Filiaal Cormatin

Onlangs opende Monique Dégluaire, een beeldhouwster in klei, een toonzaaltje in Cormatin, het Comptoir des Artistes.

Comptoir des Artistes - Cormatin

Ze is niet echt een pottenbakster, omdat ze eigenlijk alleen figuratieve plastieken maakt, en dus niet de “normale” borden, kommen, bekers, kleine huishoudelijke voorwerpen en tegels fabriceert. Ze exposeert door heel Frankrijk op tentoonstellingen (Lyon, Parijs), en haar werk is ook te bewonderen in haar werkplaats/atelier in Bessuge (Chapaize). Vorig jaar heeft ze, samen met een ander plaatselijke kunstenares Martine Borzycki, een toonzaal geopend in Cormatin zelf.
Hoewel fotograferen in haar toonzaal en atelier niet is toegestaan, kan ik toch één van haar werken laten zien; dat staat namelijk bij ons in de tuin.

La Tuilerie de Chazelle

Monique geeft overigens ook beeldhouwcursussen en stages in haar atelier, die goed worden bezocht.

Zowel Bessuge als het Comptoir des Artistes liggen niet meer dan 10 minuten rijden vanaf La Tuilerie de Chazelle.

Een ultrakort concert

We halen vaak informatie over bepaalde zaken uit het Journal de Saône-et-Loire, een niet altijd even betrouwbare bron.

Concertzaal - Château de Burnand

In de vrijdagsbijlage worden de evenementen voor de komende week in het departement geadverteerd. Zo stonden we eens voor een toedeur in Juliénas (Beaujolais), waar een tentoonstelling die werd aangekondigd als beginnende op 1 november bij aankomst pas een week later geopend zou worden. Recentelijk lazen we dat er een gratis concert in het château de Burnand zou worden gegeven, aanvang 17h30. Wij zijn altijd ruim op tijd om een goed plaatsje te kunnen krijgen.

Repetitie

We waren er dan ook rond 17h00, tijd genoeg om onze jassen over een van de weinige beschikbare stoelen bij de uitgang te draperen (de meeste hadden een papiertje "Gereserveerd" op de zitting) om het kasteel in elk geval aan de buitenkant te kunnen bekijken. Tegen 17h30 was er nog steeds nauwelijks publiek, behalve wat mensen die ergens een aperitief stonden weg te werken. Later bleek, dat er een welkomstdrankje gekocht kon worden vanaf 17h30, en dat het concert aangekondigd stond voor 18h00. Het was allemaal nogal ondoorzichtig, omdat er vanaf 17h30 regelmatig een paar musici begonnen te spelen op het podium.

Tentoonstellingsruimte

Ze waren niet aan 't stemmen; nee, ze speelden gewoon een stukje klassieke muziek. Dat klonk overigens niet erg veelbelovend, zodat we wel blij waren met onze plaatsen vlakbij de uitgang. Maar wie weet, was het héle gezelschap wel veel beter dan de som van de samenstellende onderdelen. Bovendien gaf het ons wat tijd om de schilderijen van de eigenares, die in overvloed aanwezig waren aan de wanden, rustig te bekijken.
Toen het concert om 18h00 begon, hadden we niet veel meer nodig dan een paar minuten om te besluiten het hazenpad te kiezen.

Eerste deel van het concert

We waren dus veel eerder thuis dan verwacht, alleen niet vroeg genoeg om alsnog uit te wijken naar Chapaize, waar op hemelvaartsdag elk jaar een méér dan uitstekend (en ook gratis) concert wordt gegeven door het Nederlandse madrigaalkoor Roundelay. Sinds we hier wonen, op dit jaar na dan, hebben we nog nooit een concert van ze overgeslagen. En dat doen we volgend jaar dan ook niet meer, tenzij er ergens iemand met een echt grote naam een gratis concert geeft….

Klik hier voor de website van La Tuilerie de Chazelle.

Wegens verbouwing gesloten

Er is dit jaar nogal wat veranderd in Cormatin, qua winkels.

Aux Délices de Cormatin oude stijl

Een aantal winkels is van eigenaar veranderd, zoals de épicerie van Berger, die inmiddels Epis & Riz heet, maar waarvan het assortiment min of meer ongewijzigd is gebleven. Naast de al eerder genoemde nieuwe zaken, zoals de slagerij La Renaissance en de bio-markt cum bio-bakker cum expositieruimte voor een pottenbakkerscollectief in het voormalige Musée du Vélo/Poilu heeft een aantal neringdoenden, vooruitlopend op strengere regels voor toegang door mindervaliden niet alleen een rolstoelvriendelijke oprit vóór de winkel aangebracht, maar die renovatie bovendien gecombineerd met het op de schop nemen van het interieur.

Aux Délices de Cormatin na de verbouwing

Eén van de winkels die een facelift heeft ondergaan is de bakkerij Aux Délices de Cormatin. De winkel was voorheen een typische kleine dorpsbakkerij, waar je je kont nauwelijks kon keren als het spitsuur was, en bij deze bakker was het de hele dag spitsuur. Laurent, de bakker, bakt wat mij betreft de beste stokbroden in de wijde omgeving van Cormatin, en is ook nog eens een uitstekende banketbakker.

Aux Delices de Cormatin nieuwe stijl

Ik kan uit eigen ervaring getuigen, dat de modernisering van de winkel geen effect heeft gehad op de kwaliteit van het gebodene!
Aux Délices de Cormatin is een winkel waar de gasten van La Tuilerie de Chazelle regelmatig hun brood en/of gebak kopen.

Een dagje Dijon

Niet dat we al uitgekeken zijn op de directe omgeving hier, maar verandering van spijs doet eten.

Bloemenmarkt - Dijon

Vandaar dat we af en toe ook een uitstapje maken naar plaatsen buiten ons eigen departement. Eén van onze favoriete uitjes is een dagje Dijon. Dijon is de hoofdstad van Bourgondië en van het departement Côte-d’Or (21), en heeft een aantal interessante zaken te bieden. En dan gaat het niet alleen om musea; Dijon is gewoon een gezellige stad, met veel terrassen, winkels, vakwerkhuizen, en al wandelend door de stad wordt je regelmatig verrast door wéér een dak met gekleurde in een patroon gerangschikte dakpannen.

Dak van de Saint- Bénigne kathedraal

Bourgondië was ooit een machtig hertogdom, en de hertogen van Bourgondië, bij veel Nederlanders nog bekend uit de geschiedenisboeken wedijverden met de Franse koning in macht, welvaart, en vooral in culturele rijkdom. Het paleis van de hertogen, in het hartje van de stad, huisvestte, nadat de macht van de hertogen was gebroken, de Staten-Generaal van wat er nog over was van het Bourgondische Rijk, en tegenwoordig is het Musée des Beaux Arts erin gevestigd.

Detail praalgraf - Musée des Beaux Arts

Het is een fraai museum, met veel religieuze kunst, maar ook met een aparte afdeling eigentijdse kunst en een afdeling gewijd aan de bekende beeldhouwer François Pompon. De hoogtepunten van de collectie zijn echter het praalgraf van Filips de Stoute en dat van Jan zonder Vrees en zijn vrouw Margaretha van Beieren. Beide monumenten zijn voorzien van bijzonder fraai beeldhouwwerk van de beste (Nederlandse) beeldhouwers uit de late middeleeuwen, Claus Sluter en Claus van de Werve.
Een ander werk van Sluter, de Mozesput, is te vinden op de plaats waar het Karthuizer klooster van Champmol (ook in Dijon) ooit stond.

Detail - Mozesput

Dat huisvestte ook ooit beide praalgraven, die na de afbraak van het klooster verhuisden naar de kathedraal Saint-Bénigne en tenslotte naar het Palais des Ducs.
De oorspronkelijk romaanse, maar in gotische stijl herbouwde kathedraal huisvest nog een romaanse krypte, die deel uitmaakte van een aparte rotonde met (inmiddels afgebroken) meerdere bouwlagen. Naast de kerk bevindt zich nog een deel van de abdij, waarin het Musée Archéologique zich bevindt.

IJsbeer - François Pompon

Zéér de moeite waard zijn het oude romaanse scriptorium en de kapittelzaal; op de eerste verdieping ligt het gotische dormitorium waar een aantal kapitelen en timpanen uit de oorspronkelijke romaanse kerk zijn tentoongesteld, samen met resten van andere inmiddels afgebroken abdijen in de omgeving van Dijon.

Dormitorium - Musée Archéologique

Er is overigens veel meer te zien in Dijon; dit was alleen maar een willekeurige greep. En wie denkt dat zo’n dagje uit en stevige aanslag op je beurs betekent: de musea in Dijon zijn gratis toegankelijk, en het zo uitgespaarde geld kan gebruikt worden voor een lunch in één van de tientallen restaurants in het centrum.

Notre-Dame - Dijon

Hier vindt u de link naar de website van La Tuilerie de Chazelle.

Woordspelingen

De Fransen zijn gek op woordspelingen, in allerlei soorten en maten; geestig, gevat, slim, maar ook dom, en soms voor een buitenlander volkomen ondoorgrondelijk.

Epis & Riz - Cormatin

De beste echter zijn “grapjes” gebaseerd op een buitenlandse taal. Een voorbeeld? “Yes, we can!”
Deze slogan was bedoeld voor het Fête de la Voie Verte, een weekend met demonstraties van kunstnijverheidsbeoefenaren en stands met de onvermijdelijke wijnproeverijen langs het fietspad. Wat dit met Obama te maken heeft? Niets, eigenlijk, behalve dat het gebeuren zich afspeelde tijdens een weekend, en dat “Yes, we can!” automatisch geassocieerd dient te worden met “Yes, Weekend!” Ver gezocht? Welnee, het kan nog beter!

Cormatin heeft al jaren een épicerie/rotisserie, gedreven door Monsieur B. en bekend én geroemd vanwege zijn vers gemalen koffie, die hij per pak verkocht, voor zijn dikke plakken uitstekende ham, die hij voor ongeveer € 1 euro per plak sleet en voor zijn gegrilde kippen. De winkel was een épicerie, en dat betekent oorspronkelijk, net als in Nederland een winkel waar o.a. kruiden werden verkocht, een kruidenier dus. En dat klopte ook; Monsieur B. verkocht wat iedere kruidenier vandaag de dag in huis heeft. Onlangs hield hij het voor gezien, en ging van zijn welverdiende pensioen genieten.
Zijn zaak werd gelukkig overgenomen door iemand die de bestaande formule wilde handhaven, en de winkel van Monsieur B. leeft voort, zij het onder een nieuwe naam.
Wat voor naam verzin je dan voor zo’n zaak? Het antwoord is even logisch als Frans: “Epis & Riz” (korenaren en rijst) natuurlijk! Want, als je een beetje slordig praat en onduidelijk articuleert klinkt “épis et riz” toch bijna net zo als épicerie, of niet soms? Monsieur B. helpt overigens nog regelmatig in zijn oude zaak, en de ham, gegrilde kippen en pakken versgemalen koffie zijn nog steeds verkrijgbaar.

Gelooft u dit vehaal niet? Boek een weekje in La Tuilerie de Chazelle en overtuig u!

Dat was even schrikken

Dat was inderdaad even schrikken toen de waterrekening op een kwade vrijdag in de brievenbus viel. Niet alleen was de rekening torenhoog (ca. € 1150), maar er zat ook een brief bij die suggereerde dat we ergens een lek hadden, waardoor er, waarschijnlijk in de loop van niet meer dan twee maanden in plaats van de normale hoeveelheid water (gebaseerd op 130 à 140 m3 per jaar) opeens ca. 1200 m3 verbruikt was.

voorgrond watermeter, het lek vlakbij het huis 

Wat doe je dan? Dan bel je de watervoorziening op, en dan krijg je te horen dat je een loodgieter moet opbellen, omdat het lek ergens tussen de watermeter en het huis moet zitten. Nu is dat een heerlijk rekbaar begrip. In Nederland was ik gewend dat de meter zich bij de voordeur bevindt, dus een lek moet je dan vrij snel opmerken. Onze watermeter bevindt zich echter in een weiland, een goeie 150 m van het huis af. De leiding ligt ondergronds, dus tel uit je winst….

Sue bij het lek

De loodgieter kwam ‘s zaterdags langs, zag de meter draaien en beloofde de volgende ochtend langs te komen om de zaak op te graven en te repareren. Sue probeerde diezelfde middag vanaf de meter zo goed en zo kwaad als het ging de leiding te volgen, en vond op 25 m van het huis af, maar nog wel in het weiland, een plek die veel drassiger was dan de rest van het terrein.
De foto’s geven de schaal van het probleem aardig weer: De foto van het weiland is gemaakt vanaf de watermeter, en het gele poppetje richting huis staat bij het lek. De tweede foto is een uitsnede uit de eerste foto, waar Sue bij het lek staat.

Het lek net onder het kraantje

De loodgieter was allang blij dat hij niet de hele pijp hoefde op te graven, en had de zaak binnen een paar uur weer draaiende. Het lek bleek in een kraan te zitten, die om onduidelijke redenen daar was aangebracht. Nu nog even proberen een reductie in de waterrekening te regelen bij de watervoorziening…..

Hier vindt u de link naar de website van La Tuilerie de Chazelle.

Ergens een potje kunnen breken….

Neem de titel alsjeblieft niet te letterlijk!

Bois-Dernier

Buiten de bekende pottenbakkers hier uit de buurt (o.a. Monique Dégluaire, Claude Mouton, Pierre Arnaud) die in hun eigen ruimte exposeren, tonen een aantal “vrije” pottenbakkers die zich verenigd hebben in het collectief “Les Communs” hun werk tussen april en december in het voormalige “Musée du Vélo/Poliu”.

Het voormalige museum

Dat is een oude boerderij net iets buiten en ten zuiden van Cormatin, tussen Cormatin en Chazelle dus, waar al hun werk goed tot zijn recht komt.
Het is niet alleen een ruimte die gebruikt wordt voor exposities; er is ook sinds kort op bepaalde dagen een biomarkt en biobakker in gevestigd (zie een vorige blog).

Expositieruimte - Bois-Dernier

Vraag het ons gerust, als u meer informatie wilt over kunstnijverheid in de buurt van La Tuilerie de Chazelle.

Even snel naar Nederland

Ik wist dat mijn Nederlandse paspoort ergens in januari verlengd zou moeten worden, maar dat was geen probleem…., dachten we.
Een afspraak maken bij het consulaat in Lyon, vlakbij het consulaat erkende Nederlandse pasfoto’s laten maken, vingerafdrukken laten maken, een dagje rondkijken in de stad, en daarna wachten tot het paspoort per aangetekende post zou arriveren; we kenden het klappen van de zweep….., dachten we.

Bergeijk

In vijf jaar tijd was er een hoop veranderd. De paspoortfaciliteiten bij consulaten waren inmiddels wegbezuinigd, een paspoort kon aangevraagd worden bij de ambassade in Parijs, waar ook één geautoriseerde fotograaf zat, het paspoort werd niet meer verzonden maar moest na méér dan een week persoonlijk opgehaald worden, kortom, met de prijs van een treinkaartje naar Parijs van ca. € 100 pp, 4 x of 2 x met een duur verblijf in een Parijs’ hotel, plus meer dan € 100 voor een pas dreigde dat wel een erg dure grap te worden.

Het magies sentrum

Goede raad bleek goedkoper, en aantrekkelijker.
Een paspoort kon ook in Nederland aangevraagd worden, in Den Haag, maar ook in wereldsteden als Haarlemmermeer, Enschede, Maastricht, Bergeijk, Echt-Susteren, Oldambt, Bergen op Zoom en Montferland. Een paar van deze plaatsen moest ik in de atlas opzoeken….
Niet dat de reis naar Nederland gratis is (en ook daar moet het paspoort weer persoonlijk opgehaald worden), maar dat kan in elk geval nog gecombineerd worden met een bliksembezoek aan familie die toevallig in de buurt van Bergeijk woont en met het doen van de hoognodige Nederlandse voedselvoorzieningen, zoals ketjap manis, sambal oelek en Corenwyn.

Brabantse paspoortendrukkerij?

We maakten de eerst mogelijke afspraak op het gemeentehuis in Bergeijk op een maandag, reden op de zaterdag daar voor naar Den Bosch, lieten daar pasfoto’s maken, en meldden ons op de afgesproken dag in Bergeijk. Daar hoorden we dat het paspoort pas na een week afgehaald kon worden. Gelukkig was de ambtenaar zo vriendelijk ons een telefoonnummer te geven, dat we vanaf donderdag konden bellen. En donderdag was het paspoort inderdaad klaar, zodat we op vrijdag, met een auto vol lekkernijen en een afhaalmaaltijd van een Surinaams restaurant legaal Frankrijk binnen reden.

Oud en nieuw

Waar we overigens net over de grens ingehaald werden door een auto van de douane die ons sommeerde te stoppen. Toen we beloofd hadden dat we alle hasj die we bij ons hadden zelf op zouden roken, net als de 400 sloffen sigaretten en 12 kg heroïne, waren ze tevreden, en mochten we, zonder ons spiksplinternieuwe paspoort te hoeven laten zien, doorrijden!

Arrêter, s'il vous plaît!

Hier vindt u de link naar de website van La Tuilerie de Chazelle .

Referendum

Er is niet echt een volksraadpleging gehouden toen de nieuwe slager eindelijk zijn deuren opende, maar “het volk” heeft inmiddels wel gesproken.

2010 - De feestelijke opening

Wat eraan vooraf ging: in september 2010 werd de nieuwe slagerij feestelijk en met veel tam-tam geopend. We zijn er zelf een paar maal geweest, en waren niet erg onder de indruk van zijn waren; noch van het vlees noch van de fijne vleeswaren. Dezelfde berichten hoorden we van andere dorpsgenoten, en we waren dan ook niet echt verbaasd dat de slager al vrij snel zijn deuren sloot. Daarna heeft nog één maal een andere slager het pand betrokken, maar door een aantal interne huishoudelijke problemen tussen de slager, zijn vrouw en nog een derde partij is die slager nauwelijks open geweest voordat hij al weer sloot.

Wij behielpen ons intussen met Xavier Balon, een slager in Salornay-sur-Guye, die uitstekend vlees en dito patés en salades verkoopt. Zijn rosbief in plakken, dat overigens lang niet altijd beschikbaar is, is tot nu toe onovertroffen.
Enige tijd geleden kwam er weer wat leven in de vleeshouwerij. Er verschenen borden met de openingsdatum, en op 12 maart was het zover: de slagerij ging opnieuw open. Een beetje sceptisch waren we wel, toen we voor de toonbank stonden. Het vlees zag er goed uit, en voor de patés en de vleeswaren gold hetzelfde. Maar toch, je weet nooit…..
Toen we een biefstuk bestelden, ried de slager ons een ander stuk rundvlees aan, dat een fractie goedkoper was, maar volgens hem beduidend beter zou smaken. We volgden zijn raad op, en gingen naar huis met twee kloeke stukken rundvlees, wat paté en een salade. De patés waren prima, de selderijsalade ook, maar voor de steak schieten woorden tekort.

Vlak voor de her-opening

Het vlees was zo mals als boter, te snijden met een scherpe zakdoek als je dat zou willen, in één woord, ik heb in mijn leven nog niet zo’n goed stuk vlees op mijn bord gehad. En we hebben hier in de Charollais ons niet onbetuigd gelaten waar het om het proeven van goed rundvlees gaat. Wat dit met een volksraadpleging te maken heeft?

Elke vergadering van de organisatie van het gitaarfestival wordt afgesloten met een mâchon, vrij vertaald een lichte maaltijd. De nieuwe slager kreeg het voordeel van de twijfel, en de hele groep van ca. 18 man was zéér onder de indruk van de kwaliteiten van zijn vleeswaren.
Jaarlijks wordt er door de gemeente en een plaatselijke vereniging een uitgebreide lunch aangeboden aan alle ouderen in het dorp boven de 65. En omdat dit jaar de lunch viel vlak na de opening van de slagerij / traiteur, werd de traiteur uitgeprobeerd door een groep ca. 80 man. Ook hier was de mening unaniem: uitstekend eten tegen een zeer redelijke prijs.
En in een gemeente met in totaal net boven de 500 inwoners komt dit toch neer op een soort referendum, of niet soms?

Lunch voor de rijpere jeugd

Hier vindt u de link naar de website van La Tuilerie de Chazelle.

Gratis toegang

Van november tot maart zijn de abdij van Cluny en het Musée Ochier de eerste zondag van de maand gratis geopend.

Wentetrap - Musée Ochier - Cluny

En aangezien dat buiten het toeristenseizoen valt, maken van die gelegenheid voornamelijk mensen uit de buurt gebruik. Want waarom zou je € 8 euro per persoon besteden als het ook gratis kan, zonder al te veel moeite?

Transept Cluny III - Cluny

Ik wilde (of moest) op korte termijn een aantal foto’s produceren met als thema “Curven”, en aangezien Malibu Beach niet echt om de hoek ligt, en koorts- of wisselkoersgrafieken ook niet erg aantrekkelijk leken, besloot ik te zoeken naar curven in Cluny; romaanse (en gotische) architectuur hangt bijna aan elkaar van gewelven in allerlei boogvormen.

Monumentale trap ENSAM - Cluny

Het moest dus niet zo moeilijk zijn wat welgevormde boogconstructies bij elkaar te harken voor die opdracht.
Een keuze maken uit een serie foto’s blijkt dan vaak nog het moeilijkst te zijn; hierbij volgen wat foto’s van de diverse gebogen constructielijnen of versieringen die ik op de bewuste zondag tegen kwam.

Gallilée - Cluny

Overigens, voor degenen die hier niet tussen november en maart bivakkeren: een bezoek aan abdij en museum is de € 8 meer dan waard!

Hier vindt u de link naar de website van La Tuilerie de Chazelle.

Nieuw, komt dat zien!

Sinds een paar weken is Cormatin een biomarkt rijker.

De markt in Bois-Dernier

Dus voor degenen die het maar een beetje behelpen vonden met één weekmarkt in Saint-Gengoux (zaterdag) en één in Chapaize (zondag): jullie kunnen nu op vrijdag, tussen 17h00 en 19h00 voor jullie bio-brood, bio-wijn, bio-groenten, bio-paté, bio-honing, etc. etc. terecht in Bois-Dernier (net buiten Cormatin richg Cluny), in het voormalige pand van het Musé du Vélo, Musée du Poilu en Aux Forges d’Antan.

Bio-groenten, op de openingsdag

Op de openingsdag, vrijdag 13 februari, kon je in elk geval over de hoofden lopen!

Hier vindt u de link naar de website van La Tuilerie de Chazelle.

Sarcofagen

Onlangs kwam ik op een andere blog (over de Aveyron) een foto tegen van een sarcofaag, die naast een kerk geparkeerd stond.

Alyscamps - Arles (13)

Blijkbaar zijn dat soort zaken in dat deel van Frankrijk niet zo bekend, want de schrijfster vroeg haar lezers wat dit voor een vreemd ding was. In Bourgogne zijn sarcofagen niet zo zeldzaam. Er zijn hier een aantal Merovingische begraafplaatsen te vinden, waarvan de interessantste vondsten naar musea zijn overgebracht, maar bij een enkele zijn nog steeds een aantal sarcofagen te zien. De Merovingen regeerden van de vijfde tot in de achtste eeuw over delen van Frankrijk, Duitsland en de Nederlanden.

Carrière de la Lys - La Roche Vineuse

Een bekende plek (hoewel niet in Bourgondië) waar nog steeds sarcofagen uit de Romeinse, de Gallo-Romeinse en de middeleeuwen te vinden zijn is de Alyscamps in Arles (13). Zowel van Gogh als Gauguin schilderden de Alyscamps meer dan eens.
Dichterbij (ons) huis ligt een steengroeve die door de eeuwen gebruikt werd voor de “fabricage” van sarcofagen, de Carrières de la Lys bij La Roche Vineuse. Volgens de informatiepanelen bij die steengroeve hadden Gallo-Romeinse sarcofagen een plat deksel, Merovingische daarentegen deksels met een bescheiden dakprofiel.

Curtil-sous-Burnand

Ook hier vlakbij, in het dorpje Curtil-sous-Burnand, ligt een Merovingisch kerkhof. Bij de opgravingen zijn de mooiste sarcofagen naar musea verhuisd, een aantal gebroken kisten staan in de open lucht, en de rest is weer afgedekt met grond.
Bij opgravingen in de Saint-Clément (een kerk die niet meer als zodanig in gebruik is) in Mâcon zijn de resten van een oude kerk gevonden, en een groot aantal sarcofagen uit diverse perioden. De kerk is op afspraak te bezoeken.

Saint-Clément - Mâcon

Een bijzonder fraaie sarcofaag bevindt zich in het Palais du Pape Gélase in Cluny (onderdeel van de voormalige abdij). Het is een sarcofaag uit de Merovingische periode, en als ik me goed herinner is deze kist later hergebruikt voor een overleden familielid van één van de abten van Cluny.
Tenslotte ben ik diverse malen, in de buurt een kerk, weleens een losstaande sarcofaag tegen gekomen. Bijna altijd zonder deksel, en waarschijnlijk opgegraven tijdens het ruimen van een oude begraafplaats.

Palais de Pape Gélase - Cluny

Maar ik heb in de loop van de tijd zoveel kerken gezien, dat ik me met geen wonder en geweld meer herinner om welke kerken (behalve binnen in de kerk van Anost, en buiten die van Changy en Saint-Romain-sous-Gourdon) het hier ging!

Hier vindt u de link naar de website van La Tuilerie de Chazelle.

Saint-Vincent Tournante 2015

Sint-Vincent is de beschermheilige van de wijnboeren, en niet, vreemd genoeg, van de kunstschilders of plastische chirurgen.

Bloemen vouwen - Saint-Vincent 2013 Cortevaix

En aangezien Bourgondië de wijnproductie hoog in het vaandel voert, wordt de naamdag van deze schutspatroon ,22 januari, door de hele regio gevierd.
Dat “Tournante” slaat op het feit dat de plaats van handeling elk jaar verandert. Het zwaartepunt ligt doorgaans op de prestigieuze wijngebieden in de Côte-d’Or (21), maar ook in plaatsen in departement 71 als Mâcon (2009) en Mercurey (2018) waren ooit of worden in de toekomst gastheer van dit jaarlijkse festijn. Ook buiten deze “echte” Sint-Vincent feesten word de naamdag gevierd. In de Zuid-Châlonnais bijvoorbeeld vindt op kleinere schaal een Saint-Vincent Tournante plaats.

Versieringen - Saint Vincent 2011 Saint-Ythaire

Elk jaar is een ander dorp gastgever, en ontrolt het feest zich op dezelfde manier. Dit jaar was Savigny-sur-Grosne aan de beurt. De dorpelingen (met hulp van de bewoners van de overige wijndorpen in dit gebied) zijn een paar maanden van te voren al in touw om de versieringen van het dorp te fabriceren. Na de kerst worden de kerstbomen niet verbrand, maar bewaard tot eind januari. De bomen worden opgetuigd met papieren bloemen en langs de invalswegen naar het dorp gezet, aangeklede poppen worden op strategische plekken in het dorp geparkeerd, kortom, eind januari is zo’n dorp onherkenbaar veranderd.

Defilé - Saint-Vincent 2014 Malay

Op de grote dag zelf worden de beelden van Sint-Vincent door leden van de diverse broederschappen naar de dorpskerk gedragen, daar wordt een mis opgedragen, ingeluid door een aantal jagers die een niet nader te definiëren melodie op jachthoorns produceren, en na de dienst is er nog een kranslegging bij het monument voor de gevallenen en een verre d’amitié voor een ieder die de kou en het kabaal van de hoorns heeft getrotseerd.

Kerkdienst - Saint-Vincent 2011 Saint-Ythaire

Het hoogtepunt van de dag is de lunch, waar je je (tegen betaling) voor kunt inschrijven en die genuttigd wordt in de Salle Polyvalente in Saint-Gengoux-le-National. En ook dat wordt groot aangepakt. Een traiteur uit Montceau-les-Mines verzorgt een uitstekende 6-gangen maaltijd voor enkele honderden gasten, een andere wijn bij elke gang wordt aangeleverd door de diverse wijnboeren en tussen de bedrijven door worden degenen die zich het afgelopen jaar verdienstelijk hebben gemaakt in de wijnbouw gelauwerd of als broeder opgenomen in de broederschap van de lokale wijnbouwers.

Versieringen - Saint-Vincent 2012 Bissy-sous-Uxelles

De maaltijd begint doorgaans rond 14h30, en de koffie wordt rond 18h30 geserveerd. Wat zich daarna afspeelt valt met geen pen te beschrijven. De band die de dans“muziek” verzorgt is nog beroerder dan de hoornblazers, en sinds we die, tijdens onze eerste Saint-Vincent, zeker een kwartier hebben aangehoord voordat we de zaal ontvluchtten, nemen we daar geen risico’s meer mee: zodra de koffie op is, en de band zich heeft ingespeeld, weten we niet hoe snel we naar huis moeten om daar dan zelf maar een CD op te zetten.

Lunch - Saint-Vincent 2015 Savigny-sur-Grosne

Ondanks dit pijnlijke einde van een doorgaans zeer geslaagde dag kijken we toch elk jaar weer uit naar de volgende Saint-Vincent Tournante.

Hier vindt u de link naar de website van La Tuilerie de Chazelle .