zaterdag 26 mei 2012

Nogmaals : Jazz in Trivy

Toen we in 2006, ons tweede jaar hier, hoorden dat Richard Galliano op zou treden in de kerk van Cormatin in het kader van het festival Guitares en Cormatinois, dachten we, ach, waarom zouden we nou naar een accordeonist gaan luisteren tijdens een serie met gitaar concerten? Bovendien had ik nog nooit van de man gehoord, maar dat was natuurlijk mijn eigen stomme schuld.
Een paar jaar terug kreeg ik van mijn zoon voor mijn verjaardag een CD ("Viaggio") waarop één van mijn favoriete gitaristen speelde, namelijk Biréli Lagrène, als begeleider van diezelfde Richard Galliano.
Toen ik die CD een paar keer had afgeluisterd had ik spijt als haren op mijn hoofd (nee, véél meer spijt dan haren) dat we dat concert toen door onkunde hadden gemist. Sinds die tijd houd ik de concertagenda's goed in de gaten, want je weet maar nooit wat er hier in de buurt speelt. Per slot van rekening hadden we Lagrène ook al twee maal in Trivy horen spelen, en hadden we door omstandigheden een concert van Rhoda Scott Scott in een nabij gelegen dorp moeten missen.
Onlangs zagen we dat Galliano op zou treden in de serie "Jazz in Trivy".
Enkele jaren terug moesten we nog kaartjes ophalen bij een apotheek vlakbij Mâcon, later ontdekten we dat je ook kon reserveren via het Office de Tourisme in Cluny. Vier kaartjes voor Galliano waren dus snel geregeld, en de betreffende avond reden we met twee vrienden naar Trivy, ongeveer een half uur hier vandaan.
We waren wat aan de vroege kant dachten we, maar de kerk zat al bijna vol. Voordeel daarvan was, dat we nog vier bijgezette kuipstoelen in het gangpad konden veroveren. Het is natuurlijk aardig om vooraan te zitten, maar kerkbanken zijn niet mijn favoriete meubelstukken om lang stil op te zitten. Het concert was uitstekend. Galliano speelt in een stijl waarin tango-, valse musette- en jazzinvloeden duidelijk zijn te onderkennen. De enige andere jazz accordeonist van wereldfaam die ik ken is de Nederlander Mat Mathews(1924-2009).
Naast accordeon speelde hij ook nog accordina, een kruising tussen een accordeon en een mondharmonica. Zijn trio bestond verder uit Jean Marie Ecay op gitaar en Jean Philippe Viret op bas(heeft bij Stéphane Grapelly gespeeld).
En waarom schrijf ik over een goed concert in een piepklein dorpje hier niet zo ver vandaan? Denk ik nou echt dat mensen speciaal deze kant op komen voor een goed concert?
Ja, inderdaad! In één van mijn blogs
had ik ooit Rhoda Scott genoemd die hier vlakbij optrad. Iemand in Nederland was aan het zoeken naar concerten van Rhoda Scott, vond een festival in Vienne waar ze op zou treden én mijn blog, en besloot het nuttige met het aangename te verenigen. Ze boekte één van onze gîtes voor een week en maakte een uitstapje naar het Vienne jazz festival.
Dit heb ik inmiddels wel geleerd als blogger: je weet nooit wie het leest, en elke lezer is in principe een potentiële klant...




Voor onze eigen website klik hier.

De foto's van het concert komen uit het Journal de Saône et Loire.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen