Bingo! (deel 1)

Vorig jaar lazen we in het “Bulletin de Cormatin” dat de “Amicale de Cormatin”, een gezelschap dat o.a. de jaarlijkse brocante en randonnée, het uitstapje voor de ouden van dagen en het kinderkerstfeest op school voor haar rekening neemt, verlegen zat om vrijwilligers. Tijdens de nieuwjaarsreceptie vroegen we een bevriende Cormatinoise wie we daarvoor moesten benaderen, en ze wees ons Monsieur Alain G. aan. We schoten de man aan, en ja, we konden helpen; we moesten op een bepaalde zaterdag om 17h00 bij Salle St. Roch zijn, voor de Loto (=Bingo). We vonden het wel een beetje gek, want we dachten dat de Loto ’s middags werd gehouden; maar misschien hadden ze mensen nodig voor de afwas of voor het terug zetten van stoelen en tafels.
Het werd nog vreemder toen we ontdekten dat de Loto op zondag werd gehouden. Maar, dacht ik in mijn onschuld, misschien moesten we dan de tafels en stoelen juist klaar zetten. Enfin, we waren op tijd, er bleek een hele meute mensen aanwezig, en binnen de kortste keren kregen we een handvol bingokaarten voor ons neus, en begon het afroepen van de nummers. Elke keer als er een prijs viel, liep de “prijswinnaar” naar voren en leverde zijn of haar kaart in, die keurig werd geregistreerd. We hoefden geen cent te betalen voor de kaarten; maar hoewel er drie prijzen vielen, werden die niet afgehaald, en toen na een uur de laatste prijs viel, stapte een ieder op en ging huiswaarts.
Onnodig te zeggen dat we er geen snars van begrepen.
Inmiddels zijn we wat beter ingevoerd in het verenigingsleven hier, en tijdens de laatste Amicale vergadering vielen ons (eindelijk!) de schellen van de ogen. Aan het eind van de vergadering namelijk, kreeg elke aanwezige een enveloppe met 20 Loto kaarten. Ieder werd verondersteld deze kaarten te verkopen à € 2.00 per kaart; de kaarten waren genummerd, en de kopers werden met hun kaartnummer geregistreerd. De dag vóór de “openbare” Loto werden de kaarten ingeleverd bij de organisatie, en de vrijwilligers van de Amicale speelden dus een aantal Loto ronden in naam van degenen die de kaarten hadden gekocht. Pas de middag erna vond de “echte” Loto plaats, waarbij je net zoveel kaarten kon nemen als je wilde, maar dit keer dus wel tegen betaling!
Voor deel 2 en slot klik hier.

De website van La Tuilerie de Chazelle