zaterdag 9 juni 2018

Grandes Heures de Cluny 2018

2017 - Cloître
Ook dit jaar wordt Les Grandes Heures de Cluny weer gehouden, een klassiek muziek festival in de zomermaanden, gegeven op diverse locaties in Cluny. Hieronder volgt een zeer summiere opsomming van de diverse concerten in de serie. Net als in andere jaren hopen we dit jaar weer alle concerten uit deze uitstekende serie te kunnen bijwonen.

Zaterdag 16 juni 2018 – 18h00 - Presentatie van het festival door Guy Touvron, met muzikale omlijsting door pianiste Marie-Ange Nguci. Chopin, Ravel, Prokofiev.

2017- Farinier
Zondag 29 juli 2018 – 20h00 - Cloître de l'Abbaye – Orchestre de Minsk o.l.v. Alexander Anissimov. Brahms.

Donderdag 2 augustus 2018 – 20h00 - Fariniers des Moines – Ensemble RosaSolis, Magali Léger – sopraan, Guy Touvron – trompet. Haendel, Marcello, Scarlatti, Vivaldi, Bach.

Vrijdag 3 augustus 2018 – 20h00 – Farinier des Moines – Vahan Mardirossian en Tristan Pfaff – piano à 4 mains. Schubert, Guerinel, Brahms, Offenbach.

2017 - Eglise St-Marcel
Zaterdag 4 augustus 2018 – 20h00 - Fariniers des Moines – Augustin Dumay – viool, Vanessa Wagner – piano. Brahms, Mozart, Franck.

Donderdag 9 augustus 2018 – 20h00 – Eglise Saint-Marcel – Ensemble Polygones, Fiona McGown – mezzo-sopraan, Celia Oneto Bensaid – piano. Grote vrouwelijke componisten: de Mongeroult, Bonis, C. Schumann, Pepin.

Abbaye de Cluny
Vrijdag 10 augustus 2018 - 20h00 – Eglise Saint-Marcel – Quatuor Modigliani. Mozart, Schubert, Tchaikovsky.

Zaterdag 11 augustus 2018 – 20h00 – Eglise Saint-Marcel – Ensemble vocal et instrumental de l'Ain o.l.v. Michel Corboz & Eric Reynaud. Gloria's van Poulenc resp. Puccini.

Klik hier voor het volledige programma.

Eglise St-Marcel
De prijzen van de concerten zijn op het moment dat ik dit schrijf nog niet bekend. Uit ervaring kan ik zeggen, dat de presentatie van de serie doorgaans gratis is, en dat de kaartjes voor de overige concerten ergens tussen de €20 en €30 liggen.

zaterdag 26 mei 2018

Annecy: Carnaval venétien

Annecy
Ik heb in mijn onschuld altijd gedacht dat de datum van carnaval gerelateerd was aan de datum waarop Pasen valt, d.w.z. carnaval begint op een zondag, 7 weken voor Paaszondag, en eindigt drie dagen na carnavalszondag op (vette) dinsdag. De katholieke Nederlanders houden zich blijkbaar aan de kerkelijke kalender, iets waar de overwegend traditioneel katholieke Fransen zich beduidend minder aan gelegen laten liggen.

Bijschrift toevoegen
Op plaatsen in Bourgondië waar carnaval gevierd wordt valt het feest meestal een weekend rond de datum van het "echte" carnaval, en vaak één of enkele weken later. In plaatsen waar carnaval alleen op scholen wordt gevierd wordt carnaval ook wel door de week gevierd. En soms duren de festiviteiten een goede week, zoals in Chalon, vaak binnenshuis overigens met concerten, bals, enz., en met één of twee parades tijdens het weekend. Taferelen zoals je die in het Nederlandse Brabant en Limburg aantreft, waarbij de steden bevolkt lijken door een kolkende massa slempende en brassende zuiderlingen hebben we hier (gelukkig) nog nergens aangetroffen.

Annecy
We kwamen er onlangs achter, dat een aantal Franse steden een soort Venetiaans Carnaval vieren, o.a. in Annecy, een kleine drie uur rijden hier vandaan. En aangezien we de carnavalsoptocht in Chalon na twee keer wel gezien hadden besloten we om ons in te schrijven voor een bustocht naar Annecy. Niet voor zondag 11 februari uiteraard, maar voor zaterdag 23 februari. We waren stom verbaasd over de gigantische drukte daar.

Annecy
Je kon er letterlijk over de hoofden lopen (de binnenstad van Annecy is niet zo geweldig groot), en op allerlei plaatsen poseerden mensen in Venetiaanse kostuums met dito maskers op. Die verklede mensen paradeerden door de massa, en op verzoek stopten ze even, namen hun gewenste pose aan en lieten zich dan van alle kanten fotograferen. Er waren ca. 500 mensen, Zwitsers, Italianen, maar ook veel Fransen die zich zo uitgedost hadden.

Annecy
En hoewel de kostuums erg fraai waren, knapte ik een beetje af op de maskers. Wat een fotosessie van mensen met "echte" gezichten aantrekkelijk maakt is de uitdrukking van het gelaat (als je die kunt vangen tenminste); de maskers tonen uiteraard geen enkele emotie. Dus, hoewel het ondanks de kou een leuke dag was, heb ik het Venetiaanse Carnaval van Annecy na één keer ook wel gezien. Hoewel, als er ooit nog eens een Carnaval van Rio wordt opgevoerd in Annecy, wie weet….

zaterdag 12 mei 2018

De Ikea-dichtheid per land

Ikea Dijon
Als je in Nederland een Ikea zoekt, hoef je in principe zelden meer dan 50 km te rijden voor de dichtstbijzijnde. In Frankrijk ligt dat iets anders; onze dichtstbijzijnde Ikea's zijn gevestigd in Dijon en Lyon, allebei een goede 100 km van huis af. En aangezien Ikea Dijon een stuk eenvoudiger te bereiken is dan die in Lyon, gaan we als we wat nodig hebben naar Dijon toe.

Een auto vol, maar geen Billykast....
Zo ook toen we een Billykast en nog wat andere zaken wilden halen. Voor de zekerheid controleerden we nog even of de Billykast op voorraad was in Dijon; dat leek zo te zijn, hoewel de opmerking bij de kast niet overduidelijk was.
We dachten dat "Disponible sur commande au magasin de IKEA Dijon" betekende: bestel dat ter plekke en haal het op bij de afhaalbalie; bij een ander type kast stond "Disponible à IKEA Dijon" wat wij vertaalden als "beschikbaar in de schappen op de begane grond.

De Mackapär kast was overigens wel verkrijgbaar in Dijon
Wat schetste onze verbazing toen we er achter kwamen dat Billy wel besteld konden worden in Dijon, maar niet meegenomen. De bestelling zou dan thuis bezorgd worden, tegen een flinke extra betaling uiteraard. We kregen de raad om, als we die Billykast echt zelf mee wilden nemen we daar speciaal voor naar Lyon moesten. Nou zaten we niet zo dringend verlegen om die Billykast, dus lieten we de zaak maar even rusten.

De meest linkse Billy komt uit Einhoven!
Een paar weken later moesten we onverwacht naar Nederland toe, en dicht bij Den Bosch, waar we zouden slapen ligt Ikea Eindhoven. Daar hadden ze de Billykast wel op voorraad, zodat we na een kleine week Nederland weer terug naar Frankrijk gingen, hadden we een (ook nog goedkopere) Billykast in de auto!

zaterdag 5 mei 2018

The show must go on

Biréli Lagrène & FrancisLockwood
Jazz in Trivy is een van de weinige festivals hier in de buurt die geen nieuwsbrief versturen; je moet dus zelf hun website of de aanplakbiljetten in Cluny in de gaten houden. Vorig jaar was er niets van mijn gading bij de concerten, en dit voorjaar was ik heel Jazz in Trivy vergeten. Gelukkig zag ik begin april een affiche tegen een raam geplakt waarin het eerste concert van het seizoen werd aangekondigd: op 20 april zou Biréli Lagrène - gitaar met Francis Lockwood – piano een concert geven onder de titel "Hommage à Didier Lockwood".

The Lockwood Brothers
Ik had Lagrène al een paar maal in Trivy gehoord, o.a. ook met violist Didier Lockwood, dus dat concert leek me wel wat. Alleen, hommage klonk wat vreemd, alsof Didier Lockwood het tijdelijke voor het eeuwige had verwisseld. Dat klopte ook; Lockwood was februari dit jaar aan een hartaanval overleden. Via Google vond ik ook dat Francis Lockwood de broer van Didier was. Kaartjes waren vrij snel on-line besteld, en op 20 april gingen we naar Trivy om Lagrène weer eens te horen.

Francis Lockwood
Toen we in Trivy arriveerden werd de zaak nog raadselachtiger: er lag een flyer waarin voor 20 april een concert werd aangekondigd van Francis en Didier Lockwood – piano resp. viool. Blijkbaar waren de flyers vóór de dood van Didier Lockwood gedrukt, en had de organisatie Lagrène kunnen strikken om Didier te vervangen. Het affiche daarentegen was waarschijnlijk vlak voor de datum van het concert gedrukt.

Francis Lockwood & Thibault François
Toen we eenmaal binnen zaten bleken er nog meer verrassingen in petto te zitten: bij de aankondiging van het concert werd verteld dat ook Lagrène niet aanwezig kon zijn. Die had rond 18h00 opgebeld dat hij ziek was en onmogelijk kon spelen. Net als goede jazzmusici bleek de organisatie over een goed improvisatietalent te beschikken: vóór de pauze zou Francis Lockwood in een korte set soleren, terwijl na de pauze de inderhaast opgetrommelde gitarist Thibault François uit Lyon samen met Lockwood een uitgebreide 2de set zou spelen.

Thibault François
En ere wie ere toekomt: de organisatie was met vlag en wimpel geslaagd voor het examen improvisatie, en, hoewel ik noch Francis Lockwood nog Thibault François kende, en zelfs nog nooit van ze gehoord had, speelden beide heren de sterren van de hemel.

Jean Léchère
Proficiat, Jean Léchère van Jazz in Trivy!

zaterdag 28 april 2018

Laat de zomer nu maar beginnen!

Sneeuw in Ickenham - Engeland
De Bourgondische winter van 2018 zal niet de geschiedenisboeken ingaan als een van de koudste ooit. Integendeel; onze winter hier was een echte kwakkelwinter. Weliswaar lagen de temperaturen een aantal dagen niet ver boven het vriespunt, maar door een straffe noordenwind en een hoge luchtvochtigheid resulteerde dat in een aantal waterkoude, gure dagen, maar toch vorstvrije dagen.

Sneeuw aan de Brede Haven - Den Bosch
Ik prefereer dan toch een echt heldere zonnige windstille dag met temperaturen flink onder nul; dat voelt veel beter maar die hebben we dit jaar niet of nauwelijks gehad. En ook aan sneeuw mankeerde het dit jaar. Het voordeel is wel dat je dan niet zo erg benauwd hoeft te zijn voor ijzel of gewoon spekgladde wegen vanwege de vastgereden sneeuw, en dat je ook geen last hebt van dat vieze drab dat nog een tijdje blijft liggen als na een stevig pak sneeuw de dooi intreed.

Cité de la Musique - Parijs
De enige sneeuw die we hebben gehad was tijdens een korte vakantie in Engeland, net voor de kerst, bij een kort bezoek aan Nederland begin maart met daarna nog wat sneeuw in Parijs, in midden maart en een enkele korte sneeuwbui, die niet resulteerde in een witte winterdeken gedurende onze plaatselijke winter.

Natte sneeuwbui - Chazelle
Aangezien de zomer binnenkort hoort uit te breken, hopen we dat we nu eindelijk eens een langere periode droog en zonnig weer krijgen; dat zou in elk geval die kwakkelwinter doen vergeten.

vrijdag 13 april 2018

Chapaize Culture

Chapaize
Hoewel dit eigenlijk reclame maken is voor de "vijand" zijn de verhoudingen tussen de diverse organisatoren van muziekfestivals in dit gebied dusdanig goed dat we elkaar geen klanten proberen af te vangen.
Chapaize Culture heeft ook dit jaar weer een heel aardig programma, reden waarom ik een greep doe uit het aanbod voor 2018:

Zaterdag 14 april 18h30 - Auberge rurale, Chapaize: Soirée crêpes / accordéon (€5 voor het concert, voor crêpes en wijn wordt apart betaald). Twee accordeonisten en twee gitaristen.

Roundelay (Chapaize)
Donderdag 10 mei 17h00 (hemelvaartsdag) – Eglise St-Martin, Chapaize - Roundelay, Nederlands madrigaalkoor (gratis, na afloop wordt er met de hoed rond gegaan). Het hemelvaartsconcert van Roundelay is een jaarlijks terugkerend evenement. Wij zijn nog altijd zeer onder de indruk van dit koor, en volgen deze concerten waarschijnlijk alweer sinds 2010, zo niet langer. De kerk leent zich uitstekend voor dit soort muziek.

Zondag 27 mei 17h00 – Auberge rurale, Chapaize – La Sido Trio (€12), met een programma van Chansons van o.a. Ferré, Prévert en Weil. Jazz trio met zangeres.

Zaterdag 2 juni 19h00 – Eglise St-Martin, Chapaize – Choeur arpège de Trélex (gratis, na afloop wordt er met de hoed rond gegaan). Gemengd koor van ca. 30 man, muziek van renaissance tot heden.

Vrijdag 8 juni 19h00 – Eglise St-Martin, Chapaize – Chorale Lycée Bismarck de Karlsruhe (gratis, na afloop wordt er met de hoed rond gegaan). Muziek van klassiek tot jazz en filmmuziek.

Ensemble ODO (Cluny)
Zaterdag 16 juni 20h30 - Eglise St-Martin, Chapaize – ODO ensemble (€15). Een groep die het beste te omschrijven valt als een wereld muziek ensemble. Ik zag ze vorig jaar in Cluny en was daar zeer van onder de indruk.

Zondag 5 augustus 18h30 - Eglise St-Martin, Chapaize – Ierse muziek (€12). Fluit, zang, piano, accordeon.

Lancharre
Zaterdag 1 september – Prieuré de Lancharre (gratis, na afloop wordt er met de hoed rond gegaan). De officiële opening van de gerenoveerde kerk, met diverse evenementen, zoals:
16h00 – Trio met doedelzakken en draailier.
18h00 – Roundelay (zie ook 10 mei)

Zaterdag 8 september 20h30 - Eglise St-Martin, Chapaize – Paris Gadjo Club (€25). Een kwintet met manouche (à la Hot Club de France) en Braziliaanse jazz.

Paris Gadjo Club (Paris)
Klik hier voor het volledig programma.

zaterdag 31 maart 2018

What's in a name?

Lenin (Internet)
Ik ben ooit gedoopt als Cornelis Gerardus van Halderen, met als roepnaam Kees(je). Daar ben ik een tijdlang heel tevreden mee geweest, tot ik in de puberteit (begin 60-er jaren) kwam en vond dat Kees wel een erg ordinaire, burgerlijke naam was. Ik had mezelf toen natuurlijk wel Iljich of Che kunnen noemen (in die tijd in zekere kringen modieuze namen), maar of dat binnen mijn familie- en vriendenkring aan zou slaan was maar zéér de vraag. Ik koos dus voor een simpeler oplossing: verander Kees in Cees, en opeens had een eenvoudige jongen uit een arbeidersgezin iets aparts, iets artistieks.
Che Guevara (Internet)
Hoewel de uitspraak van Kees en Cees eigenlijk verschillend hoort te zijn, is er ooit maar één collega geweest die mij consequent "Sees" heeft genoemd. Na verloop van tijd zie je uiteraard in dat zo'n puberale oprisping nogal kinderachtig is, maar inmiddels waren ik en de rest van de wereld gewend geraakt aan een naam die anders geschreven werd dan hij werd uitgesproken.
Toen we in Frankrijk belandden bleef ik vasthouden aan mijn inconsequente roepnaam, zelfs toen ik zag dat ook daar nogal wat verwarring over ontstond. Normaal spreekt men hier mijn roepnaam uit zoals het hoort, dus als Kees, maar soms wordt ik aangesproken met "Sies", waarschijnlijk omdat men dat Engelser en logischer vindt klinken.

Uitnodiging van de Préfect
Achteraf gezien had ik beter kunnen kiezen voor Cornelis (hoewel dat mij wel erg officieel in de oren klinkt), Cornelius, een naam die niet frequent voorkomt maar wel bekend is in Frankrijk, of Gérard, wat een goede Franse naam is en een die ook nog strookt met mijn tweede doopnaam.
Sinds ik de Franse nationaliteit heb gekregen is er in elk geval een ander "probleem" ontstaan: ik heet nu officiëel Cornelis Gerardus Van Halderen.

Monsieur Van....
Het lijkt erg op de situatie in het Singaporese telefoonboek: de meeste Nederlanders stonden daar onder D voor De (Boer, etc.) of onder V voor Van (Houten, etc.) en niet onder D resp. H. En ik ben dan nu ook vindbaar onder de V van Van Halderen, en niet langer onder de H zoals dat in Nederland gebruikelijk is….

zaterdag 17 maart 2018

De gemeenschap van Taizé

De klokken van Taizé
Elke ochtend maken de klokken van Taizé me wakker. Eén klok luidt om kwart voor acht gedurende ongeveer vijf minuten om de monniken te manen tot hun ochtendgebed. Om kwart over acht beginnen de echte klokken te luiden, en gedurende vijftien minuten roepen die de gelovigen op tot de ochtenddienst. Als de klokken ophouden weet ik dat ik op moet staan. ‘s Middags luiden ze nog een keer van kwart over twaalf tot half een, en dan weet ik dat ik de lunch op tafel zou moeten hebben staan; als we nog niet gegeten hebben als de klokken ‘s avonds luiden (rond kwart over acht) dan weet ik dat ik achter loop met het avondeten. Dat was wat Taizé betekende voor mij toen ik hier kwam wonen.
Rond de Paasdagen van 2006 zijn wij een keer naar Taizé geweest om te kijken wat zich daar nou precies afspeelde, en we waren hoogst verbaasd over het feit dat er zo veel jongeren rond liepen. We hadden nooit gedacht dat Taizé zo’n grote aantrekkingskracht uitoefende op jongeren; het geheel deed denken aan wat je hoort over de volksmassa’s die in de middeleeuwen deelnamen aan de grote pelgrimstochten naar Rome, het Heilige Land of Santiago de Compostella.
Wij zijn toen niet naar een dienst geweest, want dat leek ons een beetje voyeuristisch; het was uiteindelijk toch iets voor jonge mensen, of niet soms? Maar ik wilde toch eigenlijk wel naar een dienst, al was het maar om het één keer te beleven; ik durfde echter niet alleen. In juli van hetzelfde jaar stond er een echtpaar op onze camping. Zij was al eerder in Taizé geweest en wilde nog een keer naar een dienst, maar hij kon er toen niet toe gebracht worden om mee te gaan. En zij durfde niet alleen. Eindelijk, daar lag dus mijn kans! Op een mooie vrijdagavond in juli wandelde ik samen met Ans de heuvel op richting Taizé voor mijn eerste dienst daar.

Een dienst in Taizé - Foto © Arnd Waidelich

De diensten zijn een mengeling van gezang en stilte. Van het gezang gaat een zekere betovering uit, sommigen zouden misschien zeggen een soort bedwelming. Voor de jonge pelgrims van over de hele wereld vandaan moeten de liederen dusdanig eenvoudig zijn dat iedereen mee kan zingen. Er worden verschillende talen gebruikt; Latijn, Duits en de een of andere Slavische taal zijn de meest voorkomende, maar er zijn ook Franse, Engelse en Spaanse liederen en heel af en toe zelfs een Nederlands lied.
Elk gezang heeft twee coupletten en die worden een aantal keren herhaald gedurende ongeveer een of twee minuten. Er zijn vierstemmige liederen, eenstemmige canons en gezangen waar een monnik of een zuster (van een ander klooster dichtbij Taizé) het couplet zingt, waarbij de gemeente met het refrein antwoordt. Het is niet ieders smaak, maar ik vind ze ontzettend mooi en meditatief en ik geniet van het zingen terwijl ik deel uit maak van zo’n grote massa. Tijdens elke dienst wordt er ook vijf minuten stilte gehouden. Het is indrukwekkend te zien hoe zo veel mensen (in de zomer zijn er door de week rond zesduizend jongeren, en op zondag, de wisseldag, twee maal zoveel!) zo stil kunnen zijn, en nog wel voor zo lang.
Aardewerk gemaakt door de broeders van Taizé
Nadat aan het eind van de dienst de monniken vertrokken zijn, gaat het zingen gewoon door totdat iedereen uitgezongen is en ik heb gehoord dat dat op een vrijdag- of zaterdag“avond” uit kan lopen tot in de vroege uurtjes van de volgende dag.
De vrede in zo’n dienst raakt je; je kunt het bijna voelen, en ik begrijp goed waarom mensen jaar in jaar uit naar Taizé komen om een klein beetje van dat gevoel mee terug naar huis te nemen. Dit is helemáál niet alleen voor jongeren; iedereen is welkom en iedereen kan daar profijt van hebben. Een aantal van de gasten in onze gîtes (vakantiehuisjes) of op onze camping komen speciaal voor Taizé, en willen één of twee diensten meemaken, terwijl ze gedurende de rest van hun vakantie genieten van de meer wereldlijke zaken die onze regio te bieden heeft. Maar ook sommige van onze andere gasten, die hier in eerste instantie alleen komen voor een fiets- wandel- of luiervakantie raken gefascineerd door wat zich op Taizé afspeelt.
Uit ervaringen van deze gasten is ons gebleken dat niet alleen religieus bewogen mensen zich thuis voelen in Taizé; sommigen zijn diep onder de indruk van de muzikale inhoud, of meer prozaïsch, van de perfecte organisatie van het geheel of van de kwaliteit/prijs verhouding van het door de monniken vervaardigde aardewerk.

Herdenking moord op Frère Roger 5 jaar geleden en zijn aankomst in Taizé 70 jaar geleden (2010)
Tenslotte : we krijgen heel vaak vragen over hoever het lopen of fietsen is naar Taizé of Cormatin vanaf La Tuilerie. Ik heb dat één keer uitgezocht voor een aantal alternatieven, en in een fotoalbum geplaatst. De diverse routes worden zichtbaar door hier te klikken.

Tekst Sue Nixon

Voor onze eigen website klik hier.

zaterdag 10 maart 2018

Wandelen op en rond de Balades Vertes

Onlangs heeft het Département Saône-et-Loire (Bourgogne du Sud) het project van de Balades Vertes afgerond; een groot aantal bewegwijzerde wandelcircuits door het hele Département (71).
Samen met de door mij al eerder genoemde Voie Verte (zie aldaar) vormt dit geheel een Mekka voor wandelaars die de stoute schoenen aan durven trekken en deze kant op komen.
In de hoofdstad van ons Canton, Saint-Gengoux-le-National, en 's zomers in Cormatin heeft het Office de Tourisme een boekje met wandelingen beschikbaar met een beschrijving van de Balades Vertes die liggen tussen de stroomgebieden van de Guye en de Grosne. Het boekje heet "Guide les Balades Vertes entre Grosne et Guye" en bevat 26 Balades balisées. Het boekje kost €8.00, en de wandelingen zijn ook los te koop à € 2.00. Alle bordjes, maar ook de richtingaanduidingen op hekken, muren en palen zijn uniform uitgevoerd in groen ..... nee, dus, in geel! Maar ze zijn wel duidelijk. Klik hier voor een album met wat meer foto's van de Balades Vertes.

Rustpauze langs de Balades Vertes
Een groot aantal communes die aan of rond de Voie Verte liggen, hebben hun eigen startpunt voor een aantal wandelingen. Dat startpunt wordt duidelijk aangegeven op grote borden met “Randonnée - Balade Verte” langs de wegen. Bij het startpunt is een parkeerplaats, en staat een kaart met een overzicht van de te volgen routes.De routes hebben een nummer (CO1, CO2 voor Cormatin bijvoorbeeld, TA1 voor Taizé).
Voor degenen die niet de getreden paden willen volgen, zijn de uitstekende gedetailleerde IGN kaarten uit de Série Bleue (1:25000) onontbeerlijk.
Eén van de Grandes Randonnées loopt vlak bij Cormatin langs (GR76A), en Cluny is een bekend instappunt voor degenen die een pelgrimage naar Santiago de Compostella willen maken.
En tenslotte worden er van het vroege voorjaar tot in de herfst in bijna elke commune randonnées georganiseerd. Ook dat zijn uitgezette wandelingen, waarbij de route doorgaans met pijlen in diverse kleuren op de grond wordt aangeduid. Deze wandelingen variëren in lengte, van zeg 8 km tot 30 km. Op strategische punten zijn ravitailleringsplaatsen, waar doorgaans een stuk belegd stokbrood en een glas wijn wordt verstrekt. En dat alles is bij de prijs van de randonnée inbegrepen. De prijzen variëren meestal per afstand, en liggen tussen de €3.00 en €10.00.

We krijgen heel vaak vragen over hoever het lopen of fietsen is naar Taizé of Cormatin vanaf La Tuilerie. Ik heb dat één keer uitgezocht voor een aantal alternatieven, en in een fotoalbum geplaatst. De diverse routes worden zichtbaar door hier te klikken.

Voor onze eigen website klik hier.

zaterdag 24 februari 2018

Fietsen op of rond de Voie Verte

De Voie Verte (het Groene Spoor) is een fietspad dat ruwweg van noord naar zuid door Saône-et-Loire (71), Zuid-Bourgondië loopt. In het midden van de negentiger jaren besloot de “regering” van Saône-et-Loire om het voormalige spoorwegtracé tussen Chalon-sur-Saône en Mâcon te asfalteren, en de voormalige stations om te bouwen tot service stations. Dit concept had zoveel succes, dat de oorspronkelijke 70 km fietspaden inmiddels zijn uitgebreid tot een netwerk van fietspaden met een lengte van 320 km, met 28 extra boucles of circuits met een totale lengte van ca. 730 km. De paden lopen niet alleen over oude spoorlijnen, ook jaagpaden langs kanalen werden omgebouwd, en er zijn ook fietspaden speciaal aangelegd als verbindingsweg tussen de diverse netwerken.
De boucles beginnen en eindigen allemaal op de Voie Verte en zijn bewegwijzerd. Elke boucle heeft een moeilijkheidsgraad, variërend van 1 (een makkie) tot 4 (hard werk). Op een aantal plaatsen, zoals op de voormalige stations van Cluny en Saint-Gengoux-le-National, bij het Office de Tourisme in Saint-Gengoux-le-National en bij de Camping "Le Hameau des Champs" in Cormatin zijn fietsen te huur voor de ongelukkigen die geen fiets bij zich hebben.

De Voie Verte bij Chazelle
Daar hangt overigens wel een prijskaartje aan. De fietsen zijn te huur voor 1 of 2 uur, voor 1, 2 of 4 dagen, of voor een week. De prijs hangt af van de tijdsduur, maar om een idee te geven: de huurprijzen liggen in Cormatin in de orde van grootte van ca. €20 per dag tot ca. €65 per week. Daarenboven wordt er ook nog een borgsom gevraagd van €250, maar géén van onze gasten heeft dat ooit hoeven betalen, althans niet in Cormatin.
Wij adviseren onze gasten dan ook altijd, indien mogelijk zelf fietsen mee te brengen. Klik hier voor een album met wat meer foto's van de Voie Verte.

Het concept van de Voies Vertes reikt tegenwoordig aanzienlijk verder dan Saône-et-Loire. Er zijn concrete plannen om de fietspaden van Bourgogne en Rhône aan elkaar te knopen, en op dit moment kan men een Tour de Bourgogne fietsen van ca. 600 km, in de nabije toekomst zelfs van 800 km.
De Voie Verte loopt op ongeveer 2 km vanaf La Tuilerie, en de boucles 10 en 10 bis (de Romaanse kerken route) lopen bijna langs ons huis (op 200m).

De Voie Verte tussen Cormatin en Cluny
Fietsen hoeft zich overigens niet te beperken tot de fietspaden. De secundaire wegen in dit deel van Bourgogne zijn erg rustig, en bovendien geldt de Franse verkeersregel, dat een automobilist 1.5 m afstand moet houden tijdens het inhalen. En de meeste Fransen houden zich ook aan die regel. De enkele keer dat iemand de vouwen uit je broek rijdt, wordt doorgaans veroorzaakt door een inhaalmanoeuvre van een Nederlandse automobilist. Als ik naar Cormatin fiets om brood te halen, ga ik altijd over de “grote” weg (D981). Het gebeurt regelmatig dat ik een hele sliert auto’s achter me heb, omdat ze domweg niet mogen, en dus niet kunnen inhalen.
Langeafstandsfietsers kennen ongetwijfeld de boeken “Onbegrensd fietsen van Amsterdam naar Barcelona”, waarbij deel 1 eindigt en deel 2 begint in Cluny. Wij hebben inmiddels al een aantal fietsers die deze tocht maakten hier tijdelijk gehuisvest gehad.
En tenslotte worden er van het vroege voorjaar tot in de herfst in bijna elke commune randonnées georganiseerd. Dat zijn uitgezette tochten voor VTT's (mountainbikes), waarbij de route doorgaans met pijlen in diverse kleuren op de grond wordt aangeduid. Deze tochten variëren in lengte, van zeg 30 tot 50 km. Op strategische punten bevinden zich ravitailleringsplaatsen, waar doorgaans een stuk belegd stokbrood, fruit en een glas wijn wordt verstrekt.

En dat alles is bij de prijs van de randonnée inbegrepen. De prijzen variëren meestal per afstand, en liggen tussen de €5.00 en €10.00.
Degenen die meer passief plezier hebben in fietsen, kunnen geluk hebben. In 2007 kwam de Tour de France door Cormatin, en enkele weken terug scheurde de Route de Saône-et-Loire door onze commune. Mâcon en Tournus zijn ook al eens etappeplaatsen van de tour geweest. In 2013 sloeg de Tour Bourgondië volledig over. Dus ook voor toeristen die wat passiever ingesteld zijn, kan deze omgeving nog wat te bieden hebben!


We krijgen heel vaak vragen over hoever het lopen of fietsen is naar Taizé of Cormatin vanaf La Tuilerie. Ik heb dat één keer uitgezocht voor een aantal alternatieven, en in een fotoalbum geplaatst. De diverse routes worden zichtbaar door hier te klikken.

Voor onze eigen website klik hier.

zaterdag 10 februari 2018

Graffiti

Gislebertus - Autun
Er zijn niet veel voorbeelden bekend van een bouwmeester of beeldhouwer die rond het jaar 1000 werkte aan een van de vele romaanse kerken in dit deel van Frankrijk die zijn naam of beeltenis achterlaat in een van zijn werken.

Seguin - Ameugny
Ik kan er zo gauw maar drie noemen: Gislebertus, wiens naam op het timpaan van de kathedraal van Autun te vinden is, de steenhouwer Seguin uit Malay, wiens naam op het timpaan van de kerk in Ameugny staat en beeldhouwer Gerlanus, naar wie de Gerlanusboog in de abdijkerk St-Philibert van Tournus is genoemd.

Gerlanus - Tournus
Die boog is te vinden in de St-Michaël kapel die boven de narthex van de kerk ligt. Niet alleen heeft hij zijn naam in een steen gehouwen, maar hij heeft zichzelf ook vereeuwigd in een arbeidsintensieve selfie, die ook in diezelfde kapel te vinden is.

Gerlanus - Tournus
Eerlijkheid gebiedt me wel te zeggen dat ik drie of vier keer terug ben geweest in die kapel omdat ik wist dat de steen met de naam van Gerlanus er moest zijn, maar ik had die nooit kunnen vinden. Maar goed, de aanhouder wint.

Voor onze eigen website klik hier.

zaterdag 27 januari 2018

Bambi in levende lijve

Ferme Apicerf
Via een fotoclubje waar we onlangs lid van werden hoorden we dat er ergens bij Cluny in de buurt een hertenkamp moest liggen. De club had er, kort voordat we lid werden, een bezoek gebracht om er wat foto's te schieten. We zien hier wel eens een enkele keer wat reeën, hetzij ergens in een weiland, hetzij als ze opeens op een bosweg oversteken. Maar hier ging het om (voor zover wij dat konden beoordelen) een roedel edelherten.

Ferme Apicerf
We kennen Cluny en omgeving redelijk goed, maar waren nog nooit een hertenkamp o.i.d. tegen gekomen. Van één van de leden van de club kregen we wat aanwijzingen waar we die herten konden vinden. Dat bleek in de bossen net buiten Cluny te zijn, bij een boerderij die Ferme Apicerf heette. Weliswaar was de boerderij niet moeilijk te vinden, maar de herten wel. Na nog een telefoontje kwamen we er achter waar we ongeveer moesten zoeken; de herten bleken te weiden in een aantal velden die een aardig stuk van de boerderij af lagen.

Ferme Apicerf
Op onze tweede zoektocht vonden we een aantal velden, waar een bord Ferme Apicerf bij een hek stond, terwijl in de velden ook wat bijenkorven stonden (apis = bij in het latijn, cerf = hert in het Frans). Vervolgens bleken een aantal van de velden voorzien te zijn van schapengaas, en toen we nog beter keken zagen we in één van de velden, aan de rand die het verste weg lag van het hek waar bij stonden het roedel herten dat we zochten. Jammer genoeg waren ze te ver weg en stonden ze teveel in de schaduw van de bosrand om er goede foto's van te kunnen schieten (zelfs met een 300 mm zoomlens), maar wie weet komen we ze nog eens tegen als de omstandigheden wat beter zijn.

Voor onze eigen website klik hier.