Inburgeringscursus

We hebben er vaak grapjes over gemaakt, over wat je allemaal moet doen of laten om in aanmerking te komen voor een paspoort van een ander land.

Gassen, gassen, gassen!

Om in aanmerking te komen voor een Frans paspoort moet je bijvoorbeeld aan een aantal simpele eisen voldoen; hieronder een kleine selectie.
Zorg dat je altijd met de auto van de ene naar de ander winkel rijdt, ook al liggen die winkels vlak naast elkaar. En als je dan al uit je auto stapt, laat dan in elk geval de motor draaien om het gat in de ozonlaag op peil te houden.

Ach, wat is een kwartiertje onder vrienden....

Kom nooit ergens op tijd; het staat ongelofelijk dom als je ergens precies op tijd bent, laat staan als je te vroeg bent. Ook als een concert om 20h00 begint, is het een must niet vóór 20h15 te arriveren. Zodoende bezorg je degenen die "maar" 5 munten te laat waren maximale overlast.
En zo zou ik nog wel uren door kunnen gaan.
Voor een Nederlands paspoort gelden uiteraard weer andere eisen.

Zo kan het...

Ik herinner me een Engelse dame die er moeite mee had om achterop een rijdende fiets te springen zonder de bestuurder door de klap zijn evenwicht te laten verliezen. Na weken oefenen en een partner met gekneusde ribben was de betreffende dame zover dat ze een paspoort aan kon vragen.
Het bestijgen van een fiets waarbij iemand anders alvast op de bagagedrager heeft plaats genomen vergt weer andere vaardigheden, zoals aangehecht filmpje aantoont….

En zo kan het ook!

Voor onze eigen website klik hier.

De uitvinder van de fotografie (deel 1 van 2)

Chalon-sur-Saône (geboorte- en woonplaats) en Saint-Loup-de-Varennes (woonplaats en plaats van overlijden) zijn trots op Joseph Nicéphore Niépce, een man met een exotische naam, uitvinder van o.a. "de fotografie".

Saint-Loup-de-Varennes

Dat laatste is natuurlijk een rekbaar begrip, maar de eerste foto uit 1822 (belichtingstijd meer dan 8 uur) staat inderdaad op zijn naam.
Chalon heeft een Niépce Museum, evenals Saint-Loup-de-Varennes (onder de rook van Chalon): het huis "Le Gras" waar hij ooit die eerste foto maakte.

Point de vue du Gras

Het laatste museum is de hele dag (uitgezonderd dinsdag) in juli en augustus open, van 10h00 tot 18h00, althans volgens de website. Niet gesloten tijdens de lunch? Unique en France!
We waren er dus rond 13h45, vonden alle deuren gesloten en een bordje met "volgende rondleiding om 14h00". Om 14h15 besloten we elders een boodschap te gaan doen en het dan nog een keer te proberen als we er, na die boodschap, opnieuw langs kwamen.

Een andere uitvinding van Niépce

En weer waren de deuren op slot, maar het bordje was inmiddels verdwenen. Dit keer was er echter een dame in de buurt, die we ook al wat eerder hadden zien rondlopen, zonder dat we beseften dat dit de rondleidster was. En wij zagen er blijkbaar zo on-toeristisch uit dat ze het niet de moeite had gevonden om de twee potentiele inbrekers die op de deuren hadden staan bonzen te vragen wat die wilden.

HET raam

De volgende rondleiding was om 15h00, maar toen we zeiden dat we al eerder een half uur vergeefs gewacht hadden, en niet zoveel zin hadden om opnieuw 30 minuten te wachten streek ze de hand over over het hart en kregen we de rondleiding om 14h30. Het schuurtje, waarvan we dachten dat dat "het huis" was, bleek de receptie en museumwinkel te zijn, en het grote landhuis, bij welks voordeur we de dame eerder hadden zien staan was de plaats delict.

Werkruimte

Het museum huisvest een paar modellen van machines en apparaten die Niépce ooit uitvond, een aantal potten met chemicaliën uit zijn oorspronkelijke lab in Chalon, replica's van zijn studeerkamer en werkplaats en uiteraard het raam van waaruit de eerste foto is genomen. Het gebouw heeft dus wel degelijk historische waarde, maar het is zeer de vraag of de toegangsprijs van € 6.00 niet wat aan de hoge kant is voor het gebodene.

Het schildje bij de deur

Het officiële Niépce museum in Chalon is in elk geval gratis!
Voor onze eigen website klik hier.

Les Grandes Heures de Cluny

In 2014 en 2015 hebben we voor de eerste maal enkele concerten uit de serie "Les Grandes Heures de Cluny" bijgewoond, en dat wel tot volle tevredenheid. Reden waarom we dit jaar besloten een abonnement op de hele serie te nemen.

2015 Farinier : Edgar Moreau

"Les Grandes Heures de Cluny" is een serie klassieke concerten in juli/augustus die deel uitmaakt van een groter geheel: het "Festival Musical des Grands Crus de Bourgogne".
In het kort: De concerten worden gegeven op diverse locaties in Cluny. Vorig jaar waren dat het Cloître van de abdij voor de grote concerten (bv. het Camerata van het Amsterdamse Concertgebouworkest) en voor de wat intiemere concerten de Farinier van de abdij. Na afloop van de concerten kan men deelnemen aan een wijnproeverij (overigens wel tegen betaling) georganiseerd door diverse prestigieuze caves uit het gebied rond Cluny, zoals Viré, Igé, etc.

2016 Transept : Ensemble vocal Beatus

Dit jaar waren er meer locaties. Het programma van dit jaar begon met de (gratis) presentatie van de serie met muzikale begeleiding van pianist Thomas Enhco en marimbaspeelster Vassilena Serafimova in het Cloître.
Het eerste concert: "Lux Lucis – Chants Byzantins & Grégoriens", door het Ensemble vocal Beatus in het Transept. Een bijzonder geslaagd concert van religieuze muziek door vijf zangers op een locatie die er voor gebouwd is.

2016  Cloître : Orchestre Lutetia

Concert no. 2: Een Beethovenconcert door het Orchestre Lutetia o.l.v. Alejandro Sandler met pianist Frank Braley in het Cloître. Ouverture Coriolan, het vierde piano concert en de zevende symfonie.
Het derde concert: Kamermuziek van Haydn, Schumann en Dvorak door het Quatuor Ludwig met pianiste Dana Ciocarlie in de Farinier.
Concert no. 4: "La Trompette dans tous ses Eclats", een gevarieerd maar overwegend barok programma waarin zes uitstekende trompettisten soleerden (alleen, met tweeën, drieën en zelfs met zessen) begeleid door het Orchestre Lutetia o.l.v. Alejandro Sandler in het Cloître.

2016 Cloître : Simon Fournier & Nicolas André

Concert no. 5: Mozarts Requiem door het Choeur & Orchestre de l'Ain o.l.v. Eric Reynaud in de Eglise Saint-Marcel (ook weer een uitstekend gekozen locatie).
Het zesde en laatste concert: Muziek van Grieg, Tsjaikovski en Sjostakovitsj door het Orchestre de Chambre de Minsk o.l.v. Evgeny Bushkov met pianist Kyril Keduk en trompettist Guy Touvron in de Eglise Saint-Marcel.

2016 Eglise Saint-Marcel: Orchestre & Choeur de l'Ain

En dan is er nog een zevende concert, maar dat valt eigenlijk buiten de serie: Jordi Savall met de Spaanse slagwerker Pedro Estevan en de Marokkaanse oud-speler Driss El Maloumi in het programma "Orient Occident". Aan dit laatste concert zal ik ongetwijfeld nog een aparte blog wijden.
Samenvattend kan ik zeggen dat ik er achteraf spijt van heb gehad dat we in vorige jaren verstek hebben laten gaan. Elk concert in deze serie (2016) was kwalitatief uitstekend, de programmering was zeer afwisselend en de plaats van de concerten was ook met veel zorg gekozen. Les Grandes Heures staan in elk geval voor volgend jaar voor ons weer op het programma!

Voor onze eigen website klik hier.

Guitares en Cormatinois 2016: de balans

Het is elk jaar weer de grote vraag: was de programmering dit jaar goed genoeg, trok het voldoende publiek, kwam er voldoende geld binnen om uit de kosten te komen en is er nog genoeg in de pot om de editie van volgend jaar te kunnen bekostigen?

Guitares en Cormatinois 2016

Die vragen spelen vóór en na elk festival, bij elke vergadering opnieuw, en in geval van een negatief antwoord is de volgende vraag steevast: wat kunnen we er aan doen om de situatie te verbeteren?
Het afgelopen jaar was er meer aandacht voor het inspelen op de heersende vraag (volksmuziek lijkt dit jaar erg en vogue, en hommages aan grote overleden artiesten slaan altijd aan), op het vinden van aansprekende titels voor de programma's, op het engageren van musici die publiekstrekkers zouden kunnen zijn maar wel binnen ons budget vallen, enz.

Full house : Rossfelder

En dat heeft vruchten afgeworpen. Bij het eerste concert (Duo Duende) zat de kerk méér dan halfvol (en dat hebben we ook wel eens anders gezien!), Bruel zingt Brel leverde zoals verwacht een volle kerk op, bij Rossfelder was er in de kerk geen plaats meer voor de vrijwilligers (die moesten buiten luisteren), bij de Corsicaanse polyfonie konden de vrijwilligers achter het altaar mee luisteren en bij Irish kind off moesten we mensen nog wegsturen nadat ook de "plaatsen" achter en naast het altaar verkocht waren.

De vrijwillgersploeg

Financieel was het dus een uitstekende serie, de reacties van het publiek op de kwaliteit van het gebodene was positief, de blog die ik vóór het festival schreef en rond stuurde aan kennissen hier in de buurt leverde tijdens tenminste één van de concerten minstens 10 reserveringen op (niet slecht op ca. 100 beschikbare plaatsen), kortom, na wat (financieel) kwakkelige festivals geeft afgelopen seizoen weer moed voor de toekomst!

Wat één van de vrijwillgers zag van de drie Corsicanen

Wordt dus, gelukkig, vervolgd.
Voor onze eigen website klik hier.

Paarden en Brylcreem

Toen ik jong was, en de jeugd van toen zich trachtte te onderscheiden van de gevestigde orde door o.a. rond te lopen met vetkuiven en suikerspinkapsels, was Brylcreem een niet weg te denken attribuut bij de mannelijke jeugd.

Brylcreem advertentie

Ikzelf hield niet van Rock & Roll-achtige muziek: Rock Around the Clock van Bill Haley & his Comets was niet aan mij besteed. Vetkuiven en suikerspinnen stonden derhalve ook niet erg hoog op mijn verlanglijstje. Toch werd ik onlangs nogal onverwachts opnieuw geconfronteerd met brylcreem of iets gelijkwaardigs.
Op een van onze tochten door de omgeving zagen we een aankondiging staan voor een werkpaardenshow in Lalheue.

Werkpaarden

Sue "kende" dat fenomeen vanuit Engeland, waar op het platteland competities werden gehouden met werkpaarden, die dingen moesten doen die werkpaarden zoal doen (werken…., dus ploegen, karren trekken, enz.). Het paard dat dat het beste kon won de prijs.
Op de betreffende dag waren we in Lalheue aanwezig, en de geparkeerde auto's wezen ons op waar het festijn plaats vond.

Hop hop hop, paardje in galop

We zagen weliswaar veel werkpaarden, maar verder? Geen ploeg of boerenkar in zicht. Het bleek dan ook te gaan om een soort Mister of Miss werkpaard verkiezing, waarbij het paard beoordeeld werd op het uiterlijk, de elegantie van de galop(?), hoe fraai het beest achteruit kon lopen(?), kortom, een Miss Bourgogne verkiezing, maar dan met échte paarden.

En achteruit!

We hielden het dan ook vrij snel voor gezien, maar één ding viel ons op: er was één paard die op zijn achterwerk een soort dambordpatroon ingeschoren had, althans, zo leek het. Bij nadere beschouwing bleek het echter te gaan om een patroon dat met een kam was aangebracht, en dat in vorm werd gehouden door een niet onaanzienlijke hoeveelheid pommade.

Brylcreem?

Wij waren dus al snel vertrokken, maar het paard? Dat Rockte waarschijnlijk Around the Clock tot in de kleine uurtjes van de volgende dag…

Voor onze eigen website klik hier.

Er gaat er wel eens een de mist in

Eigenlijk zou dat "Er gaat er wel eens een (een enkele keer) de lucht in" moeten zijn.

Montgolfiade 2009

Elk jaar, rond Pinksteren, heeft Chalon-sur-Saône zijn Montgolfiade, een festijn waarbij tientallen hete luchtballonnen horen op te stijgen. En omdat dat feest altijd op zaterdag en zondag valt zijn we al een aantal keren naar Chalon getogen om dat een keer van dichtbij te zien, maar elke keer weer was het óf regenachtig, óf stond er te veel wind, dus óf wij lieten het afweten, óf de ballons deden dat.

Montgolfiade 2016

Tijdens een van onze vergeefse bezoeken vonden we overigens wel een paar koude luchtballonnen op het terrein. Mijn geleerde assistent wist te vertellen dat die dingen normaal alleen rond zonsopgang of zonsondergang opstijgen, dus op een mooie dag reden we, tegen de avond, naar Chalon toe. Er stond een zuchtje wind, maar soit…

Montgolfiade op een mooie dag (internet)

De ballonnen vlogen die avond dus niet. De volgende dag overigens wel, zowel 's ochtends als 's avonds, zoals we uit de krant leerden. De brandende vraag is nu: zijn we tevreden met de twee of drie ballons die 's zomers over Chazelle vliegen, of gaan we ooit nog een keer naar Chalon om er tientallen te zien vliegen?

Mini-Montgolfiade 2014 - Chazelle

Voor onze eigen website klik hier.

Twee vliegen in één klap

Gezien het grote aantal handwerkslieden in deze omgeving dat zich bezig houdt met kunstnijverheid moeten ze echt moeite doen om hun producten te slijten.

Expositie Belles de Mai - Berzé-la-Ville

Er zijn een aantal samenwerkingsverbanden, sommige vast, andere wat losser, die op gezette tijden exposities van hun werk organiseren. Eén van die verbanden is de "Belles de Mai" (in de winter opereren ze als "Mères Noël") die aan het begin van de zomer en tegen de kerst altijd proberen te exposeren op een ook anderszins interessante plek.

Gipsovens - Berzé-la-Ville

Dit jaar exposeerden ze in de oude gipsovens in Berzé-la-Ville. Die gipsovens kenden we van een bezoek in augustus 2012 op uitnodiging van een groep mensen (Amis de Vieux Berzé) die zich bezig hield met de restauratie ervan, reden genoeg dus voor een herbezoek.
Deze expositie gaf ons de kans te zien wat er intussen gewrocht was door de restaurateurs, en door de hoedenmaaksters, pottenbaksters, sieradenmaaksters, enz.

Expositie - Berzé-la-Ville

De gipsovens bleken enorm opgeknapt te zijn in de afgelopen drie en een half jaar, en vormden een fraai decor voor de tentoongestelde sieraden, kleding, keramiek, etc. Daar kwam nog bij dat het weer enorm meezat. Bij aankomst rond lunchtijd (een prima tijd om de drukte te vermijden) zaten alle dames buiten van een glaasje wijn te genieten. Het gaf mij een beetje een déja vu gevoel, het zien van al die gezellig keuvelende in het wit geklede vrouwen.

Geen Chinese begrafenis!

Maar dat gevoel is erg persoonlijk; het deed mij sterk denken aan de bijeenkomsten rond Chinese begrafenissen, waarbij een bepaalde generatie nabestaanden in het wit is gekleed, en waar na een wake van 3, 5 of 7 dagen de rouwenden zich net zo gedragen als een groepje familie of vrienden tijdens een vrolijker gelegenheid dan een begrafenis. De "Belles de Mai" waren in elk geval echt vrolijk!
Voor onze eigen website klik hier.

Slaven aller landen, verenigt u!

Onthulling van de gedenksteen

Dit jaar vond het 7de festival Outre-Mer en Bourgogne plaats, en het thema voor dit jaar was de afschaffing van de slavernij. De vereniging "Amis des Antilles" uit Montceau-les-Mines speelt een prominente rol in de festiviteiten, en de Antilliaanse voorzitster van die club, Mme Christiane Mathos, tevens eigenares is van een Antilliaans restaurant aldaar, bleek niet stil te hebben gezeten tijdens de voorbereidingen van dit feest.

De gedenksteen

Nou ligt Montceau niet echt binnen ons aandachtsveld, maar Cormatin en Ameugny bleken toch een (overigens bescheiden) rol gespeeld te hebben bij de afschaffing van de slavernij, net als Saint-Point, Mâcon, Paray-le-Monial, Toulon-sur-Arroux en Cluny. Had Cormatin niet gefigureerd tussen al deze andere wereldsteden zouden wij nooit iets met dit festival van doen te hebben gehad. Dus wat was de rol van Cormatin in dit geheel?

De onvermijdelijke toespraken

Generaal Étienne Maynaud de Bizefranc de Lavaux was gouverneur geweest van Saint-Domingue (nu Haïti), had nauwe banden gehad met de zwarte aanvoerder van een slavenopstand op Haïti, generaal Toussaint Louverture, was eigenaar van het Château de Cormatin, was bevriend met Alphonse de Lamartine, de latere voorvechter van o.a. de afschaffing van de slavernij en was begraven op de begraafplaats van Ameugny.

Het graf van de Lavaux

Reden genoeg voor een mis in de kerk van Cormatin, de onthulling van een gedenkplaat bevestigd bij de ingang van het château, een kranslegging bij het graf van de Lavaux in Ameugny, een vin d'amitié en een lezing over de afschaffing van de slavernij aldaar, en tenslotte een toneelstuk over hetzelfde onderwerp in Cormatin door scholieren uit Montceau.

Vin d'amitié

Helaas strekte de arm van Mme Mathos niet zover dat de hapjes bij het verre d'amitié Antilliaans waren. We moesten het doen met de klassieke brioche, een soort brood met de consistentie van nog niet helemaal uitgehard beton en wat koekjes uit een pakje "koekjes, gesorteerd". Maar de wijn was ok!

Voor onze eigen website klik hier.

Terrorismebestrijding

Frankrijk werd januari 2015 wreed met de neus op de realiteit gedrukt: een kleine groep fanatieke militanten bleek in staat om een heel land te terroriseren.

Place de la République - Paris: na 7 januari 2015

In Frankrijk werd de noodtoestand uitgeroepen, gewapende militairen verschenen in het straatbeeld en bij mogelijke "kwetsbare" doelen, scanners verschenen bij de toegang tot musea en andere publieke instellingen, kortom, het land schrikte op uit een laissez-faire mentaliteit, en allerlei soms draconische maatregelen werden genomen om een herhaling van de Charlie Hebdo moorden te voorkomen.

Place de la République - Paris: na 7 januari 2015

Dat je zoiets niet kunt voorkomen, hoe je ook je best doet, bleek uit het bloedbad dat aangericht werd in november 2015, weer in Parijs. Maar goed, iets doen is in elk geval beter dan niets, en dat de angst er goed in zit, ook buiten Parijs, moge blijken uit het volgende.
We parkeren op woensdagavond voor onze taichi-lessen in een gymnastieklokaal van een school altijd op een parkeerterreintje tegenover een andere school. Maar op een avond waren de parkeerplaatsen (op een invalideplaats na) afgezet met een paar dranghekken en wat rood-wit geblokte linten.

Rue du 19 Mars 1962 - Cluny: na 13 november 2015

Aannemende dat de afzetting er was i.v.m. werkzaamheden overdag, schoven we een dranghek opzij en parkeerden waar we altijd parkeerden. Dat ging een aantal weken prima, tot opeens het lint verdwenen was en er een hele batterij dranghekken voor in de plaats was gekomen. Er zat niet veel anders op dan langs de kant van de weg, naast de dranghekken te parkeren.
De "werkzaamheden" echter, leken geen tastbaar resultaat op te leveren. En uiteindelijk lazen we het decreet van de gemeente, dat altijd wel ergens te vinden is, eens door.

Rue du 19 Mars 1962 - Cluny: na 13 november 2015

Het bleek dat de rector van de tegenoverliggende school een veiligheidszone rond zijn school wilde hebben n.a.v. de aanslagen van november 2015. Hopelijk zijn mogelijke terroristen niet slim genoeg om een auto met een invalidensticker te gebruiken…

Voor onze eigen website klik hier.

Guitares en Cormatinois 2016

Zoals elk jaar is er ook dit jaar weer een nieuwe aflevering van ons eigen gitaarfestival, waarbij de concerten plaatsvinden in de romaanse kerk van Chazelle.

De kerk van Chazelle

Naast wat nieuwe, voor ons nog onbekende artiesten treden er dit jaar ook een paar oude bekenden voor het voetlicht.
In chronologische volgorde:
Zaterdag 9 juli (20h00): Duo Duende, 2 klassieke gitaristen met een programma dat "Carmen, etc…" heet. Daar komen ongetwijfeld wat transcripties van Bizet's muziek voor het voetlicht.
Zondag 10 juli (17h30): Bernard Bruel chante Brel, een zanger / gitarist die een programma brengt met voornamelijk chansons van Jacques Brel. Gezien de voorliefde van veel Fransen voor artiesten die een grote voorganger interpreteren of imiteren zou het me niet verbazen als de kerk uitverkocht is.

Emmanuel Rossfelder

Zondag 17 juli (17h30): Emmanuel Rossfelder, een graag geziene klassiek gitarist op dit festival. Rossfelder scoort uitstekend, zowel nationaal als internationaal, dus verwachten we hier ook een uitverkochte kerk. Goede wijn behoeft geen krans.
Zaterdag 23 juli (20h00): Meridianu, een Corsicaanse groep die Corsicaanse polyfone muziek brengt. Coriscaanse muziek voor mij volkomen onbekend; ik ben benieuwd!

Volle bak: jammer dan!

Zondag 24 juli (17h30): Irish kind of, een Franse groep uit Grenoble, die Ierse volksmuziek ten gehore brengt. Deze groep trad vorig jaar ook op het festival op, waarbij er eigenlijk méér kaarten verkocht werden dan er plaatsen waren; de vrijwilligers zaten buiten en een fors aantal mensen moest worden weggestuurd.

Het programma voor 2016

Bovenstaande opsomming impliceert overigens niet dat de twee concerten waarbij slechts een summiere omschrijving staat niet de moeite waard zijn! Het impliceert wel, dat wie de drie overige concerten per se wil bezoeken er goed aan doet om van te voren te reserveren.
Dat kan telefonisch: 03 85 50 19 06 of 06 88 40 91 73. Een e-mailtje naar ons kan overigens ook; wij zorgen dan voor de rest.

Voor onze eigen website klik hier.

Een standaardhemelvaartsdaguitje

Eglise Saint-Martin - Chapaize

Sinds 2007, toen we voor de eerste keer de aankondiging voor een concert van Roundelay in de kerk van Chapaize tegenkwamen, zijn we elk jaar op hemelvaartsdag weer in diezelfde kerk aanwezig. Het Nederlandse (madrigaal)koor Roundelay, gespecialiseerd in o.a. oude muziek, treedt daar elk jaar op die dag op.

Roundelay 2016

Dit jaar vond het tiende concert plaats, en daaruit blijkt dat we, zonder het te weten, alle concerten van Roundelay in Chapaize hebben bijgewoond.
En elk jaar is het repertoire anders, en elk jaar zit de kerk vol. Ik had al eens op internet gezocht om te kijken waar dit koor nou precies vandaan komt, maar die zoektocht bleek tevergeefs.

Roundelay o.l.v. Renée Kartodirdjo 2013

Tot ik eindelijk de heldere ingeving kreeg te zoeken op de naam van de koordirigent, Renée Kartodirdjo. En met zo'n naam is de kans dat je op de verkeerde mevrouw Kartodirdjo stuit toch wel erg miniem. De betreffende dame woont of heeft een tijdje gewoond in de buurt van Eindhoven, en voert of voerde de artistieke leiding over het Ensemble Ariosto.
Ik citeer: "Het Ariosto Ensemble, voor het eerst uitvoerend in 2002, is een projectensemble, dat in wisselende samenstelling concerten geeft".

Roundelay 2013

Op hun website kwam ik ook een aantal gezichten tegen die we kennen van Roundelay, dus Roundelay lijkt een gelegenheidsensemble te zijn, waarbij één van de leden een (waarschijnlijk tweede) huis heeft in Chapaize.
Hoewel ik bitter weinig afweet van de componisten uit de renaissance en de vroege barok, ben ik in de diverse programma's van Roundelay toch een aantal bekende namen tegen gekomen, zoals Giovanni Pierluigi da Palestrina, William Byrd, John Dowland, Josquin des Prez.

Roundelay 2013

Of het Ariosto Ensemble nog bestaat is de vraag; de website lijkt voor het laatst bijgewerkt in 2015, net als hun Facebook pagina. 
Maar goed, zolang ze als Roundelay terug blijven komen in Chapaize, hebben wij in elk geval niets te klagen!

Voor onze eigen website klik hier.