens en kapel - Germolles

Het 15de eeuwse woongedeelte van het kasteel wordt bewoond door de eigenaars, maar een gedeelte is te bezichtigen als deel van de rondleiding. Er mag weliswaar niet gefotografeerd worden, maar dat maakt de kamers versierd met de initialen van Filips en Margaretha (P en M) niet minder interessant. De opgenomen interieurfoto heb ik gekopiëerd van de website van het kasteel.
Maar waar blijft die oude bekende nou? Het bleek, dat Claus Sluter, hofbeeldhouwer van Filips meegewerkt had aan de renovatie van de residentie. In een grote zaal van het woongedeelte stond een schoorsteen waarin twee gebeeldhouwde kapitelen verwerkt waren die uit de werkplaats van deze van oorsprong Nederlandse beeldhouwer kwamen.

Kapiteel van Claus Sluter - Germolles

Onlangs, na een tijd lang gesloten te zijn geweest, werd de zaal met het praalgraf van Filips in het Paleis van de hertogen in Dijon weer geopend voor het publiek, en werden na een lange afwezigheid de beroemde beweners of pleuranten van Claus Sluter weer in hun nissen in de zijwanden van het praalgraf geplaatst.
Ook voor dit kasteel geldt dat de toegangskaartjes korting geven bij een volgend bezoek aan de volgende kastelen : Berzé-le-Châtel, Brancion, Brandon, Couches, Demigny, Drée, Germolles, La Ferté, Pierreclos, Pierre-de-Bresse en Sully. Ik plak de kaartjes altijd in het foldertje "La Route des Châteaux en Bourgogne du Sud", omdat ik uit ervaring weet dat ik anders de kaartjes van een vorig bezoek nooit meer tevoorschijn kan toveren!

De hertogelijke kapel - Germolles

Germolles ligt ongeveer drie kwartier rijden verwijderd van La Tuilerie de Chazelle, en de weg voert dwars door de wijngaarden van de Chalonnais streek.

Het verschil zit soms maar in één letter

In Couches ligt een fraai middeleeuws kasteel dat algemeen aangeduid wordt als het kasteel van Margaretha van Bourgondië. Met de bouw van het kasteel werd begonnen in de 11de eeuw.

Donjon, Chapelle, Tour de Justice - Couches

Toen we dat kasteel recentelijk bezichtigden vertelde de rondleidster, dat er geen enkele aanwijzing is dat Margaretha van Bourgondië (1290-1315), ooit iets met dit kasteel te maken zou hebben gehad.
 Alweer volgens deze gids zou het om een naamsverwarring gaan tussen een kasteel in Conches (Noord Normandië) dat wel iets met deze Margaretha te maken zou hebben gehad, en het kasteel van Couches. Voor wat meer foto's van het kasteel, klik hier.
De eigenaars hebben dat heel pragmatisch opgelost: het kasteel heet nu "Château de Couches dit de Marguerite de Bourgogne", ofwel het kasteel van Couches, ook genaamd dat van Margaretha de Bourgondië. Deze Margaretha werd door haar echtgenoot Lodewijk X (de Woelzieke), de Franse koning gevangen gezet in het Château Gaillard (Normandië), waar ze onder verdachte omstandigheden overleed.

Logis, Chapelle, Tour de Justice - Couches

Volgens Wikipedia gaat ook het verhaal dat Margaretha in het diepste geheim door haar nicht Marie de Couches in het kasteel werd ondergebracht, waar ze pas in 1533 overleed. Dat zou de naam van het kasteel verklaren, maar het verhaal heeft wat mij betreft een hoog Anastasia Romanova gehalte.
In elk geval is het kasteel met zijn middeleeuwse donjon, ronde torens en flamboyant gotische kapel (1460) een bezoek meer dan waard.
Ook voor dit kasteel geldt dat de toegangskaartjes korting geven bij een volgend bezoek aan de volgende kastelen : Berzé-le-Châtel, Brancion, Brandon, Couches, Demigny, Drée, Germolles, La Ferté, Pierreclos, Pierre-de-Bresse en Sully. Ik plak de kaartjes altijd in het foldertje "La Route des Châteaux en Bourgogne du Sud", omdat ik uit ervaring weet dat ik anders de kaartjes van een vorig bezoek nooit meer tevoorschijn kan toveren!

Chapelle

Couches ligt iets meer dan een uur rijden verwijderd van La Tuilerie de Chazelle, en de weg voert deels door de wijngaarden van de Chalonnais streek.

En de uitslag is....

Een kubus in 2D

Wikipedia geeft als een van de definities van het woord uitslag : de afbeelding van een ruimtelijk voorwerp in het platte vlak zodanig dat de maten van de verschillende figuren in het platte vlak overeenkomen met die van het werkelijke voorwerp. Een hele simpele uitslag staat hiernaast: de uitslag van een kubus.
Toen ik op de technische school (voorheen ambachtsschool) voor timmerman leerde, viel het woord uitslag steevast in samenhang met de behoorlijk gecompliceerde uitslag van de onderdelen van een wenteltrap. 

Uitslag van een "eenvoudige" trapboom

 Ik heb nooit zo'n uitslag hoeven maken, gelukkig. Het vereist veel ruimtelijk inzicht, en men moet heel goed met passer en lineaal overweg kunnen om uit een aantal doorsneden, aanzichten en plattegronden een neergeslagen afbeelding van de diverse onderdelen te kunnen construeren. Nog moeilijker wordt het als het om constructies als de hier afgebeelde gaat.

Schaalmodel van een trappenhuis

In Romanèche-Thorins, een plaatsje tegen de Beaujolais aan is een museum, het Musée départemental du compagnonnage, gewijd aan een gilde dat o.a. jonge ambachtslieden opleidde tot meester-ambachtsman. De compagnons maakten een "Tour de France", waarbij de gezellen (compagnons) zich bij een aantal gildemeesters door het hele land heen in het vak bekwaamden. Hun opleiding werd afgesloten met het maken van een "meesterwerk". Dat was in het geval van timmerlieden vaak een schaalmodel van een ingewikkeld kapspant, een torenspits of een trappenhuis.
Het maken van uitslagen ("la tradition du tracé dans la charpente française") zoals gebruikt door dit gilde staat sinds 2009 ingeschreven in de "UNESCO lijst van meesterwerken van het orale en immateriële erfgoed van de mensheid".

Enkele meesterwerken

Het museum stelt een aantal meesterwerken ten toon, en er wordt heel globaal uitgelegd hoe een uitslag van een gecompliceerde constructie tot stand komt.
Verder wordt er verteld wat de achtergrond van het gilde is, en hoe het, na bijna verdwenen te zijn geweest aan het eind van de 19de eeuw in de 20ste eeuw weer een retour heeft gemaakt.
Buiten het museum waren een paar jonge mannen bezig met een demonstratie, maar het meest imposante waren toch de tentoongestelde werken.

Meesterwerk - detail

Als ik alleen al probeer te bedenken hoe je van dit soort modellen een uitslag zou moeten maken, krijg ik al uitslag....
Romanèche-Thorins ligt een klein uur rijden verwijderd van La Tuilerie de Chazelle.

Een vergissing van de bank in uw voordeel

Doorgaans heb ik het niet zo op banken. Ze zijn een noodzakelijk kwaad, handig op zijn tijd, maar als een bank iets cadeau geeft, zit er wat mij betreft altijd ergens een addertje onder het gras.

Flamingo kolonie

 Maar goed, dat is een vooroordeel, geboren uit een links verleden, en toen we dan ook een kortingbon ontvingen van Crédit Agricole voor een toeristische attractie ergen in Ain (01) werd die niet weggegooid met ander ongewenst drukwerk, maar op een stapel gelegd voor mogelijk later gebruik.
Het departement Ain maakt deel uit van Rhône-Alpes en ligt van ons uit gezien net aan de andere kant van de Saône, ten zuiden van Mâcon en "onze" Bresse. De Bresse bourgignonne is voornamelijk bekend om zijn kippen, die, net als de grote wijnen in Bourgogne een AOC hebben. De Bresse savoyarde, wat zuidelijker, heeft ook iets met vogels, maar dan van de niet eetbare variant. Midden in dat gebied in Ain (01) ligt temidden van honderden meren en meertjes (La Dombes) het plaatsje Villars-les-Dombes.

Pelikanen

De bon van de bank gaf een korting van 50% op toegang tot een vogelpark in Villars voor de tweede bezoeker, waarbij de eerste bezoeker dan het volle pond betaalt. Het park ligt op zo'n anderhalf uur rijden hier vandaan, en op een mooie nazomerdag togen we richting Ain. We waren er al eerder langs gereden toen we een bedevaartsoord in Ain (Ars-sur-Formans) hadden bezocht, maar het was die dag een nationale feestdag (Maria hemelvaart) en stond er een rij van hier tot gunder voor de ingang van het park. We besloten toen het park het park te laten, en reden terug richting Mâcon voor een bezoek aan een bijzonder fraaie kerk in Saint-André-la-Bâgé.
Toen we aankwamen op een maandag was het parkeerterrein nog lang niet vol en konden we zo doorlopen naar de kassa. We leverden onze bon in, ontvingen de korting en wandelden met onze plattegrond gewapend het park in.

Vale gier - klaar voor de aanval!

 Het park is aangelegd rondom een van de Dombes, een langgerekt meer omgeven door bebost terrein. Her en der staan een aantal volières, sommige toegankelijk via twee deuren gescheiden door een vogelsluis, sommige alleen te bekijken van buitenaf, en op een aantal plaatsen in en langs het meer zijn de vogels vrij of zijn ze alleen gescheiden van het publiek door een laag hek. De eerste "vrije" vogels die we tegenkwamen waren een kolonie flamingo's en een kolonie pelikanen. Ook de steltlopers en weidevogels liepen gewoon vrij rond. De parkietachtigen, kaketoe's en papegaaien zaten in een toegankelijke volière, evenals een aantal roofvogels, waaronder een grote gier. Aan de toegangsdeur hing een bordje dat je niet moest schreeuwen of hollen, en ik begreep in eerste instantie de achtergrond van deze opmerking niet echt. Tot ik bewonderdend naar een grote vale gier stond te kijken, die met zijn vleugels uitgespreid (minstens 2.5 m spanwijdte) op een rots stond. Zo'n beest weegt ongeveer 8 kg en is ca. 1 m hoog, en toen hij dan ook van zijn rots in mijn richting vloog, daarbij rakelings over mijn hoofd scherend en vlak acher me landde, moest ik me dan ook echt vemannen om niet hard weg te rennen....

wasechte kleuren....

Buiten de fraaie collectie vogels die het park herbergt en de natuurlijke ambiance van het geheel bleek het pièce de resistance de vogelshow te zijn die een paar maal per dag werd gehouden. De dieren werden blijkbaar dusdanig gemanipuleerd, dat ze precies op tijd vanaf het meer of vanuit het vomitorium aan kwamen vliegen, landden op het toneel of op het water, en op tijd plaats maakten voor de volgende artisten. Om er een paar te noemen: een aantal pelikanen dat op het meer vóór de toeschouwers en vervolgens op het toneel landde, een maraboe die van het toneel elke keer naar een andere plek bovenaan het amfitheater scheerde vlak over de hoofden van het publikek heen, een zelfde soort vertoning met een groot aantal fraai gekleurde vogels (rode en zwarte ibissen, felgekleurede ara's en andere papegaaiachtigen).

Kroonkraan

Het fraaiste was het aan komen vliegen en landen van een aantal kroonkranen, die een heel bijzondere aanblik tonen zowel bij het aanvliegen als tijdens de landing. Ik heb het doorgaans niet zo op shows met dieren, maar deze voorstelling was bijzonder boeiend, en ik heb me dan ook geen moment verveeld.
Ik zal, de kortingskaart van de bank indachtig, het woord financiële aasgieren (in elk geval een paar dagen) niet meer in de mond nemen!

"Gewone" aasgier

Het Parc des Oiseaux in Villars-les-Dombes ligt een dagtocht verwijderd van La Tuilerie de Chazelle.

Tegen de klippen op

Nadat de klimwand in Ameugny al een hele tijd klaar was, werd hij in juli 2013 dan eindelijk officieel geopend.

Het officiële gedeelte

Oorspronkelijk dacht ik dat het niet veel meer was dan een kinderspeelplaats, en de aanwezigheid af en toe van peuters in de leeftijd van 2 à 4 jaar wees daar ook op; de opening toonde aan dat het om meer ging dan dat. De wand is de trots van de burgemeester van Cormatin, tevens president van de CCGG (samenwerkingsverband van een aantal gemeenten tussen de riviertjes Grosne en Guye). En aangezien noch de gemeente noch de ComCom zoveel geld op kon hoesten, moesten er andere bronnen aangeboord worden. De toeristenbelasting die wij jaarlijks af moeten dragen aan diezelfde ComCom bracht uitkomst. Tot nu toe werd dat geld voornamelijk gebruikt voor het uitzetten van bewegwijzerde wandelingen en andere zaken die de toerist uiteindelijk ook weer ten goede komen. Of deze klimwand duizenden alpinisten gaat trekken die willen oefenen op de wanden van een oude steengroeve is overigens zéér de vraag.

De allereerste klimmers

 Maar goed, wie daarover valt is een kniesoor. Het staat in elk geval mooi in de foldertjes, een oefenklimwand voor bergbeklimmers. Voor de opening was iederen uitgenodigd die toeristenbelasting had afgedragen, en onze ComCom zou onze ComCom niet zijn als er ook niet wat hotemetoten rond zouden lopen om de opening een nog feestelijker cachet te geven. Het blijken overigens wel altijd dezelfde hotemetoten te zijn die opgetrommeld worden....
Aangezien Frankrijk, net als Engeland, een soort districtenstelsel hanteert bij verkiezingen, zitten in Senaat en Parlement afgevaardigden die nog "binding" met hun achterland hebben. Daar was "de" senator uit Parijs, "de" afgevaardigde van het Conceil Général van 71 (zeg maar de provinciale staten), de burgemeesters van de aanpalende communes, dus Ameugny, Cormatin, Taizé, Bonnay, enz.

Taizé in actie

 Maar hoe open je een klimwand? Je kunt moeilijk vragen of een paar dorpelingen het risico willen lopen zich te peltter te vallen! Ook daar werd wat op gevonden. In het nabijgelegen Taizé, waar 's zomers duizenden jongeren verblijven, waren vast wel een paar durfals te vinden die hun kunnen als alpinist wilden tonen. Twee jonge meiden, die als permanente (tijdelijke hulp voor een langere periode) op Taizé werkten, werden bereid gevonden om tegen een stuk steile wand op te klimmen en weer af te dalen. Weliswaar duurde het geheel véél langer dan gepland, maar uiteindelijk werd ons geduld dan toch beloond met een vin d'honneur en hapjes van de plaatselijke traiteur. En zo zagen we toch ook nog iets nuttigs terug van de belasting die we in het verleden zonder morren afdroegen....

En hier kwamen we voor!

 Ondanks bovenstaande kritische opmerkingen zijn potentiële bergbeklimmers uiteraard van harte welkom op La Tuilerie de Chazelle!

Festi'Vapeur - Digoin

De kanaalbrug in Digoin (71) - rechts de Loire

 Sinds 2006 wordt er in Chassenard (03), vlakbij Digoin (71) jaarlijks een stoomfeest georganiseerd. Digoin is o.a. bekend vanwege zijn kanaalbrug, waar een "brug" die de Loire overspant het Canal du Centre met het Canal Latéral à la Loire met elkaar verbindt. Hier kruist dus een kanaal een rivier bovengronds. Ons departement is niet erg rijk aan stoom festivteiten, hoewel er in Parc des Combes (Le Creusot), de thuisbasis van de Mistral locomotief (241P17), ook permanent een smalspoor locje rijdt.

Voor groot (?) en klein...

 Het stoomfeest in Chassenard is (volgens eigen zeggen) "le plus gros rassemblement de matériel ancien à vapeur". Of dat ter wereld, in Auvergne, of in Allier is, wordt wijselijk door de organisatie in het midden gelaten. Hoe groot zo iets is op de werldschaal van stoom evenementen staat overigens los van het feit dat het altijd leuk is om je te kunnen vergapen aan werkende locomobielen, rijdende stoomwalsen, stationaire stoommachines, maar ook aan verschillende oude auto's, zoals diverse exemplaren van de Citroën Traction Avant, een Renault Dauphine, een oude Peugeot 403, een Mathis uit 1931... Een overzicht van de stoomdagen in 2007 en 2013 is te vinden in dit Picasa album.

Netjes opgelijnd

Kortom, het zijn twee dagen waar de liefhebber zich kan vergapen aan oude wonderen der techniek, en als het zonnetje dan ook nog schijnt, nou, dan kan zo'n dag toch niet meer stuk?

La Tuilerie de Chazelle is uitstekend geschikt voor zo'n dagtrip!