zaterdag 27 februari 2010

De Crescent Jazzclub

Nadat ik Jazz à Trivy had gevonden, vroeg ik me af of er niet ook nog ergens dichterbij een gewone ordinaire jazzclub was te vinden. Cluny had ’s zomers wel eens een paar concerten in een theaterzaaltje, Couches heeft een tamelijk groot jazzfestival, maar ik was op zoek naar zoiets als het oude Rotterdamse B14, of Thelonious, of zoiets. In Mâcon (niet echt naast de deur, zo’n 35 km weg) bestaat een jazzclub die Crescent heet. De club zit midden in de stad, in een oud (wijn)keldertje, waar je langs de rand niet kunt staan, zo laag is het, en waar een bassist zijn bas niet rechtop neer kan zetten. We gingen er heen, moesten lid worden (à € 3.50) en konden daarna plaats nemen op een van de banken. Zoals op de foto te zien is, is het een piepklein zaaltje, en meer mensen dan er op de foto staan, passen er niet in.
Dat moet ten tijde van het vrije roken een echt rookhol zijn geweest. Enfin, het eerste concert waar we heen gingen was niet erg interessant, en dan druk ik me nog netjes uit. We hebben nog een tweede poging gewaagd, toen er een “veelbelovende”jonge gitarist speelde. Zo’n uitje is altijd te combineren met een etentje in Mâcon uiteindelijk. Maar de kwaliteit van het gebodene was van dusdanig (amateuristisch) niveau, dat we besloten het verder in de Crescent maar voor gezien te houden. Wat wel jammer is uiteraard, als je van jazz houdt. Het enige pluspunt van de muzikanten die er speelden was wel, dat ze onversterkt, of bijna onversterkt speelden. Zelfs de drummers die we er hebben gehoord, wisten het volume op de een of andere manier binnen de perken te houden, zonder alleen maar met brushes te drummen. Want wat ik nog erger vind dan niet erg opwindende muziek, is als je door een soort geluidsmuur alleen nog maar kan zien dat er een saxofonist bezig is; horen en zien vergaat je dan eigenlijk. Ik heb dat een keer meegemaakt met Hans Dulfer in de Boerderij in Zoetermeer, waar je alleen als je buiten stond nog vagelijk wat instrumenten kon onderscheiden. En daarna kon je meteen door naar de oorarts met een gehoorbeschadiging!

De website van La Tuilerie de Chazelle

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen