De website van La Tuilerie de Chazelle
zaterdag 31 juli 2010
D-day
Er duiken de laatste tijd steeds vaker artikelen op, dat Frankrijk binnen afzienbare tijd digitaal “gaat”. En dat betekent, dat op D-day “iemand” in een centrale een knop om draait, waarna uitzending van het analoge TV signaal stopt en wordt vervangen door een digitaal signaal. Heb je een TV ouder dan een paar jaar heb je pech gehad. De meeste expats hier hebben een satellietontvanger, dus die hebben geen probleem. Maar wij, ouderwets als we zijn, hebben een antieke antenne in de hanenbalken en een analoge TV. Om niet in de toekomst opeens verstoken te zijn van France 1, 2 en 3, togen we naar “Boulanger”, lieten ons voorlichten, en gingen naar huis met een decodeerbox van € 30 onder de arm. Thuis gekomen sloten we de box aan (er wordt inmiddels nog digitaal én analoog uitgezonden), en ja hoor, geen signaal.
Via via hoorden we dat er in Cluny een zaak was, die heel de omgeving digitaliseert. Van dezelfde via via hoorden we, dat a) de antenne wel eens te oud kon zijn, b) dat die op de verkeerde zender stond gericht, of c) dat er teveel begroeiing of bebouwing tussen ons en de digitale zender stond. We maakten een afspraak voor een advies, en bespraken de mogelijkheden, te weten aanpassen van de antenne, een nieuwe of een satellietschotel. De installateur verscheen op de afgesproken tijd, hoefde niet de zolder op om te kijken, maar zette de TV aan en bekeek wat we konden ontvangen. De man vertelde ons het volgende : de antenne was prima, stond goed gericht, en ving het signaal op van een zender bij Mont Saint-Vincent. Die zond weliswaar ook een digitaal signaal uit, maar (nog) niet deze kant op. Hij ried ons dan ook aan gewoon af te wachten en het rond D-day nog eens met de box te proberen. Volgens hem zou, als er geen signaal deze kant op zou komen, Sarkozy in de beurs tasten om te zorgen dat daar een oplossing voor zou komen. Dus misschien betaalt tegen die tijd de Franse staat (deels) onze satellietschotel!
De website van La Tuilerie de Chazelle
De website van La Tuilerie de Chazelle
zaterdag 24 juli 2010
Oefening baart kunst

In plaats van het voorlezen van de obligate redevoering gedicteerd door Parijs, nam Monsieur P. het woord, en las een brief voor die hij en een aantal geestverwanten hadden opgesteld aan FNAC. FNAC is een grote Franse winkelketen, die in Nice onlangs een fotocompetitie had uitgeschreven. De winnende foto in de categorie “Politiek incorrect” was een foto van een jongeman met de broek op de hielen, die zijn gat afveegde met de Franse driekleur. Zoiets gaat in het Frankrijk van Sarko natuurlijk niet ongemerkt voorbij, en dat dit bij een erkend patriot als Monsieur P. in het verkeerde keelgat zou schieten moge duidelijk zijn. Hij sloot zijn betoog af met de opmerking “En ik ben benieuwd naar het antwoord van FNAC”, waarna zonder verdere problemen een verkorte versie van de Marseillaise over ons werd uitgestort.
Inmiddels heeft de Franse staatscourant op instigatie van Michèle Alliot-Marie (Minister van jusitie) bepaald dat het beledigen van de Franse vlag strafbaar wordt gesteld, waarbij een boete van maximaal €1500 kan worden opgelegd.
Monsier P. mag voortaan ook wel op gaan passen; voordat je het weet wordt het gesol met de Marseillaise binnenkort ook nog strafbaar!
Voor onze eigen website klik hier
zaterdag 17 juli 2010
Frau Antje? - Käse aus Holland
Wat is er in ’s hemelsnaam mis met Franse kaas? Natuurlijk is er niets mis met Franse kaas, ik ben er zelfs dol op, maar er is ook niks mis met Nederlandse kaas. We zaten eens in onze favoriete lunchroom in Cluny, toen de eigenares naar ons toe kwam met de mededeling, ondersteund door een flyer, dat twee Nederlandse vrouwen sinds kort een kraam hadden op de zaterdagsmarkt van Cluny, en dat hun kaas, ook naar Franse begrippen, héél goed was. Nou verkopen ze in de supermarkten hier ook Leerdam, Gouda (spreek uit als Koedaa) of Edam, maar dat zijn allemaal de jonge, of zoals ik dat dan noem, plastic varianten van kaas. Dus gingen we, nog niet echt overtuigd, op zoek naar deze twee dames.
Op het pleintje tegenover de kaartjesverkoop voor de abdij stonden twee frisse Hollandse deernen hun kaas aan de vrouw te brengen. Suus en Paula van der Linden wonen inmiddels al weer een tijdje in Frankrijk, staan op diverse markten, verkopen ook aan huis en boeren zo te zien niet slecht. Een lekker stuk oude boeren brokkelkaas, oude komijnekaas, maar ook geiten- en schapenkazen gaan als warme broodjes de deur uit bij Suus en Paula. Om onze Franse, Britse, Amerikaanse en Nederlandse vrienden, die niet altijd even onder de indruk zijn van hun Koedaa uit de supermarkt, een beetje op het goede spoor te zetten, hebben we bij Suus en Paula een aantal flyers opgehaald, die we bij vrienden en kennissen uit delen, en die we ook in onze informatiepakketten voor de gîtes en de camping hebben gestopt. En dat het werkt moge blijken uit het feit, dat toen we laatst weer even wat kaas gingen kopen op de markt, we een gratis stuk mee kregen als dank voor onze promotie. En daar hadden we het, durf ik met de hand op het hart te beweren, echt niet voor gedaan!
Voor onze eigen website klik hier

Voor onze eigen website klik hier
zaterdag 3 juli 2010
Terug naar het stenen tijdperk

De oproep van Generaal de Gaulle aan de Fransen om de strijd met de bezetter aan te binden 70 jaar geleden, werd dit jaar groots herdacht in heel Frankrijk. Wij waren dan ook zeer benieuwd hoe de herdenking in Bois Dernier dit jaar zou gaan. Zou Monsieur P. dit keer de gloednieuwe versterker wél kunnen bedienen, of was opnieuw assistentie nodig van de vaandeldrager Monsieur N.?
Rond half zeven ’s avonds had een abnormaal klein groepje zich verzameld rond de Mairie. Er was werkelijk maar een handvol mensen aanwezig, wat gezien het 70-jarig jubileum van het appel van de Gaulle wel erg karig was. Zelfs de grote gangmaker achter dit soort evenementen, Monsier P. zelf, ontbrak. Maar goed, wat gebeuren moest, zou gebeuren, en we gingen al co-voituragend verdeeld over nog minder auto’s dan gebruikelijk op pad naar Bois Dernier. Tot onze opluchting was Monsieur P. op eigen houtje naar Bois Dernier gekomen, en zijn auto stond vlakbij het monument geparkeerd. Nadat de krans was gelegd en de verklaring uit “Parijs” was voorgelezen door de burgemeester, vroeg Monsieur P. één van de jongste pompiers, een meisje van een jaar of 14, het appel van de Gaulle voor te lezen, en daarna was het tijd voor de muzikale afsluiting.
Mogen we hieruit opmaken, dat Monsieur P. de moed heeft opgegeven om ooit de nieuwe versterker te gaan gebruiken? De tijd zal het leren....
Voor onze eigen website klik hier
Abonneren op:
Posts (Atom)