Begrafenis met hindernissen

Onlangs, tijdens een lunch van de Amicale de Cormatin, zat onze burgemeester op zijn praatstoel. Na eerst over jagen en de jacht opgesneden te hebben (jagerslatijn), kwam het gesprek op de klok in de kerk van Chazelle. Het bleek, dat onlangs één van de inwoners van Chazelle, degene die belast was met het luiden van de klok, zo verwoed aan het touw had getrokken, dat het ding losschoot en de klokkenluider op het hoofd viel. Dat soort touwen is zo zwaar, dat de klokkenluider bijna het loodje legde. Sinds die tijd wordt er niet meer geluid, omdat de toegang tot de klok alleen buitenom kan, en daar had blijkbaar niemand zin in…
Daarna kwam het gesprek op begrafenissen. De lunch, bestaande uit o.a. een stoofschotel van een door Jean-François B. geschoten ree werd rijkelijk besproeid met plaatselijke wijn, en zijn tong raakte meer en meer los. Toen een familielid van hem, dat in Parijs woonde, overleed, zou de begrafenis in Chazelle plaatsvinden. De auto zou om 9h00 uit Parijs vertrekken, en de plechtigheid zou om 15h00 beginnen. De hele familie en de priester waren aanwezig, in afwachting van de kist. Maar wat er ook op kwam draven, geen kist. Een anderhalf uur later wilde de priester het voor gezien houden, en werd er symbolisch een portret van de overledene begraven. Na een flink aantal telefoontjes naar Parijs kwam eindelijk het bevrijdende nieuws. Het bleek, dat de lijkwagenchauffeur in zijn GPS Chazelles had ingetikt. Ten eerste liggen er meerdere plaatsen Chazelle in Frankrijk, maar er zijn er nog véél meer met de spelling Chazelles. De wagen met de kist stond ergens in Puy-de-Dôme, een kleine 200 km hier vandaan. Na veel gehakketak kwam de kist uiteindelijk rond 21h00 aan, maar de familie was inmiddels al afgereisd naar hun eigen woon- of verblijfplaats. Moraal van dit verhaal: kijk wat verder dan je neus lang is, want zelfs een willekeurige routeplanner begint meteen te piepen dat er niet één, maar veel Chazelle of Chazelles bestaan!

De website van La Tuilerie de Chazelle