zaterdag 8 november 2014

Tai chi en ik

Tai chi en ik hebben het eigenlijk nooit goed met elkaar kunnen vinden.

Tai chi demonstatie
Hoewel ik altijd met plezier en bewondering keek en kijk naar groepen mensen of enkelingen die in de open lucht de vorm doen, en zelf ook diverse pogingen heb gewaagd om de vorm meester te worden, is het me eigenlijk tot voorkort nooit gelukt om een tai chi cursus af te maken. Mijn eerste cursus startte in Singapore bij een Chinese meester, net voordat ik terug moest naar Nederland. Mijn tweede poging deed ik in Nederland, bij een collega die in Leiden op een zaterdagochtend les gaf. Daar ben ik op een vervelende manier mee opgehouden. Tijdens de lessen werd er vaak gedemonstreerd hoe tai chi in de vechtpraktijk werkte. Op een ochtend werd ik gevraagd als “slachtoffer”, ik stemde toe, en door een misverstand vloog ik enkele seconden later volkomen onverwacht door de lucht en belandde met mijn hoofd tegen een bank, die tegen de wand van het lokaal stond.

Qigong demonstraie
Ik geloof dat de leraar zo mogelijk nog erger was geschrokken dan ik; hij had wat weerstand verwacht, en was niet berekend een volkomen slappe zoutzak tegenover zich te vinden. En dat was het einde van mijn Leidse carrière. We hebben het ook nog een keer in Cluny/Lournand geprobeerd, maar dat was 50% kletsen, 40% qigong en 10% tai chi. Ook daar leerde ik uiteindelijk niet veel.
Sue echter is wat fanatieker in het zoeken dan ik. Die vond in Cluny een ander groep, en hoewel die haar ook niet echt goed beviel ging ze pas serieus naar wéér een andere groep op zoek toen haar groepje van Cluny verhuisde naar een buitenplaats richting Joncy. En ze heeft nu haar draai gevonden. Nadat ze daar het tweede jaar in was gegaan, waarbij ook een vorm met een vechtstok werd gedaan, overtuigde ze mij er van dat dit misschien toch wel een groep was waar ik me bij thuis zou voelen.

2de jaarsgroep - taichi met vechtstok
En hoewel ik pas halverwege het eerste jaar mee ging draaien heb ik nu eindelijk het gevoel dat ik ooit de vorm wel in de vingers zal krijgen. Niet dat mijn geheugen zoveel beter is geworden (een van de problemen uit het verleden), maar de manier van les geven van onze juf, gecombineerd met het feit dat ik nu onder het toeziend oog van Sue regelmatig oefen wat ik bij de laatste les geleerd heb werkt in zoverre, dat ik nu de hele vorm min of meer uit mijn hoofd kan doen. Weliswaar met nadenkpauzes, vragen, stoppen, horten en stoten, maar toch kom ik nu min of meer op eigen houtje door de vorm heen.
Volgend jaar komt de nadruk meer te liggen op de individuele bewegingen, want dat rammelt (bij iedereen) flink. Maar in elk geval de basis is er nu!

Tai chi groep met waaiers
La Tuilerie de Chazelle biedt voldoende ruimte om de hele vorm buiten te kunnen doen.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen