Openluchtconcerten

Saint-Pierre - Mâcon

Openluchtconcerten hebben één groot nadeel: ze zijn nogal weersafhankelijk. Dat realiseerden we ons weer eens toen we naar een concert wilden van het symfonieorkest van Mâcon o.l.v. Eric Geneste op het plein voor de Eglise Saint-Pierre in Mâcon. Het zat ons sowieso niet mee: halverwege de N79 naar Mâcon bleek een vrachtauto met pech stil te staan op een stukje tweebaansweg, zodat het verkeer afwisselend over de open rijstrook langs het obstakel werd geleid.

Brahms

Gelukkig hadden we ruim de tijd genomen, althans dat dachten we. Want toen we eindelijk weer normaal door konden rijden richting Mâcon, bleek daar de normale weg door de stad afgesloten te zijn, en was het ook daar een chaos van zoekende automobilisten. Maar goed, we waren uiteindelijk toch nog op tijd op de plaats delict om op de achterste rij nog een paar vrije stoelen te kunnen arresteren.

Brahms

De musici verzamelden niet in de kerk zoals verwacht, maar elders in de stad, zodat we regelmatig enkele hoornisten, violisten of klarinettisten met instrument in de hand over het plein richting podium zagen drentelen. On-Frans genoeg begon het concert "al" om 21h10 i.p.v. om 21h00 (normaal zou 21h30 geweest zijn), en wel met 3 Hongaarse dansen van Brahms, de nummers 1, 4 en 5. De kerk achter het orkest werd in de schijnwerpers gezet, de muziek was heel plezierig, kortom, het concert begon veelbelovend.

Dvořák

Het vierde en laatste stuk op het programma was het celloconcerto van Dvořák, met als solist Sung-Won Yang. Het eerste van de drie delen was erg mooi, alleen na de laatste noten van dit deel begon het te regenen. De dirigent kondigde, terwijl de musici hun instrumenten in veiligheid brachten aan dat het concert over 10 minuten hervat zou worden, maar aangezien we geen regenkleding bij ons hadden, en het er naar uitzag dat het wel eens langer dan 10 minuten kon gaan duren voor het droog werd, besloten we geen risico te nemen en in elk geval zo droog mogelijk thuis te komen.

Dvořák

Nu we dit orkest een keer gehoord hebben, gaan we binnenkort eens op zoek naar een programmaboekje voor het komende seizoen, want je mag aannemen dat het orkest ook af en toe overdekt optreedt.
Klik hier voor de website van La Tuilerie de Chazelle.

Connecties

Cluny heeft ééns per jaar een serie concerten in het kader van het "Festival Musical des Grandes Heures de Cluny".

Onze plaatsen

Aangezien we hier niet echt doodgegooid worden met concerten door topmuzikanten houden we de programmering altijd nauwlettend in de gaten. Eén van de concerten werd gegeven in de kruisgang van de abdij door het Camerata van het Amsterdamse Concertgebouworkest o.l.v. Lucas Macías Navarro. Ze zouden Ouverture classique avec quelques bagatelles van Dvořák (voor accordeon, 2 violen en cello) spelen en een speciale bewerking door Erwin Stein van de 4de symfonie van Mahler. Weliswaar ga ik bij het horen van de naam Mahler niet direct uit mijn dak, maar aan de andere kant treedt een kamerorkest van het Concertgebouworkest niet dagelijks op in Cluny.

Dvořák

Kaarten waren snel besteld via internet, en omdat bij vorige edities van het festival de plaatsen binnen een prijscategorie niet genummerd waren, waren we al vrij vroeg aanwezig om in elk geval een beetje vooraan te zitten.
De President van dit festival is Guy Touvron, een trompettist die ook "ons" festival Guitares en Cormatinois voorzit. Toen we binnen kwamen zaten Guy en zijn vrouw Isabel aan de tafel voor de kaartverkoop, en toen ze ons zagen werden we meteen naderbij gewenkt. Isabel, die de online kaartverkoop coördineert was mijn naam tegengekomen, en had voor ons twee plaatsen op de eerste rij vrij gehouden.

Mahler

Op de stoelen zou een stuk papier zijn bevestigd met de naam "Cees" erop.
Alles klopte als een zwerende vinger, en we hebben nog nooit zulke goede plaatsen gehad! Het concert was overigens ook uitstekend. De bewerking van Mahlers stuk door Stein klonk (vond ik) af en toe onverwacht modern, en dat is misschien te wijten aan het feit dat Stein zowel bevriend was met Mahler als met Schönberg.
Het wachten is nu op het volgende concert!

Mahler

Klik hier voor de website van La Tuilerie de Chazelle.

Museumcollectie op een keukenstoel

Dit museum is tussen april en oktober geopend op zaterdag en zondag tussen 15h00 en 18h00, en is gratis toegankelijk.

Het museum

De collectie van het (piepkleine) museum bestaat uit o.a. een Merovingische sarcofaag uit Curtil-sous-Burnand, een aantal stukken en stukjes vuursteen, wat oude munten en een bovenverdieping gewijd aan romaanse architectuur.
De eerste keer dat we dit museum bekeken was tijdens een dagje uit met een grote groep mensen van het Office de tourisme in Saint-Gengoux.

Open!

Tijdens ons vluchtige eerste bezoek leek de eerste verdieping niet veel meer te herbergen dan een paar maquettes, tekeningen en foto's van de kerken in Mont-Saint-Vincent en Gourdon.
Toch dacht de maker van Bourgogne Romane te weten dat er nog iets meer op romaans gebied te vinden was.

Begane grond

Uit een vorige blog moge blijken dat we bovengenoemd museum al een keer tevergeefs opnieuw probeerden te bezoeken.

Eerste verdieping

Uiteindelijk besloten we om het weer opnieuw te proberen, op de terugweg van een bezoek aan een voormalige steenfabriek in Ciry-le-Noble. Dit keer hadden we meer geluk. Het museum bleek open, de benedenverdieping bleek inderdaad geen romaanse resten te herbergen, zodat we al vrij snel naar boven wilden gaan. Onder aan de trap zaten twee met cellotape afgeplakte lichtschakelaars en een stukje papier met het opschrift "Niet aankomen!".

De stoel

Het leek erop dat de schakelaars bij het aanzetten een kortsluiting zouden kunnen veroorzaken. We moesten dus de bovenverdieping bij het licht dat door de ramen viel bekijken. De maquettes, foto's en tekeningen waren er nog steeds, maar in een donkere hoek van het zaaltje vonden we een keukenstoel met drie stukken steen met het opschrift "zeldzame resten van de priorij", en daarnaast, op een houten kistje, een modillon met een Atlante.

75 % van de collectie

Volgens wikipedia: Een atlant of telamon is in de architectuur en beeldhouwkunst een zuil in de vorm van een mannenfiguur die het hoofdgestel van een gebouw draagt. De naam atlant is afgeleid van Atlas (genitief: Atlantos), de mythologische hemeldrager.
Dat bleek dus de hele romaanse collectie van het museum te zijn. En zeg nou eerlijk, een museum waar de romaanse stukken op een keukenstoel passen, dat is toch iets bijzonders?

De overige 25%

Klik hier voor de website van La Tuilerie de Chazelle.

Guitares en Cormatinois 2015

Het zit er weer op; de voorbereidingen voor het volgende festival (2016) beginnen ongetwijfeld spoedig.
Hier nog even een overzicht. Alleen de concerten die er dit jaar echt uitsprongen krijgen iets meer aandacht dan de (overigens ook goede) overige concerten.

Philippe Mouratoglou & Ariane Wohlhuter

Philippe Mouratoglou – gitaar & Ariane Wohlhuter – sopraan
Een gedegen programma met muziek van Purcell, Dowland, Britten en o.a. Sor, Rodrigo, de Falla.

Franceries Sound Connection

Franceries Sound Connection – gitaar, fluit, percussie
Een interessant programma met wat ik gemakshalve maar wereldmuziek noem. Een willekeurige greep: wat Roemeens werk (o.a. Hora Staccato), Braziliaans, een enkele tango, Zawinul's Mercy, mercy, mercy, enz.

Jérémy Jouve

Jérémy Jouve – gitaar
Een sprankelend programma met o.a. werk van Mompou, Rodrigo, de Falla en de eigentijdse componist Duplessy. Jouve viel vorig jaar in voor een zieke gitarist, bleek verreweg de beste gitarist van het festival van 2014 te zijn en maakte dat ook in 2015 weer waar.

Eric Sobczyk & Agnès Abiton

Eric Sobczyk – gitaar & Agnès Abiton – gitaar
Een gitaar recital gespeeld op romantische gitaren, met werken van Carulli, Sor en Coste.

Irish Kind Of

Irish Kind Of – gitaar, viool, fluit, zang
Zoals de naam van de band al aangeeft, was dit een concert met Ierse reels en jigs. Dat Ierse muziek populair is in Frankrijk moge blijken uit het feit dat dit een Franse band is uit Grenoble, én uit het feit dat het concert meer dan uitverkocht was. Een aantal mensen moesten teleurgesteld worden, en de vrijwilligers van het festival zoals wij moesten buiten bij de kerkdeur hun oor te luisteren leggen….

Het vrijwilligersteam

Klik hier voor de website van La Tuilerie de Chazelle.

Belgenmop

Hoeveel Belgen heb je nodig om een lamp te verwisselen?

Mont-Saint-Vincent

Vijf; één op de ladder om de lamp vast te houden, vier om de ladder rond te draaien. Deze wat oubollige grap kwam boven drijven toen we het museum in Mont Saint-Vincent wilden bezoeken en we de suppoosten in de weer zagen met beitels, hamers en schroevendraaiers. Hoeveel suppoosten heb je nodig om een gesloten museum binnen te komen? Vijf; één om de deur vast te houden, vier om de muren eromheen af te breken.

Musée Jean Régnier

Dit museumpje is tussen april en oktober open op zaterdag en zon- en feestdagen van 15h00-18h00. Toen we er op en mooie zondag in juni even langs wilden gaan, vonden we om 15h15 twee mensen voor de deur. Die hoorden in het museum thuis, maar de man met de sleutel was te laat. Geen nood, dan bekeken we de kerk maar even. Toen we om 15h50 weer bij het museum waren was de sleutelhouder gearriveerd en probeerden ze gedrieën de deur te openen.

Inbrekers?

Volgens de sleutelhouder blokkeerde de deurkruk de sleutel, vandaar dat de deurkruk er af moest. Wij besloten intussen nog maar een middeleeuwse tuin te gaan bekijken. Toen we weer terug kwamen, rond 16h10, stonden er inmiddels 5 man tevergeefs aan de deur te rukken en te trekken.
We geven niet gauw op, maar dat was de spreekwoordelijke druppel…
De enige vraag waar ik mee zit is deze: als dat museum tussen april en juni in theorie al ca. 20 maal haar deuren heeft geopend, zou het dan in juni nog zoveel moeite kostten om dat voor de een-en-twintigste keer te doen?

De middeleeuwse tuin

Klik hier voor de website van La Tuilerie de Chazelle.

Een vrijkaartje

Wij zijn vrijwilligers bij het festival "Guitares en Cormatinois" en onze grote leider, de in Parijs wonende klassiek trompettist Guy Touvron regelt altijd welke artiesten er worden geëngageerd. Zodoende heeft hij veel contact met artiesten en impresario's.

Mijn vrijkaartje

Onlangs kwam er een mailtje binnen, waarin Guy vertelde dat hij twee vrijkaarten had ontvangen voor een concert van het Orchestre Arabo-Andalou de Fès o.l.v. Mohamed Briouel in Chalon-sur-Saône. De secretaresse van het festival had het mailtje doorgestuurd met de opmerking dat "er waarschijnlijk niemand in geïnteresseerd was, maar ….". Aangezien wij best wel interesse hebben in wat tegenwoordig World Music heet, waagden we de gok dat er inderdaad niemand anders interesse zou hebben, en we vroegen of wij die kaartjes mochten verzilveren.

De orkestleider

We waren inderdaad de enige liefhebbers, en zo zaten we een week later in de grote zaal van het Espace des Arts in Chalon. De zaal was stampvol (ca. 1200 man), en tot mijn stomme verbazing niet alleen met Noord-Afrikanen, waarvan er in Chalon redelijk wat wonen. Chalon heeft bijvoorbeeld op donderdag een grote, levendige en erg gezellige "Arabische" markt, zoals die hier wordt genoemd. De grote meerderheid van de aanwezigen bestond uit een op z'n paasbest uitgedost Europees uitgaanspubliek.
De groep bestond uit acht man die resp. een cello, twee violen en een altviool, een rebab (Arabische vedel, een oed (Arabische luit), een tamboerijn en een met de hand bespeelde trom bespeelden. Alle acht mannen zongen daarnaast ook nog. Ze speelden een muzieksoort die ik niet goed kende, met wel heel duidelijk met een Arabische achtergrond, De zang was ook Arabisch, en het zou me niet verbazen als de flamencozang heel ver weg nog beïnvloed is geweest door deze muziek. De mannen gaven een concert van een kleine twee uur zonder pauze, met stukken die elk tussen de vijf en tien minuten duurden.

Orchestre Arabo-Andalou de Fès

Al met al hadden we een heel plezierige avond, met uitstekende muziek, en het kostte ons ook nog eens geen cent. Dat gezegd hebbende, als ik het orkest voor dit concert al had gekend en de affiches had gezien, had ik er graag € 23 pp voor over gehad!

Klik hier voor de website van La Tuilerie de Chazelle.

Overkill?

Eén van de zaken in Cormatin die lange tijd leeg heeft gestaan bevond zich vlakbij Pizz’a Marco. Het leek er lang op, dat het een meubelzaak of binnenhuisarchitect zou gaan huisvesten, maar dit voorjaar, nogal onverwacht, opende de delicatessenzaak Les Saveurs de France haar poorten.

Les Saveurs de France

Het gaat om een épicerie fine en traiteur. Cormatin heeft overigens al een épicerie/rôtisserie, terwijl de nieuwe slager ook traiteur is. Bovendien verkoopt de Caveau du Figuier ook zaken die een delicatessenzaak doorgaans verkoopt.
De vraag rijst dan ook hoeveel van dit soort winkels een wereldstad als Cormatin nodig heeft… De nieuwe neringdoende zal zeker op moeten concurreren tegen La Renaissance qua kwaliteit en tegen Epis & Riz qua prijs, en mogelijk ook met de Caveau du Figuier. We heben de zaak uitgeprobeerd toen hij net geopend was, en zijn spullen waren zeker niet slecht.

Les Saveurs de France

Dat gezegd hebbende, La Renaissance is naar onze mening duidelijk één of meer slagen beter dan Les Saveurs de France.
Hopelijk vindt de nieuwe eigenaar een formule waarmee hij zich (in positieve zin) onderscheidt van zijn concurrenten.
Alle winkels in Cormatin liggen op niet meer dan een steenworp afstand van La Tuilerie de Chazelle.

Lang gewacht, stil gezwegen, nooit gedacht, toch … gevonden!

Tekst op een informatiebord in Cluny

Lang geleden las ik op een informatiebord in Cluny dat bij de sloop van een aantal middeleeuwse huizen op de Petite Place du Marché tussen 1860 en 1866 de claires-voies (versierde, natuurstenen raamomlijstingen) van die huizen deels bewaard zijn in het Musée Ochier, terwijl er vrij onlangs nog één werd ontdekt in de gevel van het château van Burnand (privébezit, wordt verhuurd als vakantieaccomodatie).

Château de Burnand

In 2012 vroegen we de Nederlandse beheerster van dat château (de eigenaars woonden toen op Bali) of we daar een keer een kijkje konden nemen. Ze had het erg druk toen we het vroegen, maar we moesten nog maar eens bellen op een later tijdstip. Toen we haar wat later in Cluny tegen het lijf liepen, hoorden we dat de eigenaars gescheiden waren, dat zij op staande voet ontslag had gekregen en dat de eigenares naar Burnand over zou komen om de zaken zelf waar te nemen.

Claire-voie - Burnand

Dat was het einde van een bezoekmogelijkheid, dachten we toen. Echter, het Office de Tourisme in Saint-Gengoux organiseert af en toe een uitje langs diverse gîtes en B&B's, dus misschien was daar nog een mogelijkheid. Toen Château Burnand op de lijst stond waren we echter helaas verhinderd. Onlangs kregen we echter nog een herkansing: er was een gratis concert in het château, zodat we onder het mom van een cultureel uitje toch nog op zoek konden naar de (gotische) claire-voie uit Cluny.

Kapitelen - Burnand

En die vonden we. Het is sowieso een heel aardig kasteel, dat heel pittoresk gelegen is vlak tegen Burnand aan, een dorp dat ook nog een heel aardig romaans kerkje huisvest. Over het concert kan ik kort zijn: na het twee minuten aangehoord te hebben, hielden we het voor gezien. Ik betaal liever ergens entree voor een professioneel gezelschap dan een uur of langer naar een generale repetitie van een aantal jonge, (nog) niet erg goede amateurs te luisteren.
Dat voorrecht gun ik familie en vrienden van de musici!

Concert - château de Burnand

Klik hier voor de website van La Tuilerie de Chazelle.

Het interview, of Liberté, Egalité, Fraternité (deel 3 van 6)

Voor deel 1 klik hier, voor deel 2 klik hier.

Oh la la la, Marianne

Hoewel we ruim de tijd hadden genomen, stonden we toch pas om 11h00 precies zwetend en hijgend voor de balie van de préfecture in Mâcon dankzij een paar tractoren op de weg en doordat de parkeerplaats die we normaal gebruiken slechts voor 50% beschikbaar, en dus mudvol was. Maar goed, Fransen zijn ook nooit op tijd, dus hoe kun je beter aantonen dat je Fransman wilt worden dan door op je eerste afspraak te laat te komen? Daar kwam bij dat de interviewster er ook nog niet was. Uiteindelijk werd ik om 11h10 meegenomen naar een kamertje voor het interview.

Het devies van de République

 De interviewster bleek ook bijzonder vriendelijk, en wilde o.a. weten waarom ik in Frankrijk was komen wonen, wat ik hier nu deed, of ik deelnam aan het plaatselijke leven, wat me bijzonder aantrok in Frankrijk, en, maar die bewaarde ze voor het allerlaatst, waarom ik de Franse nationaliteit wenste. En tussendoor waren er dan nog wat vragen uit het boekje, zoals wat het devies van de republiek was en ("Sorry, dit moet ik u vragen") wat een democratie is. Toen ik bij de laatste vraag het antwoord begon met "Een democratie is een politiek systeem waarbij het volk…" werd ik middenin die zin afgebroken met "o, dat is prima, stop maar, dat is wel genoeg" had ik het idee dat dat interview wel snor zat.

Tricolore

En inderdaad, na 15 minuten interview en 5 minuten doorlezen en ondertekenen van een aantal zaken die ook in het boekje stonden werd ik vrijgelaten met de mededeling dat de hele procedure 6 à 12 maanden in beslag zou nemen, en dat ik daarna opgeroepen zou worden voor een ceremonie in Mâcon met de prefect, of, want er staan weer een aantal organisatorische veranderingen op stapel, in Dijon. Ze vertelde erbij dat ik daar niet per se bij aanwezig hoefde te zijn, maar wij vinden Dijon een erg leuke stad dus…. We zijn benieuwd. (Foto's van Wikipedia)
Wordt hopelijk spoedig vervolgd.

Klik hier voor de website van La Tuilerie de Chazelle.

Het dossier, of Liberté, Egalité, Fraternité (deel 2 van 6)

Voor deel 1 klik hier.

Livret du Citoyen

Op 18 mei konden we naar Mâcon om het dossier af te geven. Daar werd de papierwinkel gecontroleerd, voldoende bevonden en kreeg ik te horen dat ik voor eind juli opgeroepen zou worden voor een inburgeringsinterview, waartoe ik ook een boekje uitgereikt kreeg dat ik maar eens door moest lezen. Dat boekje bleek best wel interessant. Het gaf tamelijk summier aan hoe de Franse staat in elkaar zit, dat Frankrijk een parlementaire democratie is en dat kerk en staat streng gescheiden zijn, hoe de ruimtelijke indeling van Frankrijk er uit ziet, en voor de liefhebbers nog een tijdlijn die liep van de grotten in Lascaux via Clovis, Jeanne d'Arc, de Bourbons, de revolutie, de eerste en tweede wereldoorlog en Vichy naar de de Gaulle en de vijfde republiek. Ik vroeg voorzichtig of ik ook alle Franse regio's, departementen en hun hoofdsteden moest kunnen opdreunen, en het antwoord daarop was nogal ontwijkend. Ik kreeg de indruk dat het allemaal wel mee zou vallen.
Op 21 mei lag er een enveloppe in de bus geschreven in een bekend handschrift, en dat bleek één van de aan mezelf geadresseerde enveloppen te zijn met een uitnodiging voor "het" interview binnen afzienbare tijd.

De aan mezelf geadresseerde enveloppe

Wordt vervolgd.

Klik hier voor de website van La Tuilerie de Chazelle.

Hoe wordt je Fransman?, of Liberté, Egalité, Fraternité (deel 1 van 6)

Midden april 2015 stapten we de préfecture in Mâcon binnen om eens te informeren wat je precies moest doen om de Franse nationaliteit te krijgen.

Préfecture - Mâcon

Daar is een apart kantoortje voor Naturalisations, er stond geen rij wachtenden voor de deur, en we werden dan ook meteen geholpen door een allervriendelijkste dame. We hadden voor de zekerheid onze map met belangrijke papieren meegenomen, zodat we konden laten zien dat bijvoorbeeld een (internationale) geboorteakte afgegeven door een Nederlands stadhuis een Franse tekst bevatte. De vraag was uiteraard of die tekst goed genoeg was voor de Franse préfecture.

De map met belangrijke papieren

Dat bleek inderdaad het geval, en we gingen naar huis toe met een lijstje van welke papieren we zoal nodig hadden, en wat er nog meer bij kwam kijken. Er moest een lang formulier in tweevoud ingevuld worden, er moesten leges betaald worden, er moesten vier pasfoto's (Franse stijl) bijgeleverd worden, er waren drie aan mezelf geadresseerde en gefrankeerde enveloppen nodig en verder allerlei paperassen waarvan de enige die moeite op dreigde te gaan leveren het bewijs van goed gedrag was, dat alleen in het Nederlands (en Engels) wordt aangeleverd door de Nederlandse autoriteiten. Daar moest dus een beëdigde Franse vertaling van gemaakt worden.

Franse pasfoto's

Daarna begon het huiswerk. De papieren van de diverse stadhuizen was geen probleem, die konden allemaal via internet aangevraagd worden. Een lijst met huisadressen van geboorte tot heden was al wat moeilijker, maar ook daar kwam ik vrij eenvoudig mee weg. Ik denk dat er slechts één adres in de lijst voorkomt waarbij ik het huisnummer gegokt heb. Daarna volgde een lijst met werkgevers die ik had gehad. Met behulp van mijn getuigschriften bleek dat achteraf ook wel mee te vallen. Een beëdigd vertaalster vond ik in Nîmes die razendsnel en tegen een redelijk tarief een vertaling van het bewijs van goed gedrag aan kon leveren.

Beëdigd vertaalster

Nadat we nog een keer terug waren geweest naar Mâcon om opheldering over een vraag op het formulier leek alles in kannen en kruiken. Het wachten was slechts op het binnenkomen van de papierwinkel uit Nederland.
Wordt vervolgd.

Klik hier voor de website van La Tuilerie de Chazelle.

Guitares en Cormatinois

Na maanden voorbereiding is het bijna weer zover: het eerste concert in onze festival serie staat weer voor de deur.

Guitares en Cormatinois 2015

Data en namen staan op de aangehechte flyer, en wat voor stijl de muzikanten ten gehore brengen moge blijken uit de naam van het programma en de genoemde componisten. Toch nog even een kleine persoonlijke noot hier en daar:
Franceries Sound Connection zou ik rangschikken onder wereldmuziek. Hoe déze combinatie is weet ik niet, maar een vorig concert met een bandoneonspeler (muziek van o.a. Piazzolla) was een aanrader.

Kaartverkoop - Chazelle

Jérémy Jouve was vorig jaar de grote verrassing tijdens het festival. Jonge, uitstekende gitarist met (toen) een gedegen klassiek programma. Zou ik dit jaar niet willen missen, ik schat hem hoger in dan Emmanuel Rossfelder, een andere regelmatige kaskraker van dit festival.

Irish Kind Of is, zoals de naam al aangeeft, een (Franse) groep gespecialiseerd in Ierse volksmuziek. Veel reels, hornpipes en gigs dus!

Jérémy Jouve - 2014

Van Philippe Mouratoglou kan ik alleen de website geven. Van de nog ontbrekende artiesten in dit lijstje heb ik geen soundbites gevonden.

Alle concerten in de kerk van Chazelle, entree € 15 pp (€ 12 is voor donateurs van de stichting).
Reserveren kan telefonisch (zie flyer) of via ons.

De kerk van Chazelle

Hier vindt u de link naar de website van La Tuilerie de Chazelle.

Een verhuizing

De Tabac in Cormatin, die jarenlang naast Restaurant Les Blés d’Or heeft gezeten, is begin mei verhuisd naar een andere locatie.

Tabac oude locatie

Nicole, die de Tabac bestiert, heeft de knoop doorgehakt en heeft een nieuwe zaak betrokken iets verderop de Grande Rue. Haar man, die Café de la Poste beheert, heeft een deel van het Café afgestoten ten gunste van Nicole, die nu een veel ruimere zaak heeft voor de verkoop van sigaretten, kranten en tijdschriften en, waarschijnlijk het meest winstgevend, allerlei lotto en loterij kaartjes. Wat er in de nabije toekomst precies met Café de la Poste gaat gebeuren is ons nog niet bekend. Alles wijst in de richting van een ander restaurant in Cormatin, in plaats van de snackbar die de eigenaar naast het café beheerde.

Tabac nieuwe locatie

Misschien wordt ook het café opgeofferd ten gunste van een restaurant. De prijzen en de samenstelling van zijn gerechten zijn in elk geval meer in overeenstemming met die van een echt restaurant dan met die van de snelle hap die hij voorheen serveerde. Maar goed, dat wordt (misschien) iets voor een volgende blog.

Klik hier voor de website van La Tuilerie de Chazelle.