Belgenmop

Hoeveel Belgen heb je nodig om een lamp te verwisselen?

Mont-Saint-Vincent

Vijf; één op de ladder om de lamp vast te houden, vier om de ladder rond te draaien. Deze wat oubollige grap kwam boven drijven toen we het museum in Mont Saint-Vincent wilden bezoeken en we de suppoosten in de weer zagen met beitels, hamers en schroevendraaiers. Hoeveel suppoosten heb je nodig om een gesloten museum binnen te komen? Vijf; één om de deur vast te houden, vier om de muren eromheen af te breken.

Musée Jean Régnier

Dit museumpje is tussen april en oktober open op zaterdag en zon- en feestdagen van 15h00-18h00. Toen we er op en mooie zondag in juni even langs wilden gaan, vonden we om 15h15 twee mensen voor de deur. Die hoorden in het museum thuis, maar de man met de sleutel was te laat. Geen nood, dan bekeken we de kerk maar even. Toen we om 15h50 weer bij het museum waren was de sleutelhouder gearriveerd en probeerden ze gedrieën de deur te openen.

Inbrekers?

Volgens de sleutelhouder blokkeerde de deurkruk de sleutel, vandaar dat de deurkruk er af moest. Wij besloten intussen nog maar een middeleeuwse tuin te gaan bekijken. Toen we weer terug kwamen, rond 16h10, stonden er inmiddels 5 man tevergeefs aan de deur te rukken en te trekken.
We geven niet gauw op, maar dat was de spreekwoordelijke druppel…
De enige vraag waar ik mee zit is deze: als dat museum tussen april en juni in theorie al ca. 20 maal haar deuren heeft geopend, zou het dan in juni nog zoveel moeite kostten om dat voor de een-en-twintigste keer te doen?

De middeleeuwse tuin

Klik hier voor de website van La Tuilerie de Chazelle.

Een vrijkaartje

Wij zijn vrijwilligers bij het festival "Guitares en Cormatinois" en onze grote leider, de in Parijs wonende klassiek trompettist Guy Touvron regelt altijd welke artiesten er worden geëngageerd. Zodoende heeft hij veel contact met artiesten en impresario's.

Mijn vrijkaartje

Onlangs kwam er een mailtje binnen, waarin Guy vertelde dat hij twee vrijkaarten had ontvangen voor een concert van het Orchestre Arabo-Andalou de Fès o.l.v. Mohamed Briouel in Chalon-sur-Saône. De secretaresse van het festival had het mailtje doorgestuurd met de opmerking dat "er waarschijnlijk niemand in geïnteresseerd was, maar ….". Aangezien wij best wel interesse hebben in wat tegenwoordig World Music heet, waagden we de gok dat er inderdaad niemand anders interesse zou hebben, en we vroegen of wij die kaartjes mochten verzilveren.

De orkestleider

We waren inderdaad de enige liefhebbers, en zo zaten we een week later in de grote zaal van het Espace des Arts in Chalon. De zaal was stampvol (ca. 1200 man), en tot mijn stomme verbazing niet alleen met Noord-Afrikanen, waarvan er in Chalon redelijk wat wonen. Chalon heeft bijvoorbeeld op donderdag een grote, levendige en erg gezellige "Arabische" markt, zoals die hier wordt genoemd. De grote meerderheid van de aanwezigen bestond uit een op z'n paasbest uitgedost Europees uitgaanspubliek.
De groep bestond uit acht man die resp. een cello, twee violen en een altviool, een rebab (Arabische vedel, een oed (Arabische luit), een tamboerijn en een met de hand bespeelde trom bespeelden. Alle acht mannen zongen daarnaast ook nog. Ze speelden een muzieksoort die ik niet goed kende, met wel heel duidelijk met een Arabische achtergrond, De zang was ook Arabisch, en het zou me niet verbazen als de flamencozang heel ver weg nog beïnvloed is geweest door deze muziek. De mannen gaven een concert van een kleine twee uur zonder pauze, met stukken die elk tussen de vijf en tien minuten duurden.

Orchestre Arabo-Andalou de Fès

Al met al hadden we een heel plezierige avond, met uitstekende muziek, en het kostte ons ook nog eens geen cent. Dat gezegd hebbende, als ik het orkest voor dit concert al had gekend en de affiches had gezien, had ik er graag € 23 pp voor over gehad!

Klik hier voor de website van La Tuilerie de Chazelle.

Overkill?

Eén van de zaken in Cormatin die lange tijd leeg heeft gestaan bevond zich vlakbij Pizz’a Marco. Het leek er lang op, dat het een meubelzaak of binnenhuisarchitect zou gaan huisvesten, maar dit voorjaar, nogal onverwacht, opende de delicatessenzaak Les Saveurs de France haar poorten.

Les Saveurs de France

Het gaat om een épicerie fine en traiteur. Cormatin heeft overigens al een épicerie/rôtisserie, terwijl de nieuwe slager ook traiteur is. Bovendien verkoopt de Caveau du Figuier ook zaken die een delicatessenzaak doorgaans verkoopt.
De vraag rijst dan ook hoeveel van dit soort winkels een wereldstad als Cormatin nodig heeft… De nieuwe neringdoende zal zeker op moeten concurreren tegen La Renaissance qua kwaliteit en tegen Epis & Riz qua prijs, en mogelijk ook met de Caveau du Figuier. We heben de zaak uitgeprobeerd toen hij net geopend was, en zijn spullen waren zeker niet slecht.

Les Saveurs de France

Dat gezegd hebbende, La Renaissance is naar onze mening duidelijk één of meer slagen beter dan Les Saveurs de France.
Hopelijk vindt de nieuwe eigenaar een formule waarmee hij zich (in positieve zin) onderscheidt van zijn concurrenten.
Alle winkels in Cormatin liggen op niet meer dan een steenworp afstand van La Tuilerie de Chazelle.

Lang gewacht, stil gezwegen, nooit gedacht, toch … gevonden!

Tekst op een informatiebord in Cluny

Lang geleden las ik op een informatiebord in Cluny dat bij de sloop van een aantal middeleeuwse huizen op de Petite Place du Marché tussen 1860 en 1866 de claires-voies (versierde, natuurstenen raamomlijstingen) van die huizen deels bewaard zijn in het Musée Ochier, terwijl er vrij onlangs nog één werd ontdekt in de gevel van het château van Burnand (privébezit, wordt verhuurd als vakantieaccomodatie).

Château de Burnand

In 2012 vroegen we de Nederlandse beheerster van dat château (de eigenaars woonden toen op Bali) of we daar een keer een kijkje konden nemen. Ze had het erg druk toen we het vroegen, maar we moesten nog maar eens bellen op een later tijdstip. Toen we haar wat later in Cluny tegen het lijf liepen, hoorden we dat de eigenaars gescheiden waren, dat zij op staande voet ontslag had gekregen en dat de eigenares naar Burnand over zou komen om de zaken zelf waar te nemen.

Claire-voie - Burnand

Dat was het einde van een bezoekmogelijkheid, dachten we toen. Echter, het Office de Tourisme in Saint-Gengoux organiseert af en toe een uitje langs diverse gîtes en B&B's, dus misschien was daar nog een mogelijkheid. Toen Château Burnand op de lijst stond waren we echter helaas verhinderd. Onlangs kregen we echter nog een herkansing: er was een gratis concert in het château, zodat we onder het mom van een cultureel uitje toch nog op zoek konden naar de (gotische) claire-voie uit Cluny.

Kapitelen - Burnand

En die vonden we. Het is sowieso een heel aardig kasteel, dat heel pittoresk gelegen is vlak tegen Burnand aan, een dorp dat ook nog een heel aardig romaans kerkje huisvest. Over het concert kan ik kort zijn: na het twee minuten aangehoord te hebben, hielden we het voor gezien. Ik betaal liever ergens entree voor een professioneel gezelschap dan een uur of langer naar een generale repetitie van een aantal jonge, (nog) niet erg goede amateurs te luisteren.
Dat voorrecht gun ik familie en vrienden van de musici!

Concert - château de Burnand

Klik hier voor de website van La Tuilerie de Chazelle.

Het interview, of Liberté, Egalité, Fraternité (deel 3 van 6)

Voor deel 1 klik hier, voor deel 2 klik hier.

Oh la la la, Marianne

Hoewel we ruim de tijd hadden genomen, stonden we toch pas om 11h00 precies zwetend en hijgend voor de balie van de préfecture in Mâcon dankzij een paar tractoren op de weg en doordat de parkeerplaats die we normaal gebruiken slechts voor 50% beschikbaar, en dus mudvol was. Maar goed, Fransen zijn ook nooit op tijd, dus hoe kun je beter aantonen dat je Fransman wilt worden dan door op je eerste afspraak te laat te komen? Daar kwam bij dat de interviewster er ook nog niet was. Uiteindelijk werd ik om 11h10 meegenomen naar een kamertje voor het interview.

Het devies van de République

 De interviewster bleek ook bijzonder vriendelijk, en wilde o.a. weten waarom ik in Frankrijk was komen wonen, wat ik hier nu deed, of ik deelnam aan het plaatselijke leven, wat me bijzonder aantrok in Frankrijk, en, maar die bewaarde ze voor het allerlaatst, waarom ik de Franse nationaliteit wenste. En tussendoor waren er dan nog wat vragen uit het boekje, zoals wat het devies van de republiek was en ("Sorry, dit moet ik u vragen") wat een democratie is. Toen ik bij de laatste vraag het antwoord begon met "Een democratie is een politiek systeem waarbij het volk…" werd ik middenin die zin afgebroken met "o, dat is prima, stop maar, dat is wel genoeg" had ik het idee dat dat interview wel snor zat.

Tricolore

En inderdaad, na 15 minuten interview en 5 minuten doorlezen en ondertekenen van een aantal zaken die ook in het boekje stonden werd ik vrijgelaten met de mededeling dat de hele procedure 6 à 12 maanden in beslag zou nemen, en dat ik daarna opgeroepen zou worden voor een ceremonie in Mâcon met de prefect, of, want er staan weer een aantal organisatorische veranderingen op stapel, in Dijon. Ze vertelde erbij dat ik daar niet per se bij aanwezig hoefde te zijn, maar wij vinden Dijon een erg leuke stad dus…. We zijn benieuwd. (Foto's van Wikipedia)
Wordt hopelijk spoedig vervolgd.

Klik hier voor de website van La Tuilerie de Chazelle.

Het dossier, of Liberté, Egalité, Fraternité (deel 2 van 6)

Voor deel 1 klik hier.

Livret du Citoyen

Op 18 mei konden we naar Mâcon om het dossier af te geven. Daar werd de papierwinkel gecontroleerd, voldoende bevonden en kreeg ik te horen dat ik voor eind juli opgeroepen zou worden voor een inburgeringsinterview, waartoe ik ook een boekje uitgereikt kreeg dat ik maar eens door moest lezen. Dat boekje bleek best wel interessant. Het gaf tamelijk summier aan hoe de Franse staat in elkaar zit, dat Frankrijk een parlementaire democratie is en dat kerk en staat streng gescheiden zijn, hoe de ruimtelijke indeling van Frankrijk er uit ziet, en voor de liefhebbers nog een tijdlijn die liep van de grotten in Lascaux via Clovis, Jeanne d'Arc, de Bourbons, de revolutie, de eerste en tweede wereldoorlog en Vichy naar de de Gaulle en de vijfde republiek. Ik vroeg voorzichtig of ik ook alle Franse regio's, departementen en hun hoofdsteden moest kunnen opdreunen, en het antwoord daarop was nogal ontwijkend. Ik kreeg de indruk dat het allemaal wel mee zou vallen.
Op 21 mei lag er een enveloppe in de bus geschreven in een bekend handschrift, en dat bleek één van de aan mezelf geadresseerde enveloppen te zijn met een uitnodiging voor "het" interview binnen afzienbare tijd.

De aan mezelf geadresseerde enveloppe

Wordt vervolgd.

Klik hier voor de website van La Tuilerie de Chazelle.

Hoe wordt je Fransman?, of Liberté, Egalité, Fraternité (deel 1 van 6)

Midden april 2015 stapten we de préfecture in Mâcon binnen om eens te informeren wat je precies moest doen om de Franse nationaliteit te krijgen.

Préfecture - Mâcon

Daar is een apart kantoortje voor Naturalisations, er stond geen rij wachtenden voor de deur, en we werden dan ook meteen geholpen door een allervriendelijkste dame. We hadden voor de zekerheid onze map met belangrijke papieren meegenomen, zodat we konden laten zien dat bijvoorbeeld een (internationale) geboorteakte afgegeven door een Nederlands stadhuis een Franse tekst bevatte. De vraag was uiteraard of die tekst goed genoeg was voor de Franse préfecture.

De map met belangrijke papieren

Dat bleek inderdaad het geval, en we gingen naar huis toe met een lijstje van welke papieren we zoal nodig hadden, en wat er nog meer bij kwam kijken. Er moest een lang formulier in tweevoud ingevuld worden, er moesten leges betaald worden, er moesten vier pasfoto's (Franse stijl) bijgeleverd worden, er waren drie aan mezelf geadresseerde en gefrankeerde enveloppen nodig en verder allerlei paperassen waarvan de enige die moeite op dreigde te gaan leveren het bewijs van goed gedrag was, dat alleen in het Nederlands (en Engels) wordt aangeleverd door de Nederlandse autoriteiten. Daar moest dus een beëdigde Franse vertaling van gemaakt worden.

Franse pasfoto's

Daarna begon het huiswerk. De papieren van de diverse stadhuizen was geen probleem, die konden allemaal via internet aangevraagd worden. Een lijst met huisadressen van geboorte tot heden was al wat moeilijker, maar ook daar kwam ik vrij eenvoudig mee weg. Ik denk dat er slechts één adres in de lijst voorkomt waarbij ik het huisnummer gegokt heb. Daarna volgde een lijst met werkgevers die ik had gehad. Met behulp van mijn getuigschriften bleek dat achteraf ook wel mee te vallen. Een beëdigd vertaalster vond ik in Nîmes die razendsnel en tegen een redelijk tarief een vertaling van het bewijs van goed gedrag aan kon leveren.

Beëdigd vertaalster

Nadat we nog een keer terug waren geweest naar Mâcon om opheldering over een vraag op het formulier leek alles in kannen en kruiken. Het wachten was slechts op het binnenkomen van de papierwinkel uit Nederland.
Wordt vervolgd.

Klik hier voor de website van La Tuilerie de Chazelle.

Guitares en Cormatinois

Na maanden voorbereiding is het bijna weer zover: het eerste concert in onze festival serie staat weer voor de deur.

Guitares en Cormatinois 2015

Data en namen staan op de aangehechte flyer, en wat voor stijl de muzikanten ten gehore brengen moge blijken uit de naam van het programma en de genoemde componisten. Toch nog even een kleine persoonlijke noot hier en daar:
Franceries Sound Connection zou ik rangschikken onder wereldmuziek. Hoe déze combinatie is weet ik niet, maar een vorig concert met een bandoneonspeler (muziek van o.a. Piazzolla) was een aanrader.

Kaartverkoop - Chazelle

Jérémy Jouve was vorig jaar de grote verrassing tijdens het festival. Jonge, uitstekende gitarist met (toen) een gedegen klassiek programma. Zou ik dit jaar niet willen missen, ik schat hem hoger in dan Emmanuel Rossfelder, een andere regelmatige kaskraker van dit festival.

Irish Kind Of is, zoals de naam al aangeeft, een (Franse) groep gespecialiseerd in Ierse volksmuziek. Veel reels, hornpipes en gigs dus!

Jérémy Jouve - 2014

Van Philippe Mouratoglou kan ik alleen de website geven. Van de nog ontbrekende artiesten in dit lijstje heb ik geen soundbites gevonden.

Alle concerten in de kerk van Chazelle, entree € 15 pp (€ 12 is voor donateurs van de stichting).
Reserveren kan telefonisch (zie flyer) of via ons.

De kerk van Chazelle

Hier vindt u de link naar de website van La Tuilerie de Chazelle.

Een verhuizing

De Tabac in Cormatin, die jarenlang naast Restaurant Les Blés d’Or heeft gezeten, is begin mei verhuisd naar een andere locatie.

Tabac oude locatie

Nicole, die de Tabac bestiert, heeft de knoop doorgehakt en heeft een nieuwe zaak betrokken iets verderop de Grande Rue. Haar man, die Café de la Poste beheert, heeft een deel van het Café afgestoten ten gunste van Nicole, die nu een veel ruimere zaak heeft voor de verkoop van sigaretten, kranten en tijdschriften en, waarschijnlijk het meest winstgevend, allerlei lotto en loterij kaartjes. Wat er in de nabije toekomst precies met Café de la Poste gaat gebeuren is ons nog niet bekend. Alles wijst in de richting van een ander restaurant in Cormatin, in plaats van de snackbar die de eigenaar naast het café beheerde.

Tabac nieuwe locatie

Misschien wordt ook het café opgeofferd ten gunste van een restaurant. De prijzen en de samenstelling van zijn gerechten zijn in elk geval meer in overeenstemming met die van een echt restaurant dan met die van de snelle hap die hij voorheen serveerde. Maar goed, dat wordt (misschien) iets voor een volgende blog.

Klik hier voor de website van La Tuilerie de Chazelle.

Filiaal Cormatin

Onlangs opende Monique Dégluaire, een beeldhouwster in klei, een toonzaaltje in Cormatin, het Comptoir des Artistes.

Comptoir des Artistes - Cormatin

Ze is niet echt een pottenbakster, omdat ze eigenlijk alleen figuratieve plastieken maakt, en dus niet de “normale” borden, kommen, bekers, kleine huishoudelijke voorwerpen en tegels fabriceert. Ze exposeert door heel Frankrijk op tentoonstellingen (Lyon, Parijs), en haar werk is ook te bewonderen in haar werkplaats/atelier in Bessuge (Chapaize). Vorig jaar heeft ze, samen met een ander plaatselijke kunstenares Martine Borzycki, een toonzaal geopend in Cormatin zelf.
Hoewel fotograferen in haar toonzaal en atelier niet is toegestaan, kan ik toch één van haar werken laten zien; dat staat namelijk bij ons in de tuin.

La Tuilerie de Chazelle

Monique geeft overigens ook beeldhouwcursussen en stages in haar atelier, die goed worden bezocht.

Zowel Bessuge als het Comptoir des Artistes liggen niet meer dan 10 minuten rijden vanaf La Tuilerie de Chazelle.

Een ultrakort concert

We halen vaak informatie over bepaalde zaken uit het Journal de Saône-et-Loire, een niet altijd even betrouwbare bron.

Concertzaal - Château de Burnand

In de vrijdagsbijlage worden de evenementen voor de komende week in het departement geadverteerd. Zo stonden we eens voor een toedeur in Juliénas (Beaujolais), waar een tentoonstelling die werd aangekondigd als beginnende op 1 november bij aankomst pas een week later geopend zou worden. Recentelijk lazen we dat er een gratis concert in het château de Burnand zou worden gegeven, aanvang 17h30. Wij zijn altijd ruim op tijd om een goed plaatsje te kunnen krijgen.

Repetitie

We waren er dan ook rond 17h00, tijd genoeg om onze jassen over een van de weinige beschikbare stoelen bij de uitgang te draperen (de meeste hadden een papiertje "Gereserveerd" op de zitting) om het kasteel in elk geval aan de buitenkant te kunnen bekijken. Tegen 17h30 was er nog steeds nauwelijks publiek, behalve wat mensen die ergens een aperitief stonden weg te werken. Later bleek, dat er een welkomstdrankje gekocht kon worden vanaf 17h30, en dat het concert aangekondigd stond voor 18h00. Het was allemaal nogal ondoorzichtig, omdat er vanaf 17h30 regelmatig een paar musici begonnen te spelen op het podium.

Tentoonstellingsruimte

Ze waren niet aan 't stemmen; nee, ze speelden gewoon een stukje klassieke muziek. Dat klonk overigens niet erg veelbelovend, zodat we wel blij waren met onze plaatsen vlakbij de uitgang. Maar wie weet, was het héle gezelschap wel veel beter dan de som van de samenstellende onderdelen. Bovendien gaf het ons wat tijd om de schilderijen van de eigenares, die in overvloed aanwezig waren aan de wanden, rustig te bekijken.
Toen het concert om 18h00 begon, hadden we niet veel meer nodig dan een paar minuten om te besluiten het hazenpad te kiezen.

Eerste deel van het concert

We waren dus veel eerder thuis dan verwacht, alleen niet vroeg genoeg om alsnog uit te wijken naar Chapaize, waar op hemelvaartsdag elk jaar een méér dan uitstekend (en ook gratis) concert wordt gegeven door het Nederlandse madrigaalkoor Roundelay. Sinds we hier wonen, op dit jaar na dan, hebben we nog nooit een concert van ze overgeslagen. En dat doen we volgend jaar dan ook niet meer, tenzij er ergens iemand met een echt grote naam een gratis concert geeft….

Klik hier voor de website van La Tuilerie de Chazelle.

Wegens verbouwing gesloten

Er is dit jaar nogal wat veranderd in Cormatin, qua winkels.

Aux Délices de Cormatin oude stijl

Een aantal winkels is van eigenaar veranderd, zoals de épicerie van Berger, die inmiddels Epis & Riz heet, maar waarvan het assortiment min of meer ongewijzigd is gebleven. Naast de al eerder genoemde nieuwe zaken, zoals de slagerij La Renaissance en de bio-markt cum bio-bakker cum expositieruimte voor een pottenbakkerscollectief in het voormalige Musée du Vélo/Poilu heeft een aantal neringdoenden, vooruitlopend op strengere regels voor toegang door mindervaliden niet alleen een rolstoelvriendelijke oprit vóór de winkel aangebracht, maar die renovatie bovendien gecombineerd met het op de schop nemen van het interieur.

Aux Délices de Cormatin na de verbouwing

Eén van de winkels die een facelift heeft ondergaan is de bakkerij Aux Délices de Cormatin. De winkel was voorheen een typische kleine dorpsbakkerij, waar je je kont nauwelijks kon keren als het spitsuur was, en bij deze bakker was het de hele dag spitsuur. Laurent, de bakker, bakt wat mij betreft de beste stokbroden in de wijde omgeving van Cormatin, en is ook nog eens een uitstekende banketbakker.

Aux Delices de Cormatin nieuwe stijl

Ik kan uit eigen ervaring getuigen, dat de modernisering van de winkel geen effect heeft gehad op de kwaliteit van het gebodene!
Aux Délices de Cormatin is een winkel waar de gasten van La Tuilerie de Chazelle regelmatig hun brood en/of gebak kopen.

Een dagje Dijon

Niet dat we al uitgekeken zijn op de directe omgeving hier, maar verandering van spijs doet eten.

Bloemenmarkt - Dijon

Vandaar dat we af en toe ook een uitstapje maken naar plaatsen buiten ons eigen departement. Eén van onze favoriete uitjes is een dagje Dijon. Dijon is de hoofdstad van Bourgondië en van het departement Côte-d’Or (21), en heeft een aantal interessante zaken te bieden. En dan gaat het niet alleen om musea; Dijon is gewoon een gezellige stad, met veel terrassen, winkels, vakwerkhuizen, en al wandelend door de stad wordt je regelmatig verrast door wéér een dak met gekleurde in een patroon gerangschikte dakpannen.

Dak van de Saint- Bénigne kathedraal

Bourgondië was ooit een machtig hertogdom, en de hertogen van Bourgondië, bij veel Nederlanders nog bekend uit de geschiedenisboeken wedijverden met de Franse koning in macht, welvaart, en vooral in culturele rijkdom. Het paleis van de hertogen, in het hartje van de stad, huisvestte, nadat de macht van de hertogen was gebroken, de Staten-Generaal van wat er nog over was van het Bourgondische Rijk, en tegenwoordig is het Musée des Beaux Arts erin gevestigd.

Detail praalgraf - Musée des Beaux Arts

Het is een fraai museum, met veel religieuze kunst, maar ook met een aparte afdeling eigentijdse kunst en een afdeling gewijd aan de bekende beeldhouwer François Pompon. De hoogtepunten van de collectie zijn echter het praalgraf van Filips de Stoute en dat van Jan zonder Vrees en zijn vrouw Margaretha van Beieren. Beide monumenten zijn voorzien van bijzonder fraai beeldhouwwerk van de beste (Nederlandse) beeldhouwers uit de late middeleeuwen, Claus Sluter en Claus van de Werve.
Een ander werk van Sluter, de Mozesput, is te vinden op de plaats waar het Karthuizer klooster van Champmol (ook in Dijon) ooit stond.

Detail - Mozesput

Dat huisvestte ook ooit beide praalgraven, die na de afbraak van het klooster verhuisden naar de kathedraal Saint-Bénigne en tenslotte naar het Palais des Ducs.
De oorspronkelijk romaanse, maar in gotische stijl herbouwde kathedraal huisvest nog een romaanse krypte, die deel uitmaakte van een aparte rotonde met (inmiddels afgebroken) meerdere bouwlagen. Naast de kerk bevindt zich nog een deel van de abdij, waarin het Musée Archéologique zich bevindt.

IJsbeer - François Pompon

Zéér de moeite waard zijn het oude romaanse scriptorium en de kapittelzaal; op de eerste verdieping ligt het gotische dormitorium waar een aantal kapitelen en timpanen uit de oorspronkelijke romaanse kerk zijn tentoongesteld, samen met resten van andere inmiddels afgebroken abdijen in de omgeving van Dijon.

Dormitorium - Musée Archéologique

Er is overigens veel meer te zien in Dijon; dit was alleen maar een willekeurige greep. En wie denkt dat zo’n dagje uit en stevige aanslag op je beurs betekent: de musea in Dijon zijn gratis toegankelijk, en het zo uitgespaarde geld kan gebruikt worden voor een lunch in één van de tientallen restaurants in het centrum.

Notre-Dame - Dijon

Hier vindt u de link naar de website van La Tuilerie de Chazelle.

Woordspelingen

De Fransen zijn gek op woordspelingen, in allerlei soorten en maten; geestig, gevat, slim, maar ook dom, en soms voor een buitenlander volkomen ondoorgrondelijk.

Epis & Riz - Cormatin

De beste echter zijn “grapjes” gebaseerd op een buitenlandse taal. Een voorbeeld? “Yes, we can!”
Deze slogan was bedoeld voor het Fête de la Voie Verte, een weekend met demonstraties van kunstnijverheidsbeoefenaren en stands met de onvermijdelijke wijnproeverijen langs het fietspad. Wat dit met Obama te maken heeft? Niets, eigenlijk, behalve dat het gebeuren zich afspeelde tijdens een weekend, en dat “Yes, we can!” automatisch geassocieerd dient te worden met “Yes, Weekend!” Ver gezocht? Welnee, het kan nog beter!

Cormatin heeft al jaren een épicerie/rotisserie, gedreven door Monsieur B. en bekend én geroemd vanwege zijn vers gemalen koffie, die hij per pak verkocht, voor zijn dikke plakken uitstekende ham, die hij voor ongeveer € 1 euro per plak sleet en voor zijn gegrilde kippen. De winkel was een épicerie, en dat betekent oorspronkelijk, net als in Nederland een winkel waar o.a. kruiden werden verkocht, een kruidenier dus. En dat klopte ook; Monsieur B. verkocht wat iedere kruidenier vandaag de dag in huis heeft. Onlangs hield hij het voor gezien, en ging van zijn welverdiende pensioen genieten.
Zijn zaak werd gelukkig overgenomen door iemand die de bestaande formule wilde handhaven, en de winkel van Monsieur B. leeft voort, zij het onder een nieuwe naam.
Wat voor naam verzin je dan voor zo’n zaak? Het antwoord is even logisch als Frans: “Epis & Riz” (korenaren en rijst) natuurlijk! Want, als je een beetje slordig praat en onduidelijk articuleert klinkt “épis et riz” toch bijna net zo als épicerie, of niet soms? Monsieur B. helpt overigens nog regelmatig in zijn oude zaak, en de ham, gegrilde kippen en pakken versgemalen koffie zijn nog steeds verkrijgbaar.

Gelooft u dit vehaal niet? Boek een weekje in La Tuilerie de Chazelle en overtuig u!

Dat was even schrikken

Dat was inderdaad even schrikken toen de waterrekening op een kwade vrijdag in de brievenbus viel. Niet alleen was de rekening torenhoog (ca. € 1150), maar er zat ook een brief bij die suggereerde dat we ergens een lek hadden, waardoor er, waarschijnlijk in de loop van niet meer dan twee maanden in plaats van de normale hoeveelheid water (gebaseerd op 130 à 140 m3 per jaar) opeens ca. 1200 m3 verbruikt was.

voorgrond watermeter, het lek vlakbij het huis 

Wat doe je dan? Dan bel je de watervoorziening op, en dan krijg je te horen dat je een loodgieter moet opbellen, omdat het lek ergens tussen de watermeter en het huis moet zitten. Nu is dat een heerlijk rekbaar begrip. In Nederland was ik gewend dat de meter zich bij de voordeur bevindt, dus een lek moet je dan vrij snel opmerken. Onze watermeter bevindt zich echter in een weiland, een goeie 150 m van het huis af. De leiding ligt ondergronds, dus tel uit je winst….

Sue bij het lek

De loodgieter kwam ‘s zaterdags langs, zag de meter draaien en beloofde de volgende ochtend langs te komen om de zaak op te graven en te repareren. Sue probeerde diezelfde middag vanaf de meter zo goed en zo kwaad als het ging de leiding te volgen, en vond op 25 m van het huis af, maar nog wel in het weiland, een plek die veel drassiger was dan de rest van het terrein.
De foto’s geven de schaal van het probleem aardig weer: De foto van het weiland is gemaakt vanaf de watermeter, en het gele poppetje richting huis staat bij het lek. De tweede foto is een uitsnede uit de eerste foto, waar Sue bij het lek staat.

Het lek net onder het kraantje

De loodgieter was allang blij dat hij niet de hele pijp hoefde op te graven, en had de zaak binnen een paar uur weer draaiende. Het lek bleek in een kraan te zitten, die om onduidelijke redenen daar was aangebracht. Nu nog even proberen een reductie in de waterrekening te regelen bij de watervoorziening…..

Hier vindt u de link naar de website van La Tuilerie de Chazelle.