En de uitslag is....

Een kubus in 2D

Wikipedia geeft als een van de definities van het woord uitslag : de afbeelding van een ruimtelijk voorwerp in het platte vlak zodanig dat de maten van de verschillende figuren in het platte vlak overeenkomen met die van het werkelijke voorwerp. Een hele simpele uitslag staat hiernaast: de uitslag van een kubus.
Toen ik op de technische school (voorheen ambachtsschool) voor timmerman leerde, viel het woord uitslag steevast in samenhang met de behoorlijk gecompliceerde uitslag van de onderdelen van een wenteltrap. 

Uitslag van een "eenvoudige" trapboom

 Ik heb nooit zo'n uitslag hoeven maken, gelukkig. Het vereist veel ruimtelijk inzicht, en men moet heel goed met passer en lineaal overweg kunnen om uit een aantal doorsneden, aanzichten en plattegronden een neergeslagen afbeelding van de diverse onderdelen te kunnen construeren. Nog moeilijker wordt het als het om constructies als de hier afgebeelde gaat.

Schaalmodel van een trappenhuis

In Romanèche-Thorins, een plaatsje tegen de Beaujolais aan is een museum, het Musée départemental du compagnonnage, gewijd aan een gilde dat o.a. jonge ambachtslieden opleidde tot meester-ambachtsman. De compagnons maakten een "Tour de France", waarbij de gezellen (compagnons) zich bij een aantal gildemeesters door het hele land heen in het vak bekwaamden. Hun opleiding werd afgesloten met het maken van een "meesterwerk". Dat was in het geval van timmerlieden vaak een schaalmodel van een ingewikkeld kapspant, een torenspits of een trappenhuis.
Het maken van uitslagen ("la tradition du tracé dans la charpente française") zoals gebruikt door dit gilde staat sinds 2009 ingeschreven in de "UNESCO lijst van meesterwerken van het orale en immateriële erfgoed van de mensheid".

Enkele meesterwerken

Het museum stelt een aantal meesterwerken ten toon, en er wordt heel globaal uitgelegd hoe een uitslag van een gecompliceerde constructie tot stand komt.
Verder wordt er verteld wat de achtergrond van het gilde is, en hoe het, na bijna verdwenen te zijn geweest aan het eind van de 19de eeuw in de 20ste eeuw weer een retour heeft gemaakt.
Buiten het museum waren een paar jonge mannen bezig met een demonstratie, maar het meest imposante waren toch de tentoongestelde werken.

Meesterwerk - detail

Als ik alleen al probeer te bedenken hoe je van dit soort modellen een uitslag zou moeten maken, krijg ik al uitslag....
Romanèche-Thorins ligt een klein uur rijden verwijderd van La Tuilerie de Chazelle.

Een vergissing van de bank in uw voordeel

Doorgaans heb ik het niet zo op banken. Ze zijn een noodzakelijk kwaad, handig op zijn tijd, maar als een bank iets cadeau geeft, zit er wat mij betreft altijd ergens een addertje onder het gras.

Flamingo kolonie

 Maar goed, dat is een vooroordeel, geboren uit een links verleden, en toen we dan ook een kortingbon ontvingen van Crédit Agricole voor een toeristische attractie ergen in Ain (01) werd die niet weggegooid met ander ongewenst drukwerk, maar op een stapel gelegd voor mogelijk later gebruik.
Het departement Ain maakt deel uit van Rhône-Alpes en ligt van ons uit gezien net aan de andere kant van de Saône, ten zuiden van Mâcon en "onze" Bresse. De Bresse bourgignonne is voornamelijk bekend om zijn kippen, die, net als de grote wijnen in Bourgogne een AOC hebben. De Bresse savoyarde, wat zuidelijker, heeft ook iets met vogels, maar dan van de niet eetbare variant. Midden in dat gebied in Ain (01) ligt temidden van honderden meren en meertjes (La Dombes) het plaatsje Villars-les-Dombes.

Pelikanen

De bon van de bank gaf een korting van 50% op toegang tot een vogelpark in Villars voor de tweede bezoeker, waarbij de eerste bezoeker dan het volle pond betaalt. Het park ligt op zo'n anderhalf uur rijden hier vandaan, en op een mooie nazomerdag togen we richting Ain. We waren er al eerder langs gereden toen we een bedevaartsoord in Ain (Ars-sur-Formans) hadden bezocht, maar het was die dag een nationale feestdag (Maria hemelvaart) en stond er een rij van hier tot gunder voor de ingang van het park. We besloten toen het park het park te laten, en reden terug richting Mâcon voor een bezoek aan een bijzonder fraaie kerk in Saint-André-la-Bâgé.
Toen we aankwamen op een maandag was het parkeerterrein nog lang niet vol en konden we zo doorlopen naar de kassa. We leverden onze bon in, ontvingen de korting en wandelden met onze plattegrond gewapend het park in.

Vale gier - klaar voor de aanval!

 Het park is aangelegd rondom een van de Dombes, een langgerekt meer omgeven door bebost terrein. Her en der staan een aantal volières, sommige toegankelijk via twee deuren gescheiden door een vogelsluis, sommige alleen te bekijken van buitenaf, en op een aantal plaatsen in en langs het meer zijn de vogels vrij of zijn ze alleen gescheiden van het publiek door een laag hek. De eerste "vrije" vogels die we tegenkwamen waren een kolonie flamingo's en een kolonie pelikanen. Ook de steltlopers en weidevogels liepen gewoon vrij rond. De parkietachtigen, kaketoe's en papegaaien zaten in een toegankelijke volière, evenals een aantal roofvogels, waaronder een grote gier. Aan de toegangsdeur hing een bordje dat je niet moest schreeuwen of hollen, en ik begreep in eerste instantie de achtergrond van deze opmerking niet echt. Tot ik bewonderdend naar een grote vale gier stond te kijken, die met zijn vleugels uitgespreid (minstens 2.5 m spanwijdte) op een rots stond. Zo'n beest weegt ongeveer 8 kg en is ca. 1 m hoog, en toen hij dan ook van zijn rots in mijn richting vloog, daarbij rakelings over mijn hoofd scherend en vlak acher me landde, moest ik me dan ook echt vemannen om niet hard weg te rennen....

wasechte kleuren....

Buiten de fraaie collectie vogels die het park herbergt en de natuurlijke ambiance van het geheel bleek het pièce de resistance de vogelshow te zijn die een paar maal per dag werd gehouden. De dieren werden blijkbaar dusdanig gemanipuleerd, dat ze precies op tijd vanaf het meer of vanuit het vomitorium aan kwamen vliegen, landden op het toneel of op het water, en op tijd plaats maakten voor de volgende artisten. Om er een paar te noemen: een aantal pelikanen dat op het meer vóór de toeschouwers en vervolgens op het toneel landde, een maraboe die van het toneel elke keer naar een andere plek bovenaan het amfitheater scheerde vlak over de hoofden van het publikek heen, een zelfde soort vertoning met een groot aantal fraai gekleurde vogels (rode en zwarte ibissen, felgekleurede ara's en andere papegaaiachtigen).

Kroonkraan

Het fraaiste was het aan komen vliegen en landen van een aantal kroonkranen, die een heel bijzondere aanblik tonen zowel bij het aanvliegen als tijdens de landing. Ik heb het doorgaans niet zo op shows met dieren, maar deze voorstelling was bijzonder boeiend, en ik heb me dan ook geen moment verveeld.
Ik zal, de kortingskaart van de bank indachtig, het woord financiële aasgieren (in elk geval een paar dagen) niet meer in de mond nemen!

"Gewone" aasgier

Het Parc des Oiseaux in Villars-les-Dombes ligt een dagtocht verwijderd van La Tuilerie de Chazelle.

Tegen de klippen op

Nadat de klimwand in Ameugny al een hele tijd klaar was, werd hij in juli 2013 dan eindelijk officieel geopend.

Het officiële gedeelte

Oorspronkelijk dacht ik dat het niet veel meer was dan een kinderspeelplaats, en de aanwezigheid af en toe van peuters in de leeftijd van 2 à 4 jaar wees daar ook op; de opening toonde aan dat het om meer ging dan dat. De wand is de trots van de burgemeester van Cormatin, tevens president van de CCGG (samenwerkingsverband van een aantal gemeenten tussen de riviertjes Grosne en Guye). En aangezien noch de gemeente noch de ComCom zoveel geld op kon hoesten, moesten er andere bronnen aangeboord worden. De toeristenbelasting die wij jaarlijks af moeten dragen aan diezelfde ComCom bracht uitkomst. Tot nu toe werd dat geld voornamelijk gebruikt voor het uitzetten van bewegwijzerde wandelingen en andere zaken die de toerist uiteindelijk ook weer ten goede komen. Of deze klimwand duizenden alpinisten gaat trekken die willen oefenen op de wanden van een oude steengroeve is overigens zéér de vraag.

De allereerste klimmers

 Maar goed, wie daarover valt is een kniesoor. Het staat in elk geval mooi in de foldertjes, een oefenklimwand voor bergbeklimmers. Voor de opening was iederen uitgenodigd die toeristenbelasting had afgedragen, en onze ComCom zou onze ComCom niet zijn als er ook niet wat hotemetoten rond zouden lopen om de opening een nog feestelijker cachet te geven. Het blijken overigens wel altijd dezelfde hotemetoten te zijn die opgetrommeld worden....
Aangezien Frankrijk, net als Engeland, een soort districtenstelsel hanteert bij verkiezingen, zitten in Senaat en Parlement afgevaardigden die nog "binding" met hun achterland hebben. Daar was "de" senator uit Parijs, "de" afgevaardigde van het Conceil Général van 71 (zeg maar de provinciale staten), de burgemeesters van de aanpalende communes, dus Ameugny, Cormatin, Taizé, Bonnay, enz.

Taizé in actie

 Maar hoe open je een klimwand? Je kunt moeilijk vragen of een paar dorpelingen het risico willen lopen zich te peltter te vallen! Ook daar werd wat op gevonden. In het nabijgelegen Taizé, waar 's zomers duizenden jongeren verblijven, waren vast wel een paar durfals te vinden die hun kunnen als alpinist wilden tonen. Twee jonge meiden, die als permanente (tijdelijke hulp voor een langere periode) op Taizé werkten, werden bereid gevonden om tegen een stuk steile wand op te klimmen en weer af te dalen. Weliswaar duurde het geheel véél langer dan gepland, maar uiteindelijk werd ons geduld dan toch beloond met een vin d'honneur en hapjes van de plaatselijke traiteur. En zo zagen we toch ook nog iets nuttigs terug van de belasting die we in het verleden zonder morren afdroegen....

En hier kwamen we voor!

 Ondanks bovenstaande kritische opmerkingen zijn potentiële bergbeklimmers uiteraard van harte welkom op La Tuilerie de Chazelle!

Festi'Vapeur - Digoin

De kanaalbrug in Digoin (71) - rechts de Loire

 Sinds 2006 wordt er in Chassenard (03), vlakbij Digoin (71) jaarlijks een stoomfeest georganiseerd. Digoin is o.a. bekend vanwege zijn kanaalbrug, waar een "brug" die de Loire overspant het Canal du Centre met het Canal Latéral à la Loire met elkaar verbindt. Hier kruist dus een kanaal een rivier bovengronds. Ons departement is niet erg rijk aan stoom festivteiten, hoewel er in Parc des Combes (Le Creusot), de thuisbasis van de Mistral locomotief (241P17), ook permanent een smalspoor locje rijdt.

Voor groot (?) en klein...

 Het stoomfeest in Chassenard is (volgens eigen zeggen) "le plus gros rassemblement de matériel ancien à vapeur". Of dat ter wereld, in Auvergne, of in Allier is, wordt wijselijk door de organisatie in het midden gelaten. Hoe groot zo iets is op de werldschaal van stoom evenementen staat overigens los van het feit dat het altijd leuk is om je te kunnen vergapen aan werkende locomobielen, rijdende stoomwalsen, stationaire stoommachines, maar ook aan verschillende oude auto's, zoals diverse exemplaren van de Citroën Traction Avant, een Renault Dauphine, een oude Peugeot 403, een Mathis uit 1931... Een overzicht van de stoomdagen in 2007 en 2013 is te vinden in dit Picasa album.

Netjes opgelijnd

Kortom, het zijn twee dagen waar de liefhebber zich kan vergapen aan oude wonderen der techniek, en als het zonnetje dan ook nog schijnt, nou, dan kan zo'n dag toch niet meer stuk?

La Tuilerie de Chazelle is uitstekend geschikt voor zo'n dagtrip!

De winkel van Sinkel komt naar U toe!

Als je iets nodig hebt, maar je weet werkelijk niet waar je dat nou zou kunnen kopen, kun je hier in de buurt altijd wachten tot "het" foldertje in de bus valt.

Grote schoonmaak

"Het" foldertje is in dit geval een foldertje (A5 formaat) van een soort rijdende winkel van Sinkel. Ze verkopen heel veel tuinacessoires, maar ook dingen voor de auto, gereedschappen, schoenen, huishoudelijke zaken, enz. enz. Op het foldertje staat vermeld wanneer een "camion" (er zijn diverse verschillende van dit soort rijdende winkels in omloop) je woonplaats aandoet.
We waren al een tijdje op zoek naar een krik, waardoor het eenvoudiger werd om de grasmaaier van onder schoon te maken. Dat leek ons typisch iets wat je in de rijdende winkel van Sinkel zou kunnen vinden, en ja, ze verkochten zo'n ding, en ook nog in een speciale aanbieding.
Dus op de grote dag gingen we naar de Place de l'école in Cormatin, met het idee dat we daar een grote vrachtauto zouden vinden. De vrachtwagen bleek iestje groter uitgevallen dan we verwacht hadden.... Maar we hebben er wel onze krik gevonden!

De winkel van Sinkel

La Tuilerie de Chazelle gebruikt de grasmaaier o.a. voor tuinonderhoud bij het tweede huis van derden.

Off-Broadway

Ik heb al eerder een blog geschreven over jazz concerten hier in de buurt, en dan ging het voornamelijk om concerten georganiseerd door Jazz Et Caetera of concerten in de serie Jazz in Trivy.

 

Gadjo Combo

Buiten dit circuit zijn er echter ook nog andere concerten die de moeite waard zijn. Frankrijk heeft een bloeiend jazz leven, met name als het gaat om muziek in de traditie van de Hot Club de France. De al eerder genoemde Biréli Lagrène is al jaren het boegbeeld van dit soort muziek, hoewel die muzikant beduidend meer in zijn mars heeft dan alleen maar een goede Django kloon te zijn.
Onlangs stuitten we voor de tweede keer op de groep Gadjo Combo. Gadjo is een Romani woord dat iemand aanduidt die weliswaar nauwe banden heeft met dit zigeunervolk, maar zelf geen zigeuner is.
Hun muziek is te classificeren als Manouche jazz. We hadden al eens een concert bezocht in de Cellier van de voormalige abdij in Tournus, een schitterende ambiance met uitstekende muziek, en dit keer trad de groep op op de parvis (het "kerkplein") vóór de romaanse kerk van Brancion, een hooggelegen grasveld bij die kerk, waarvandaan je een prachtig uitzicht hebt over de Grosne vallei.

 

Een muzikale zonsondergang

Alweer, een prachtige avond met fraaie zonsondergang, een enthousiaste en geïnspireerde band, een aandachtig publiek en een interessant repertoire stonden garant voor een geslaagd concert. Er werden niet alleen geijkte Hot Club de France successen gespeeld, ze speelden ook een aantal goede eigen composities. Toch vind ik nog steeds hun bijna standaard toegift "Les yeux noirs" (Otsji Tsjornye, Dark Eyes, of Zwarte Ogen) in hún uitvoering een van de spannendste nummers van hun concerten.

De Gadjo Combo treedt regelmatig op in de buurt van La Tuilerie de Chazelle.

De kleine middenstand

Dit deel van Bourgogne is erg aantrekkelijk voor toeristen om een uiteenlopend aantal redenen.

Pot d'accueil - Saint-Gengoux-le-National

De één komt hier om te fietsen, de ander om te wandelen, de volgende is op jacht naar goede wijnen, weer een ander wil wat cultuur opsnuiven, en ook de mediterende toerist die naar wat sprituele ervaringen dorst kan hier, met Taizé vlak naast de deur, zijn hart ophalen. Dat is natuurlijk erg aantrekkelijk voor degenen die direct betrokken zijn bij de toeristenindustrie (gîteverhuurders, hotels, campings, restaurants), maar ook de kleine middenstand wil daar graag een graantje van meepikken.

De gerookte zalm van Fumage Artisanal de Bourgogne

Om die reden organiseert de VVV in Saint-Gengoux in samenwerking met de plaatselijke middenstand gedurende de zomermaanden een pot d'accueil, op zondag tussen 11h00 en 12h00, waar diezelfde middenstanders hun producten promoten.
Dat betekent dat een aantal wijnboeren uit de omgeving voor wijn zorgen, dat diverse banketbakkers een proeve van hun kunnen beschikbaar stellen, en datzelfde geldt voor traiteurs, iemand die een ambachtelijk Schotse zalmrokerij runt, een firma die vruchtendranken maakt en verkoopt, enz. enz.
Kortom, er is voor elk wat wils, en los van de mensen die via een camping, hotel of gîte op zo'n proeverij afkomen zijn er ook altijd de toevallige passanten die wat informatie bij de VVV komen halen die langer blijven plakken dan ze van plan waren.

Bijdrage van Chocolatier Demortière

En, dat is uiteraard het doel van deze hele exercitie. De middenstanders zijn er van overtuigd dat ze via deze reclamestunt klandizie binnen halen die ze anders niet gehad zouden hebben.

De beheerders van La Tuilerie de Chazelle zijn doorgaans ook aanwezig bij de pot d'accueil als vrijwillge medewerkes van het OT Saint-Gengoux.

Eindelijk!

Cormatin heeft eindelijk zijn eigen, grote rommelmarkt. Weliswaar is er op 14 juli, de nationale feestdag, altijd een Brocante de Qualité, waar je voor moet betalen om er rond te mogen kijken, maar een gewone, gratis toegankelijke Marché au Puces, iets wat elk zichzelf rspecterend dorp hier in de buurt tenminste één maal per jaar heeft, ontbrak. Daar is nu een eind aangekomen. De Amicale de Cormatin (dorpscomité) organiseerde dit jaar voor het eerst een vlooienmarkt bij het Plan d'Eau (een groot grasveld rond een grote visvijver), en ze hadden alles mee. Het bleek een stralende dag, met een kalm briesje, af en toe wat sluierbewolking, dus niet te heet en niet te koel. De belangstelling van zowel verkopers als kopers was zo overweldigend, dat rond 15h00 de hotdogs al waren uitverkocht, en de leden van de Amicale moesten hun eigen wijnvoorraad op gaan halen omdat er anders niets fatsoenlijks meer te drinken was.
Want wat is een Bourgondische vlooienmarkt waard als je er niet eens een glaasje wijn kunt nuttigen?

Plan d'Eau - Cormatin

La Tuilerie de Chazelle is een uitstekende uitvalsbasis voor mensen die op zoek zijn naar brocantes en rommelmarkten.

De pastoor van Ars

De pastoor van Ars

Als niet-katholiek viel het me bij het bezoeken van kerken hier in de buurt op dat ik naast de obligate Christus-, Maria- en Jozefbeelden in een groot aantal kerken ook een beeldje aantrof van een klein mannetje met een nogal spitse neus gekleed in "moderne", althans niet-bijbelse kleding. Navraag bij een Amerikaanse Anglicaanse priester (!) leverde op dat het een beeld was van Jean-Baptiste Marie Vianney, ook wel genoemd de pastoor van Ars, de beschermheilige van alle parochie priesters.
Op een mooie dag togen we naar Ars-sur-Formans, een dorp in Ain (01), voor ons aan de andere kant van de Saône. Al heel snel kwamen we borden tegen die verwezen naar het "Village du Saint-Curé" (dorp van de heilige pastoor) - de echte plaatsnaam werd niet of nauwelijks aangegeven op de borden - en al snel reden we Ars binnen. Uit de reisgids had ik begrepen dat Ars een grote bedevaartplaats is, en niet alleen voor parochiepriesters. Jaarlijks bezoeken rond een half miljoen gelovigen Ars.

Het lichaam van de priester

Het hele plaatsje staat in het teken van deze heilige. Zijn pastorie is museum geworden, de dorpskerk is deels vervangen, deels ingebouwd in een nieuwe basiliek (1862) die de resten van de priester herbergt, een nogal smakeloze suikertaart gebouwd door de architect Pierre Bossan die ook de basiliek Notre-Dame-de-Fourvière in Lyon bouwde, er is een wassenbeeldenmuseum met scènes uit het leven van deze priester, kortom, de voormalige dorpspastoor drukt nog steeds zijn stempel op het dorp. De basiliek stelt het lichaam van de priester ten toon, en voor het hart van de pastoor van Ars is een aparte kapel gebouwd.

Het hart van de priester

 In de klokkentoren van de "oude" kerk bevinden zich nog zes romaanse zuilen met kapitelen, die oorspronkelijk de kruisgang van een deels afgebroken priorijkerk sierden, die van Salles-en-Beaujolais.
Meer foto's van de basiliek en de kapel zijn te vinden in dit album.

Vanuit La Tuilerie de Chazelle is een dagtrip naar Ars-sur-Formans uitstekend te doen.

We zijn weer op stoom

Na het ongeluk met de stoomloc de Mistral (241P17) van augustus 2011 is deze fraaie locomotief een tijd in de revisie geweest. In april 2013 werd er proef gereden, en sinds die tijd zijn er weer regelmatig treinritten te maken met deze sneltreinloc. Vertrekpunt is steevast le Creusot, en de bestemmingen voor dit jaar zijn respectievelijk Nevers, Belfort, Metz, Aix-les-Bains en Zwitserland.

De Mistral bij Rully

De rit naar Aix-les-Bains volgt het traject Le Creusot - Changy - Chalon-sur-Saône - Tournus - Bourg-en-Bresse - Aix-les-Bains en komt daarbij altijd bij Rully onder een viaduct door, waarvanaf de liefhebber een fraai uitzicht heeft op de uit het noorden naderende trein.
Je moet er wel vroeg voor opstaan (Rully ligt een klein uur van La Tuilerie de Chazelle af), maar dan heb je ook wat!

Een literair dorp

 Jaren geleden kreeg ik een boek te leen van een Engelse vriend over de perikelen in een dorp ergens in de Beaujolais rondom de plaatsing van een urinoir.

Clochemerle

 Het ging om "Clochemerle" van Gabriel Chevallier. Na een tijdje in Frankrijk gewoond te hebben merk je pas, dat hoe kluchtig het boek ook is geschreven, het een heel aardige satire is op de tweespalt in Frankrijk met betrekking tot de scheiding van kerk en staat. Dat zie je in de "grote" politiek, maar zeker op dorpsniveau.
In een notendop: de burgemeester van Clochemerle wil een daad stellen, en besluit een urinoir te laten bouwen, vlak bij de kerk en de meisjesschool. Een geslepen dorpspoliticus als hij is, verzekert hij zich van de steun van een "intelectueel", de dorpsonderwijzer, die zwaar gekant is tegen elke inmenging in burgelijke zaken door de "conservatieve" krachten in de samenleving, in dit geval de geestelijkheid (de dorpspastoor) en de adel (de barones).

Het urinoir

Een gelovige oude vrijster, die vanuit haar raam uitzicht heeft op deze triomf van de techniek, schakelt de dorpspastoor en de barones in om een eind aan deze poel van zonde en verderf te maken. Er lopen nog een paar verhaallijnen door het boek, maar in essentie is dit waar het over gaat, op een amusante manier geschreven, een beetje in Leonard Huizinga stijl.
Nog niet zo lang geleden leerde ik, dat een dorp in de Beaujolais letterlijk model had gestaan voor Clochemerle, althans qua plattegrond, ligging en inwoners, soms met naam en toenaam. Onlangs bezochten we, om die reden, Vaux-en-Beaujolais, alias Clochemerle. Uiteraard is er een Chevallier museum, maar daarenboven is op het dorpsplein een urinoir opgericht, en is een aangrenzend gebouw verlucht met een trompe-l'oeil met scenes uit het boek, een vernuftig aangebrachte muurschildering waar door handig gebruik te maken van licht en schaduw de impressie wordt gegeven dat het "echt" is. De schaduw van de man die aan een touw vanaf een balkon bungelt illustreert dat heel aardig.

Trompe l'oeil

Ik vroeg me af of er in Nederland iets dergelijks bestaat. Voor zover ik weet wonen de meeste bekende Nederlandse romanfiguren in bestaande steden of dorpen : Dik Trom in Hoofddorp, Pietje Bell in Rotterdam, Pim Pandoer in de Imbosch bij Arnhem, Kees de Jongen in Amsterdam, Belcampo in Rijssen. Misschien zijn wij Nederlanders wel te saai voor een dorp of stad incognito.....

Wie "Clochemerle" wil lezen, in de oorspronkelijke Franse versie of in een Duitse of Nederlandse vertaling kan een exemplaar vinden op La Tuilerie de Chazelle.

Een etentje voor 3500 man

Dat ze het in Bourgogne soms groot aanpakken, moge blijken uit het volgende.

Klaar voor de start

Vrienden hadden gevraagd of we soms zin hadden om deel te nemen aan een Balade Gourmande, vrij vertaald een eetlustopwekkende wandeling. Ik had geen idee wat ik me daarbij voor moest stellen, maar goed, waarom zouden we niet? De Foyer Rural (dorpsvereniging) van hun dorp organiseert jaar in jaar uit een bustocht naar Ladoix, waar dit festijn jaarlijks plaats vindt. Inschrijving moest al in februari gebeuren, daarna waren er geen kaarten meer beschikbaar. We schoven dus aan bij de dorpelingen van Saint-Ythaire, waarvan we inmiddels al een groot aantal inwoners kennen.

Op weg naar het voorgerecht!

Ladoix bleek een dorp te zijn in de Côte d'Or, vlakbij Beaune, dat een aantal prestigieuze wijnen produceert.
Iedere groep die inschrijft krijgt een tijdslot aangewezen. Bij aankomst bleek het dorp te wemelen van de wandelaars (niet verwonderlijk met 3 à 4000 deelnemers). Een ieder kreeg een strohoed, een zakje voor rond de nek, een glas kir en wat hapjes aangereikt, en nadat het glas was geledigd werd het opgeborgen in het nekzakje en vertrok de groep op weg naar het voorgerecht.

Eetgelegenheid met uitzicht

De tocht is een kleine 5 km lang, en voert langs een aantal massale eetgelegenheden die achtereenvolgens een voorgerecht, een visschotel, een vleesschotel (boeuf bourgignon), een kaasplateau, een dessert en een kop koffie aanbieden. En dat alles wordt dan rijkelijk besproeid met plaatselijke wijnen.

Om kort te gaan: een stralend hete zomerdag, een verfrissend briesje, een schitterende omgeving, een uitstekende maaltijd, wat lichaamsbeweging, goede wijn, goed gezelschap.... Mijn liefje, wat wil je nog meer?

Handig, zo'n hoed!

Voor informatie over onze eigen hoek van Bourgogne, klik hier.

Vraag en Antwoord

Vraag

Waarom zou je, als je iemand aanspreekt of aanschrijft, je niet beperken tot alleen het hoogstnoodzakelijke?
Ik zou niet zover willen gaan om alleen nog maar in SMS "taal" te communiceren, maar waarom zou je je afbeulen met een aanhef als "Geachte heer", "Beste mensen", een vermoeiende tussenstuk wrochten en dan ook nog eens afsluiten met "Vriendelijke groeten" o.i.d.?
Nee, we moeten terug naar de essentie van de taal. Weg met al die overbodige versieringen! Wat we nodig hebben is een haiku, zonder beperkingen van het aantal lettergrepen!
Onlangs ontvingen we de volgende mail:
"Hello,
Do you have any camp sites available August 8, 9, 10?
Thanks,
Nancy"

Antwoord

De meeste mensen zijn toch wel wat breedsprakiger, geven naam en adres op, met hoeveel personen, tenten ze komen, maar soit, dit is de SMS eeuw.
Oud geleerd is jong gedaan. De avant-garde haiku die Sue verzond verraad een snelle leerling:
"Hi
Full
Rgds
Sue"
Ze had achteraf alleen spijt van dat "Rgds"....

Hieruit blijkt overigens, dat als je (of U) "La Tuilerie de Chazelle" aanschrijft, je (of U) altijd antwoord krijgt, hoe kort en bondig dan ook!

Even Apeldoorn bellen...

Probleempje?

Onze stroomvoorziening geschiedt bovengronds. Er staan langs de weg een aantal houten en betonnen palen, die de elektriciteit via leidingen naar ons huis brengt, dat het laatste huis is op dit net. Als een soort extraatje hangt er bovendien ook nog een telefoonleiding aan die palen. Nou hebben palen niet het eeuwige leven, hoewel die van ons er nog best solide uitzagen; reden waarom begin dit jaar de oude palen werden vervangen door nieuwe.... althans voor zover het elektriciteit betrof. De telefoonkabel zou door France Telecom overgeheveld worden naar de nieuwe palen, op een nader te bepalen tijdstip.
Toen we op een zondagavond de internetverbinding hadden verbroken vanwege een zwaar onweer, en die na het noodweer rond 23h00 weer wilden inschakelen, bleek de telefoon voor uitgaande gesprekken niet meer te werken, en de internetverbinding bleef ook zo dood als een pier. Dat is niet helemaal ongebruikelijk, dus belden we de volgende dag na een aantal malen de hele boel aan en uit te hebben gezet onze internet provider Free op. Die kwam eerst met dezelfde remedie op te proppen, maar besloot na verloop van tijd toch het probleem aan te kaarten bij France Telecom.

Klaar voor actie!

We zouden een e-mail ontvangen met de status .... maar we hadden geen e-mail, en we konden de status ook volgen op een internet site .... maar we hadden geen internet. Geduld bleek een schone zaak. Op maandag zagen we een aantal werklieden aan onze telefoonkabel werken. Nee, ze kwamen niets repareren, daar hadden ze geen opdracht voor. Wel zouden ze de kabel verhangen. Dinsdag waren er weer andere mannen aan het werk: dezelfde vraag leverde hetzelfde antwoord op. Tegen de avond deed in elk geval onze France telecom lijn het weer, die we gebruiken voor inkomende gesprekken en waarmee we wel naar buiten kunnen bellen, zij het niet gratis.

Leg er toch gewoon een knoop in!

Woensdag namen we onze toevlucht tot een portable PC en wifi, zodat we in elk geval onze mail konden controleren. En zowaar kregen we een boeking binnen voor een gîte, waaruit bleek dat zonder internet zitten een niet erg begerenswaardige situatie was. De daaropvolgende dagen gingen we bij vrienden met wifi op bezoek, of dronken liters koffie bij diverse café's die wifi aanboden.
Wie schetst echter onze verbazing toen we op zondagavond rond 23h00 thuiskwamen van een dagje uit, en we merkten dat het internet weer "spontaan" was gaan werken!
Achteraf geredenaard denken we, dat een onderhoudsprogramma van France telecom de verbinding automatisch verbreekt voordat het werk gaat beginnen, en dat datzelfde programma het na een week wel mooi vindt en de zaak weer inschakelt.

Het zou alleen wel erg fijn zijn geweest als je in elk geval daarvoor even gewaarschuwd zou worden....

Voor degenen die niet verstoken zijn van internet, beveel ik de link naar onze eigen website warm aan!

Jazz in Saône-et-Loire

De titel klinkt een beetje pretentieus, en dat is hij ook... Er is natuurlijk meer op jazzgebied te doen hier in de buurt dan waar ik hier over schrijf, maar mijn kennis wat dat betreft is wat beperkt, dus houd ik het maar op zaken waar ik wat van afweet.

The Crescent Jazz Club - Mâcon

 Over the Crescent Jazz Club in Mâcon kan ik kort zijn. Het is een erg kleine ruimte, wel gezellig overigens, maar ik zou er niet aan moeten denken daar te moeten zitten terwijl Hans Dulfer versterkt probeert er de geluidsbarrière te doorbreken. Voor degenen die op de hoogte willen blijven van eigentijdse jazz, zoals destijds te horen was in o.a. Thelonious in Rotterdam, is de Crescent waarschijnlijk de meest geëigende plek hier in de buurt. Het is voor mij net iets te ver weg om daar regelmatig heen te gaan.

Er is overigens op het gebied van conventionele jazz meer te vinden, ook wat dichter bij (ons) huis.
Zo organiseert de stichting Jazz Et Caetera regelmatig concerten hier in de buurt, zoals in Le Potin Gourmand (restaurant) in Cluny, in Chapiaze in samenwerking met Chapaize Culture, in Messeugne en in Château Dravert in La Guiche. Weliswaar heeft de stichting een website, maar die is voor het laatst bijgewerkt in 2007.... Ik krijg overigens wel de concertaankondigingen door via e-mail. Een krantenartikel over de stichting is hier te vinden. De programmering is misschien wat oubollig, maar de kwaliteit van de muzikanten is redelijk tot goed, dus wat is er dan nog tegen een avondje stride piano of boogie-woogie?

Jazz Et Caetra - 2013

Wat verder weg, maar, zoals de Michelin gids zegt "De moeite van het omrijden waard" is de serie "Jazz in Trivy". We hebben er al een aantal concerten gezien, waarvan de onbetwist beste die met Biréli Lagrène waren. Ook dit jaar speelde Lagrène er, en wel het openingsconcert van het seizoen. Blijkbaar is mijn kennis van de jazz scene tanende, want ik ging voor Lagrène, terwijl de echte grote naam tijdens hetzelfde concert de violist Didier Lockwood bleek te zijn. Die moet wel nóg bekender zijn dan Lagrène, want Lockwood bleek goed te zijn voor één van de vragen in de bekendste landelijke TV-quiz in Frankrijk, iets wat Lagrène nog nooit is overkomen zolang als wij de quiz volgen. Hoewel de bezetting van de groep leek te wijzen op een nieuwe Manouche groep, bleken Lockwood, Lagrène en hun contra-bassist meer in hun mars te hebben dan een imitatie van de Hot Club de France. Het jaarprogramma van Jazz in Trivy is te vinden op hun website. Ook hier is overigens geen avant-garde te verwachten.

Lagrène & Lockwood - Trivy 2013

Kortom, wie La Tuilerie de Chazelle wil gebruiken als uitvalsbasis voor een avondje niet al te moeilijke jazz muziek zal niet de eerste zijn: iemand die speciaal voor één concert op een jazz festival in Vienne (130 km van hier!) kwam en daar een week in een gîte voor gereserveerd had is u voor gegaan.....

Guitares en Cormatinois 2013

De zomer is weer begonnen, en met de zomer het festivalseizoen. Chapaize draait al weer volop met de serie "Chapaize Culture, Cluny blijft niet achter, en Cormatin, ondanks dat het er op lijkt dat "Les Rendez-vous de Cormatin" (voorlopig) ter ziele is, brengt dit jaar toch weer het "Festival Guitares en Cormatinois".
De nadruk ligt gelukkig weer op "gitaar", en wat ook een verbetering is ten opzichte van vorige jaren, alle concerten worden dit jaar op één plek gegeven, de mooie romaanse kerk van Chazelle.
Een willekeurige greep uit het aanbod, en ik noem alleen de namen waar ik voor in kan staan:

- Eric Francerie - gitaar en Jérémy Vannereau - bandonéon met een Piazzola programma

- Emmanuel Rossfelder met een gitaar recital

- Nicolas Dautricourt - viool en Thibault Cauvin - gitaar met een gemengd programma van klassiek en jazz. Gezien de bezetting zal het jazzgedeelte zich naar alle waarschijnlijkheid richten op het repertoire van de Hot Club de France.

De prijzen zijn redelijk, de plaats waar de concerten gegeven worden (de kerk van Chazelle) heeft een prima akoestiek, dus wat let je?
Reserveren kan telefonisch, op nummer 03 85 50 19 06 of 06 43 66 56 37, maar wij kunnen voor geïnteresseerden ook kaartjes regelen.
Een simple e-mail, en u bent de trotse bezitter van een kaartje; betaling regelen we later wel!

Het programma voor 2013

Een nieuwe lente, een nieuw voiture...

Toen we gisteren gewoontegetrouw de markt in Cluny opliepen, was het eerste dat we NIET zagen de kaasstal van Suus en Paula van der Linden. Mijn eerste gedachte was dat ze slachtoffer waren geworden van de demonstratiegolf tegen de "Mariage pour tous", maar dat idee liet ik toch weer snel varen. Zo agresief zijn Bourgondiërs niet, zeker niet vlak voor de lunch.

Zo zal het nooit meer zijn...

Toen we dan ook ons gebruikelijke fruit gekocht hadden en de hoek omsloegen zagen we wat er mis was: de dames hadden hun vouwwagen annex marktkraam ingeruild voor een voertuig met een etalageklep aan de zijkant, een soort rijdend frietkot dus, maar (helaas) zonder friet. Omdat we in het kader van een vermageringsactie fors zijn geminderd met de wijn, snack en dus ook hapklare brokjes kaas inname, kopen we niet zo vaak meer kaas bij de dames als voorheen. Maar we blijven nog wel altijd even bij de kraam staan, als het er niet te druk is tenminste, voor een babbeltje.

Gelukkig geen oranje bus!

Suus, blijkbaar het wiskundig genie in de familie, had uitgerekend dat deze auto ze zeker een x aantal uren per week aan werk scheelde, en ze dus meer slaap opleverde, kortom, ze het leven een flink stuk vergemakkelijkte.
Net toen we uitgebabbeld waren kwam er een horde Fransen ons gebrek aan kooplust goedmaken, waar ik nog snel even een foto van kon knippen.

Wie dus bij ons in de gites of op de camping verblijft en vergeten is om kaas van huis mee te nemen, voor hen biedt Cluny een zoetgevooisd alternatief....

Partir, c'est mourir un peu...

Al jaren lang stappen we, als we wat te vieren hebben, in de auto en planken naar Bray toe. Nauwkeuriger gezegd, naar La Grange Finot, één van de vele gehuchten die het plaatsje Bray rijk is. Het gelijknamige restaurant waar we uiteindelijk vrij regelmatig te gast waren, werd gerund door Serge Curtil, een heel vriendelijk man en een uitstekende kok, die voor een bijzonder redelijke prijs een uitstekend maal op tafel wist te zetten.

Voorheen : La Grange Finot - Bray

Het kwam dan ook als een schok voor ons toen we hoorden dat Serge zijn deuren ging sluiten en een ander restaurant, dit keer in Cluny, zou gaan openen. Alles ging nogal snel in zijn werk; een paar weken nadat we het gerucht (hoopten we toen nog) hadden gehoord, werd dat al bevestigd, en toen we een paar dagen later door Cluny's hoofdstraat wandelden op zoek naar wat bij geruchte Serge's nieuwe stek zou worden kwamen we de man zelf tegen, niet in kokscostuum maar in oude werkkleren. Hij had er goede hoop op dat hij binnen een paar dagen open zou gaan. En het heeft hem blijkbaar niet tegen gezeten; toen we er onlangs weer eens langs liepen, gewoon uit nieuwsgierigheid, was het restaurant open en zaten er gasten te eten.
We moeten uiteraard binnenkort eens gaan uitproberen wat de nieuwe formule bij Serge inhoudt; hij is, althans volgens het menu buiten, afgestapt van het beproefde recept van tussen de middag een plat of menu du jour voor een heel schappelijke prijs in het "bargedeelte", en in het restaurantgedeelte à la carte, zowel 's middags als 's avonds.

Rue Mercière - Cluny

Gewend als wij toch nog steeds zijn aan een warme maaltijd 's avonds in plaats van, zoals de Fransen dat doen, de hoofdmaaltijd tijdens de lunch, was dat voor ons de kans om ook 's avonds ergens goed en niet te duur te eten.
Dat zijn restaurant "La régalade" heet is uiteraard geen bezwaar, maar dat hij het opschift voert "Restaurant" en "Bar à vins" geeft te denken.
Wanneer gaan we onze moed eens bijeen rapen om "La régalade" uit te proberen? De tijd zal het leren....

Voor degenen die liever zelf willen koken, de 2 gîtes van La Tuilerie de Chazelle zijn uitgerust met een eigen keuken!

Wie belt als eerste?